Celebrację Eucharystii Pasterz diecezji sprawował razem z proboszczami kandydatów do święceń oraz wychowawcami z Krakowskiego Seminarium Duchownego. W uroczystości, która jest świętem całego lokalnego Kościoła uczestniczyli także księża, rodziny diakonów, delegacje parafii rodzinnych i parafii praktyk duszpasterskich przyszłych neoprezbiterów. Zgodnie z obrzędem udzielania sakramentu kapłaństwa kandydaci zostali imiennie i publicznie przedstawieni Biskupowi i wyrazili wolę przyjęcia sakramentu. Po homilii odbył się obrzęd święceń. Prócz gestu włożenia rąk przez Biskupa, sakramentu dopełniły także obrzędy wyjaśniające. Dłonie neoprezbiterów zostały namaszczone poświęconym olejem, a Biskup symbolicznie wręczył każdemu z nich kielich z winem i patenę z chlebem.

Nowo wyświęceni prezbiterzy rozpoczęli formację w Wyższym Seminarium Duchownym Archidiecezji Krakowskiej w 2007 r. Przygotowania do święceń trwały 6 lat, wypełnionych modlitwą, studiami filozoficzno-teologicznymi na Uniwersytecie Papieskim Jana Pawła II oraz różnorodnymi praktykami duszpasterskimi. Bezpośrednim przygotowaniem do przyjęcia święceń są tygodniowe rekolekcje odprawiane przez kandydatów w całkowitym milczeniu.

Po przyjęciu święceń kapłańskich neoprezbiterzy odprawiają w swoich rodzinnych parafiach Mszę św. prymicyjną, która jest świętem całej parafialnej wspólnoty, w której zrodziło się kapłańskie powołanie.

Patronem rocznika nowo wyświęconych kapłanów jest XVI-wieczny karmelita i mistyk hiszpański św. Jan od Krzyża. Pamiątką świeceń są obrazki prymicyjne, które nowi kapłani wręczają wiernym. Na odwrocie obrazka umieszczone jest motto, wybrane osobiście przez każdego z nowo wyświęconych prezbiterów. Poniżej prezentujemy sylwetki nowych kapłanów. Relację z uroczystości święceń zamieścimy w kolejnym numerze „Niedzieli na Podbeskidziu”.

JAROSŁAW BIELESZ
Pochodzi z parafii Dobrego Pasterza w Istebnej. Roczną praktykę duszpasterską odbył w parafii św. Stanisława BM w Łodygowicach.
Motto: „Powierz Panu swoją drogę i zaufaj Mu: On sam będzie działał” (Ps 37, 5).
Wybrałem takie motto, ponieważ uważam, że zaufanie Bogu i człowiekowi w życiu jest bardzo ważne. Powołanie to droga współpracy człowieka z Bogiem i oddanie się innym w całości. Wierzyć w Boga to oddać swoje życie w Jego działanie i powierzyć Mu się w całości.
Najważniejsza książka mojego życia to „Zraniony Pasterz”.

JAROSŁAW JARCO
Pochodzi z parafii Matki Bożej Częstochowskiej w Żabnicy. Roczną praktykę duszpasterską odbył w parafii Matki Bożej Bolesnej w Jawiszowicach-Brzeszczach.
Motto: „Synu, jeżeli masz zamiar służyć Panu, przygotuj swą duszę na doświadczenie” (Syr 2, 1).
Słowa te były pierwszymi, jakie usłyszałem w kaplicy seminaryjnej i „chodziły za mną” przez cały czas przygotowania do kapłaństwa. Dały mi one pewność dwóch rzeczy: tego, że idąc za Jezusem i służąc Mu nie da się uniknąć krzyża i doświadczeń oraz tego, że zaczynając jak Jezus od cierpienia, będę mógł tak jak On skończyć - jako zwycięzca z wygranym życiem i wygranym powołaniem. Słowa te pomogły mi w wielu trudnych momentach mojej drogi do kapłaństwa. Powołanie jest dla mnie propozycją od Boga: „Jarek, a może byśmy zostali przyjaciółmi”. Wierzyć w Boga to zaufać Mu jak przyjacielowi i być gotowym na niespodzianki i zaskoczenia z Jego strony.
Ulubione książki: J.R.R. Tolkien, „Władca pierścieni”, G.K. Chesterton, „Kula i krzyż”.

SZYMON CZARNOTA
Pochodzi z parafii św. Marii Magdaleny w Międzybrodziu Bialskim. Roczną praktykę duszpasterską odbył w parafii św. Marcina w Ochabach.
Motto: „Bóg jest miłością: kto trwa w miłości, trwa w Bogu, a Bóg trwa w nim” (1 J 4, 16).
Hasło to towarzyszyło mi przez całe moje życie, choć przez długi czas nawet o tym nie wiedziałem. To właśnie bezinteresowna miłość do drugiego człowieka i pomoc mu doprowadziła mnie do Pańskiego ołtarza, to dzięki niej mogę służyć bliźniemu i Chrystusowi jeszcze doskonalej. Powołanie to przede wszystkim jest zadanie, ale również i wielki dar, którym powinienem dzielić się z innymi. Wierzyć w Boga to ufać Mu i oddać Mu całe swoje życie.
Ulubiona książka: Richard Picciotto, „Ostatni z żywych” - opowieść strażaka, który przeżył pod gruzami World Trade Center.

MACIEJ DĄBROWSKI
Pochodzi z parafii Świętych Wawrzyńca DM i Kazimierza Królewicza w Rajczy. Roczną praktykę duszpasterską odbył w parafii Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny w Polance Wielkiej.
Motto: „Jezus powiedział: «Ja jestem drogą i prawdą, i życiem. Nikt nie przychodzi do Ojca inaczej, jak tylko przeze Mnie»” (J 14, 6).
Wybrałem takie motto na obrazek prymicyjny, by zawsze pamiętać, że jedyną słuszną drogą w życiu jest Chrystus. Tylko On jest mi w stanie dać to, co w życiu jest najważniejsze. Dlatego kapłaństwo jest dla mnie nieustannym wpatrywaniem się w Niego i naśladowaniem Zbawiciela we wszystkim. Szczególny wydźwięk te słowa nabierają w kontekście zbawczej męki Chrystusa. Również drogą ofiarowania się dla innych trzeba podążać za Chrystusem. Powołanie jest wolą Boga względem mnie. Wolą, którą powinienem i chcę realizować. Wierzyć w Boga to kształtować swoje życie i rzeczywistość dokoła w oparciu o doświadczenie osobistego spotkania z Nim.

DAMIAN BRODA
Pochodzi z parafii Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski w Pogórzu. Roczną praktykę duszpasterską odbył w parafii Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Świnnej.
Motto: „Bądź wierny aż do śmierci, a dam ci wieniec życia” (Ap 2, 10).
Wybrane przeze mnie motto towarzyszyło mi od początku mojej drogi seminaryjnej. Jest dla mnie ważne, ponieważ porusza problem wierności w powołaniu. Jest to dla mnie zapewnienie, że jeżeli będę wierny w powołaniu do końca, nawet w najcięższych chwilach, osiągnę życie wieczne - cel każdego chrześcijanina. Powołanie to codzienne mówienie Bogu „tak” w pełnieniu Jego woli. Wierzyć w Boga to zaprosić Go do swojego życia i brać Jego Ewangelię na serio.
Ulubiona książka: Josemaria Escriva, „Droga”.

JAKUB TOMICA
Pochodzi z parafii św. Małgorzaty z Antiochii w Dębowcu. Roczną praktykę duszpasterską odbył w parafii Wszystkich Świętych w Zarzeczu.
Motto: „Panie, Ty wszystko wiesz, Ty wiesz, że Cię kocham!” (J 21, 17).
Motto, które wybrałem, ukazuje mi, że Jezus nie odrzucił Piotra takim jakim był, czyli niedojrzałym w miłości, i jednocześnie ustanowił go pasterzem swoich owiec. Jezus nie czekał aż Piotr będzie święty, ale do tej świętości go poprowadził.
Powołanie to zgoda na wypełnianie życiowej misji, którą powierza Jezus - podobnie jak Piotrowi, prowadząc go ku bezinteresownej miłości jaką kocha Bóg. Wierzyć w Boga to doświadczać Jego ojcowskiej opieki i pragnąć wieczności.
Najważniejsza książka mojego życia to „Pójdź, bądź moim światłem” opisująca pragnienie Boga i ufność pośród doświadczenia ciemnej nocy wiary w życiu bł. Matki Teresy z Kalkuty.

SŁAWOMIR MALISZ
Pochodzi z parafii św. Michała Archanioła w Leśnej. Roczną praktykę duszpasterską odbył w parafii Matki Bożej Różańcowej w Zabłociu k. Strumienia.
Motto: „Wszystko mogę w Tym, który mnie umacnia” (Flp 4, 13).
W czasie formacji seminaryjnej i praktyki diakońskiej zrozumiałem, że owocność pracy duszpasterskiej nie zależy od samego człowieka, ale od jego relacji z Bogiem, który umacnia, który udziela cnoty męstwa. Siła pochodząca od Chrystusa jest nam wszystkim, głoszącym Dobrą Nowinę, potrzebna.
Powołanie to jedna z dróg do świętości. Wiara to uznanie, że On istnieje, lecz także zaufanie Mu na tyle, że zgadzamy się postępować zgodnie z tym, co powiedział.
Ulubiona książka: C.S. Lewis, „Opowieści z Narnii”. Czytając tę powieść może nam się wydawać dziwna, ale kiedy się w nią wgłębimy odkryjemy naprawdę wiele motywów chrześcijańskich.

DAMIAN SZAFRAŃSKI
Pochodzi z parafii św. Jadwigi Królowej w Przyborowie. Roczną praktykę duszpasterską odbył w parafii Matki Bożej Szkaplerznej w Głębowicach.
Motto: „Pan światłem i zbawieniem moim: kogóż mam się lękać? Pan obroną mojego życia: przed kim mam się trwożyć?” (Ps 27, 1).
Dla mnie jest ważny nie tyle ten werset, co cały Psalm 27. To modlitwa pełna ufności i zawierzenia Bogu nawet w najtrudniejszej sytuacji. Wybierając to motto, chciałbym wyrazić prośbę, aby to Bóg był Tym, który wyznacza mi drogę Swoim Światłem, abym tylko w Nim pokładał ufność w Zbawienie moje i innych. Powołanie dla mnie, to pójście za Światłem. Wierzyc w Boga to przede wszystkim kochać drugiego człowieka.
Ulubione książki: J.R.R. Tolkien, „Władca pierścieni” i C.S. Lewis, „Opowieści z Narnii”.