Bóg nie męczy się miłosierdziem swoim” - choć to prawda, którą sam Pan Bóg objawia swojemu ludowi od tysięcy lat, kiedy wybrzmiała z papieskiego okna w czasie pierwszej modlitwy „Anioł Pański” nowego papieża, zachwyciła wielu. To dobrze, bo nie ma innej drogi dla Kościoła, jak przypominanie wielkiego orędzia Ewangelii o tym, że Bóg jest Miłosierdziem. Głoszenie tego orędzia musi się odbywać na różne sposoby, aby docierać do jak największej liczby wiernych i tych, którym na razie nie po drodze z Panem Bogiem.

Nasze miłosierdzie okazywane drugim winno być odpowiedzią na miłosierdzie Boże wobec nas. Przypomina nam o tym Chrystus, gdy mówi: „Bądźcie miłosierni, jak Ojciec wasz jest miłosierny” (Łk 6,36); „Błogosławieni miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią” (Mt 5,7).

Peregrynacja

W grudniu 2006 r. bp Ignacy Dec zwrócił się z prośbą do Sekretariatu Misyjnego Księży Pallotynów w Warszawie o przygotowanie i poprowadzenie peregrynacji. Nad całością jej przebiegu czuwał pochodzący ze Świdnicy ks. Emilian Sigel SAC. To on wspólnie z dyrektorem Wydziału Duszpasterskiego ks. Edwardem Szajdą odpowiadał za dzieło diecezjalnego nawiedzenia. W tym czasie powstał też obraz peregrynacyjny.

Wizyta obrazu rozpoczęła się 14 kwietnia 2007 r. przed Niedzielą Bożego Miłosierdzia pielgrzymką duchowieństwa i wiernych do światowego Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Krakowie-Łagiewnikach. Mimo dużej odległości do serca orędzia o miłosierdziu zjechało ponad 2 tysiące wiernych z terenu diecezji świdnickiej. Podczas Mszy św. nastąpiło poświęcenie obrazu i przyjęcie relikwii św. Faustyny.

Uroczyste powitanie wizerunku Jezusa Miłosiernego w diecezji świdnickiej nastąpiło tego samego dnia, po powrocie z Łagiewnik, o godz. 20 w katedrze świdnickiej. Uroczystość powitania i następującej po niej celebracji Eucharystii była transmitowana przez Radio Maryja i Telewizję Trwam. Ostatnim przystankiem tej szczególnej pielgrzymki Pana pośród swojego ludu była świdnicka katedra.

Zakończenie peregrynacji w diecezji świdnickiej połączone było z obchodami Światowego Dnia Młodzieży. Po uroczystej Mszy św. w kościele pw. Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski młodzież wraz z wiernymi przeniosła obraz Jezusa Miłosiernego do świdnickiej katedry, gdzie pożegnała go Koronką do Miłosierdzia Bożego.

Zapytany o owoce peregrynacji o. Sigel - kustosz obrazu Jezusa Miłosiernego, który od początku do końca był obecny przy tym przedsięwzięciu powiedział: - Peregrynacja jest dla wielu ludzi wydarzeniem mobilizującym, jest świętem, ponieważ to jest ich nawiedzenie. Każdy chce czcić obraz Jezusa Miłosiernego, modlić się Koronką do Miłosierdzia Bożego. Parafianie gromadzą się o godz. 15, modlą się żarliwie, przystępują do Komunii św., spowiadają się, niekiedy z wielu lat życia. To są owoce, które mówią same za siebie. Nawiedzenie z reguły kończy się powstaniem grupy miłosierdzia w parafii, która na określonym terenie mobilizuje osoby zamożniejsze oraz różne organizacje, aby pomagać ludziom potrzebującym. Myślę, że każdy parafianin odczuje skutki łaski miłosierdzia.

Parafie

Najstarszą parafią naszej diecezji, która może się szczycić patronatem Bożego Miłosierdzia, jest parafia w Kudowie-Zdroju. Erygowana w 1972 r. (jeszcze w ramach diecezji wrocławskiej) już cieszy się pięknym kościołem, a orędzie przekazane przez s. Faustynę Kowalską głosi tam ks. Kazimierz Marchaj, który w 2009 r. zastąpił ks. Jana Odziomka.

Już w pierwszych miesiącach istnienia diecezji świdnickiej bp Ignacy Dec powołał do życia parafię pw. Miłosierdzia Bożego w Świdnicy. Nowa parafia została wydzielona z parafii katedralnej pw. św. Stanisława i św. Wacława. Swym zasięgiem objęła dzielnicę Zarzecze oraz Kolonię, a jej pierwszym proboszczem został ks. Tomasz Zając. Przez pierwszy rok parafianie korzystali z gościnności kościoła Świętego Krzyża, a kiedy to tylko było możliwe, aby wspólnota miała gdzie się wspólnie spotykać i modlić, przysposobiono kaplicę przy ulicy Rolniczej. Tam też docelowo wzniesiony będzie murowany kościół.

Jeszcze w czasie trwania peregrynacji Jego Eminencja kard. Tarcisio Bertone, sekretarz Stanu Stolicy Apostolskiej, podczas swojej wizyty w diecezji świdnickiej poświęcił w katedrze kamień węgielny pod budowę kościołów parafialnych pw. Bożego Miłosierdzia w Świdnicy oraz jednej z najmłodszych w diecezji, erygowanej w czerwcu 2006 r., parafii Bożego Miłosierdzia w Bielawie. Pierwszą Eucharystię w nowej wspólnocie, wydzielonej z parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, odprawiono już 25 czerwca, tym samym zainaugurowano jej istnienie, a proboszczem mianowano ks. Roberta Begierskiego. Brak kościoła rekompensuje gościnność Sióstr Augustianek. Ich klasztorna kaplica pw. Świętej Bożej Rodzicielki skupia życie religijne związane ze sprawowaniem liturgii i udzielaniem sakramentów świętych.

Koronka

Siostra Faustyna zanotowała w swoim „Dzienniczku” słowa Chrystusa: „O trzeciej godzinie błagaj Mojego miłosierdzia, szczególnie dla grzeszników, i choć przez krótki moment zagłębiaj się w Mojej męce, szczególnie w Moim opuszczeniu w chwili konania. Jest to godzina wielkiego miłosierdzia dla świata całego. Pozwolę ci wniknąć w mój śmiertelny smutek, w tej godzinie nie odmówię duszy niczego, która prosi przez mękę Moją [1320]. Dusze, które odmawiać będą tę koronkę, miłosierdzie Moje ogarnie je w życiu, a szczególnie w śmierci godzinie [754]. Modlitwa ta jest na uśmierzenie gniewu Mojego”.

W odpowiedzi na to wezwanie w wielu parafiach diecezji świdnickiej w piątki całego roku, a w katedrze świdnickiej codziennie, przez cały rok wierni zbierają się w Godzinie Miłosierdzia, by prosić Pana Boga słowami Koronki do Miłosierdzia Bożego.

Obraz i relikwie

„Wymaluj obraz według rysunku, który widzisz, z podpisem: «Jezu, ufam Tobie». Pragnę, aby ten obraz czczono najpierw w kaplicy waszej i na całym świecie [47]. Te dwa promienie oznaczają krew i wodę - blady promień oznacza wodę, która usprawiedliwia duszę, czerwony promień oznacza krew, która jest życiem dla duszy... Te dwa promienie wyszły z wnętrzności miłosierdzia Mojego wówczas, kiedy konające serce Moje zostało włócznią otwarte na krzyżu. Te promienie osłaniają dusze przed zagniewaniem Ojca Mojego. Szczęśliwy, kto w ich cieniu żyć będzie, bo nie dosięgnie go sprawiedliwa ręka Boga” [299]. Staraniem ówczesnego dyrektora Wydziału Duszpasterskiego na czas peregrynacji diecezja zleciła namalowanie obrazu zgodnego z wolą objawioną s. Faustynie. Po nawiedzeniu wszystkich parafii został on umieszczony w parafii pw. Miłosierdzia Bożego w Bielawie. Trudno policzyć, w ilu wspólnotach parafialnych prócz wizerunku Jezusa Miłosiernego kult odbierają relikwie świętej s. Faustyny i jej błogosławionego spowiednika - ks. Sopoćki.

Caritas

Cała działalność, która wypływa z naśladowania Bożego Miłosierdzia, jest tego miłosierdzia naśladowaniem. Jeśli miałoby być naśladowane tylko „słowem i językiem” byłoby niepełne i martwe. Dlatego na poziomie wspólnot parafialnych, gdzie działają zespoły charytatywne, stołówki dla najuboższych i świetlice parafialne, i na poziomie diecezjalnym - przez Caritas Diecezji Świdnickiej idea Bożego Miłosierdzia dociera do tysięcy wiernych w sposób bardzo konkretny w trudnych sytuacjach codziennego życia.