Rekolekcje i pielgrzymki, wyjazdy duszpasterskie, szkoły medytacji i modlitwy, po prostu „wakacje z Bogiem”- gdy mamy więcej czasu, możemy wreszcie zająć się sobą, swoim rozwojem duchowym, mamy też czas, by ułożyć naszą relację bosko-ludzką. Wiedzą o tym również rekrutujący do sekt, rożnego typu guru, psychomanipulanci i zwykli szarlatani. Latem sekty zbierają prawdziwe żniwo, głównie wśród osób młodych, ale nie tylko.

Sekty i grupy psychomanipulacyjne wciąż stanowią spore zagrożenie. Szacuje się, że w naszym kraju działa ok. 300 tego typu organizacji, w które bezpośrednio uwikłanych jest 300 tys. osób. Sekty dążą do całkowitego przejęcia osoby, jej sposobu myślenia, postrzegania świata, zarządzania czasem i relacjami. Model łapania w swe sidła jest w zasadzie zawsze podobny. Zaczyna się od zwykłego spotkania, np. spytania o drogę, ale potem rozmowa jest sondowaniem potrzeb, szczególnie tych duchowych i psychicznych. To pierwszy krok. Drugi to już tzw. bombardowanie miłością, które może różnie wyglądać. Wtedy grupa próbuje stworzyć wokół osoby klimat zainteresowania, współczucia, akceptacji, dając to, czego temu człowiekowi brakowało. Osoby słabe psychicznie i podatne na manipulację oraz podchodzący do religii i swej wiary w sposób emocjonalny często pozytywnie odpowiadają na nową wspólnotę, która chce ich przygarnąć.

Nie jest łatwo zakwalifikować jakąś grupę jako sektę. Coraz częściej organizacje psychomanipulacyjne nie są związane wprost z religią czy formą kultu. Swoje cele przedstawiają jako terapeutyczne, ekologiczne czy charytatywne. Zdarza się, że szkoły języków obcych tak naprawdę są wstępem do rekrutacji. Również instruktorzy ćwiczeń fizycznych, głównie jogi czy ośrodki medycyny niekonwencjonalnej mogą mieć podobną funkcję. Osobę uwikłaną w sektę, adepta, grupa wciągać będzie coraz bardziej, zajmując jego czas, umiejętności, środki materialne. Wyrwanie się z tych sideł jest niezwykle trudne. Pomocą mogą służyć specjalistyczne Centra Informacji o Nowych Ruchach Religijnych i Sektach.