Stojąc przez Ikoną Czarnej Madonny w Kaplicy Jasnogórskiej, czujmy, że otwierają się nasze oczy i serca na wiele spraw, rodzą się różne myśli, pojawiają się znaki zapytania, przychodzą głębokie natchnienia. Jasna Góra powinna odnaleźć się w naszej świadomości szczególnie w Roku Wiary. Tak się zresztą dzieje, wielu z nas odbywa z tego powodu środowiskowe lub swoje prywatne pielgrzymki do Częstochowy, lub chociażby za pośrednictwem Radia Maryja czy Telewizji Trwam, uczestniczy w codziennym Apelu Jasnogórskim. Bo Jasna Góra świeci polskiemu Kościołowi, każdemu wierzącemu człowiekowi niczym gwiazda zaranna.

Maryja. To Ona miała przy sobie małego Jezusa, uczyła Go życia i była dla Niego najlepszą Matką. Zapewne tulił się do Jej serca - był przecież człowiekiem, o którym Ewangelia mówi, że „wzrastał w łasce u Boga i u ludzi” (por. Łk 2, 52). Wzrastać w łasce to dojrzewać do życia owocującego Ewangelią, a łaska u ludzi skutkowała pewnie tym, że ludzie coraz bardziej poważali Jezusa, miłowali Go jako swego i mądrego miłego sąsiada, sympatyczne dziecko. Mamy tu do czynienia z jakimś zderzeniem, z jednej strony jesteśmy przecież ludźmi wierzącymi w Boga, w Jezusa Chrystusa, Syna Bożego i naszego Odkupiciela oraz w Ducha Świętego - Uświęciciela, a z drugiej w to wszystko wchodzi Matki Jezusa, która jest nośnikiem cielesności Jezusa: „począł się z Ducha Świętego i narodził z Maryi Panny...”, jak wyznajemy to w Credo. Te niezgłębione tajemnice wiary chrześcijańskiej wymagają od człowieka przede wszystkim pochylenia czoła przed niezgłębioną Bożą mądrością, ale i docenienia gestu miłości Boga do człowieka, jaki widzimy w Objawieniu.

Z wielką wdzięcznością przychodzimy więc na Jasną Górę do Maryi, którą tu czcimy jako Królową Polski. Jej powierzamy też najważniejsze sprawy naszego narodu, naszych rodzin, z Nią szukając woli Boga i jasności Jego łaski. Bo wiary, zawierzania się Bogu trzeba się ciągle uczyć, łaskę wiary trzeba nieustannie wymadlać.

Maryja przez działanie Ducha Świętego została włączona w krąg Bożej działalności. Człowiek wierzący także jest włączony w niezmierzone przestrzenie dzieł Bożych, bo ziemia jest miejscem szczególnej obecności Boga. Jest nam więc Maryja bardzo wymownym i bardzo bliskim przykładem, jak wyznawać swoją wiarę, jak zawierzyć Bogu bez reszty.

W tym duchu stajemy zawsze przy obrazie Matki Bożej, prosząc Ją, by była Matką naszej wiary w Boga. I musimy przyznać, że na Jasnej Górze czujemy się zawsze oświeceni Bożym promieniem łaski i rozeznania - bo przecież Maryja po to została nam dana.