Łodzianie w Rio

Blisko dwa tysiące młodych z Polski przybyło do Brazylii, by wziąć udział w Światowych Dniach Młodzieży w Rio de Janeiro. Wśród nich była grupa młodych z archidiecezji łódzkiej z duszpasterzem ks. Przemysławem Górą.

Swoje pielgrzymowanie młodzież, w tym również grupa łódzka, rozpoczęła od odwiedzenia największego sanktuarium maryjnego na świecie w Aparecida, w stanie Săo Paulo i wodospadu Iguazú, będącego jednym z siedmiu cudów świata.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Festiwal Młodych wstępem do ŚDM

Tradycją stało się, że przed samymi Światowymi Dniami Młodzieży w diecezjach państwa goszczącego młodzież odbywają się festiwale młodych. Są one formę rekolekcji przygotowujących do spotkań z Ojcem Świętym i młodzieżą ze wszystkich kontynentów.

Reklama

Festiwal, w którym uczestniczyła m.in. grupa łódzka, zorganizowała wspólnota Chemin Neuf (Nowa Droga). Do dyspozycji ponad 700 młodych z kilkunastu krajów był położony nad jeziorem ośrodek w Bello Horizonte. Przez sześć dni pobytu w tym miejscu młodzi poznawali siebie nawzajem oraz uczyli się wspólnie modlić i wielbić Boga. Centrum każdego dnia stanowiła Eucharystia, sprawowana w różnych językach oraz spotkania tematyczne w grupach, podczas których młodzież dyskutowała na ważne tematy dotyczące wiary i życia młodych ludzi. Codziennie była też katecheza oparta na Ewangelii lub znanym katechizmie młodych YouCat. Był także czas na integrację, zabawę oraz rywalizację sportową. Wieczory wypełniała adoracja Najświętszego Sakramentu, koncerty ewangelizacyjne oraz wieczór pojednania, podczas którego każdy mógł pojednać się z Bogiem poprzez sakrament pokuty lub z innym człowiekiem poprzez napisanie do niego listu, który miał oczyścić dotychczasową relację. Młodzi do późnych godzin nocnych rozmawiali z kapłanami oraz pisali listy. W jeden z wieczorów uczestnicy festiwalu wzięli udział w nabożeństwie Drogi Krzyżowej.

Nabożeństwo przygotowane przez młodzież brazylijską wypełniły śpiewy, medytacja oraz symbole. - Podczas jednej ze stacji, symbolizującej nasze milczenie w sprawach ważnych dla świata, wszyscy przewiązaliśmy sobie usta, by przejść kilkaset metrów w zupełnym milczeniu. Podczas kolejnej stacji, każdy włożył sobie do buta kamień, by jak Jezus, poczuć przez chwilę ból drogi. Przeglądając się w kawałku lustra, każdy miał odpowiedzieć sobie na pytanie - Kim dla mnie jest Jezus? - Następnie z kawałków luster, na specjalnym podłożu został ułożony krzyż, który poniesiono do kolejnej stacji. Symbole te wywarły duże wrażenie na młodych - tłumaczy ks. Przemysław Góra.

To jest młodzież Papieża!

Reklama

Od pierwszych chwil naszego pobytu w Rio de Janeiro można było zauważyć, że to miasto czeka na Ojca Świętego Franciszka. Na ulicach porozwieszane były zdjęcia papieża, w każdym kiosku można było kupić gazety, kartki czy flagi z podobizną papieża Franciszka. A młodzież, udająca się na miejsce spotkania, czyli słynną plażę Copacabana, co chwila wznosiła okrzyki: „To jest młodzież papieża”, „Niech żyje papież Franciszek”. W dzień przybycia papieża Franciszka na Copacabanę młodzi już kilka godzin wcześniej pojawili się na plaży, by powitać specjalnego Gościa. Przejazdowi kolumny papieskiej towarzyszyły śpiewy i radość młodych, papież bardzo wolno przejechał wzdłuż drogi, często zatrzymując się, pozdrawiał zebranych, całował dzieci i przyjmował prezenty, które młodzi wrzucali do papamobile.

W piątek 26 lipca odbyła się Droga Krzyżowa, której stacje przypominające Jerozolimę z czasów Jezusa, rozmieszczone były wzdłuż plaży Copacabana. Młodzi, wśród nich grupa łódzka, przemieszczali się z krzyżem Światowych Dni Młodzieży pośród uczestników spotkania, odgrywając poszczególne stacje nabożeństwa. Rozważania czytane w różnych językach dotyczyły m.in. godności kobiet, problemu emigracji z ojczystego kraju oraz zanikania więzi międzyludzkich będących efektem nadmiernego korzystania z mediów społecznościowych.

Bądźcie misjonarzami

Podczas wieczornego spotkania sobotniego papież Franciszek wysłuchał świadectw młodych ludzi, którzy wyznali, jak Chrystus zmienił ich życie i jak działa w nich na co dzień. Wypowiedziom towarzyszyły wzruszające śpiewy w wykonaniu brazylijskich artystów. Następnie w rozważaniu skierowanym do młodych Ojciec Święty porównał życie chrześcijanina do sportu. Wskazał jednocześnie, że każdy zawodnik, by utrzymać się w drużynie, musi ciężko trenować i dodał: „Jezus zaprasza nas, byśmy grali w Jego drużynie”. Podkreślił także, że „dobrą formę chrześcijanin może utrzymać jedynie przez modlitwę, dialog z Bogiem, sakramenty i życie zgodne z nauczaniem Chrystusa”. Młodzi z entuzjazmem przyjęli słowa papieża Franciszka, który w dalszej części przewodniczył adoracji Najświętszego Sakramentu i modlitwie. Młodzież czuwała na plaży do rana.

W niedzielę rano papież Franciszek po raz ostatni przejechał trasę wzdłuż Copacabany, ponownie zatrzymując się i błogosławiąc młodszych i starszych. Tego dnia na spotkanie z Ojcem Świętym przybyło ponad 3,5 mln osób, z czego najwięcej Brazylijczyków. Podczas Mszy św. kończącej Światowe Dni Młodzieży papież Franciszek zaapelował do zgromadzonych młodych, aby „wyzwolili się z niepotrzebnych obaw, bo to sam Chrystus idzie przed nimi i ich prowadzi na misję”. Papież podkreślił też, że „niesienie Ewangelii jest niesieniem mocy Boga, aby wykorzeniać i niszczyć zło i przemoc, aby burzyć i obalać bariery egoizmu, nietolerancji i nienawiści, aby budować nowy świat. Jezus Chrystus na was liczy! Kościół na was liczy! Papież na was liczy!” - wołał Franciszek.

Kolejne ŚDM w Krakowie

Na zakończenie spotkania papież zapowiedział kolejne spotkanie ŚDM. „Drodzy młodzi, jesteśmy umówieni na spotkanie na najbliższy Światowy Dzień Młodzieży w 2016 r. w Krakowie, w Polsce” - powiedział Ojciec Święty, a Polaków obecnych na spotkaniu ogarnęła niewypowiedziana radość. W przemówieniu przed modlitwą „Anioł Pański” Ojciec Święty powiedział: „Dziękuję wam, drodzy młodzi, za wszystkie radości, jakich dostarczyliście mi w tych dniach. Każdy z was jest w moim sercu!” - zapewnił młodzież papież Franciszek.

W Eucharystii uczestniczyli przedstawiciele Wojska Polskiego, służb mundurowych, organizacji społecznych, kombatanci, reprezentanci wrocławskich instytucji oraz liczni mieszkańcy miasta. Uroczystość uświetniły poczty sztandarowe.– Gromadzimy się w tej świątyni, aby dziękować Bogu za dar wolnej Ojczyzny. Przeżywamy 108. rocznicę odzyskania przez Polskę niepodległości. To dzień szczególny – dzień narodowej pamięci, wdzięczności i dumy – mówił w homilii metropolita wrocławski.Przypomniał, że 11 listopada 1918 r. był dniem odzyskania tego, co przez 123 lata niewoli próbowano nam odebrać – własnego państwa, narodowej suwerenności i prawa do samostanowienia.– Dobrze wiemy, że polska niepodległość została okupiona cierpieniem pokoleń, krwią powstańców, żołnierzy i zesłańców. Ludzi prześladowano za polskość, język, wiarę i miłość do Ojczyzny. Dzisiaj wspominamy tych, którzy w godzinie próby zachowali polską mowę w rodzinnych domach, przekazywali dzieciom historię narodową, bronili wiary i kultury, wychowywali kolejne pokolenia w duchu patriotyzmu – mówił arcybiskup.Przypomniał m.in. postacie Józefa Piłsudskiego, Romana Dmowskiego, Ignacego Paderewskiego, Wincentego Witosa i wielu innych, którzy mimo różnic poglądów potrafili służyć Polsce.– Dzisiaj musimy sobie zadać pytanie: Co uczyniliśmy z darem niepodległości? Czy potrafimy być godnymi dziedzicami tych, którzy ją wywalczyli? Ojczyzna nie jest tylko wspomnieniem przeszłości, ona jest naszą matką. Mamy wobec niej dług wdzięczności – mówił hierarcha.Nawiązał do fragmentu Ewangelii o dziesięciu trędowatych. Wszyscy zostali uzdrowieni przez Jezusa, ale tylko jeden powrócił, by podziękować. Jezus pyta, czy nie dziesięciu zostało oczyszczonych.– To pytanie Jezusa jest pytaniem o ludzką pamięć, o wdzięczność, o zdolność rozpoznania otrzymanego dobra. Te słowa Chrystusa możemy dzisiaj odnieść także do naszej Ojczyzny. A zatem – czy potrafimy powiedzieć Bogu i tym, którzy wywalczyli naszą wolność i niepodległość: dziękujemy za Polskę? Czy ciesząc się z niepodległości, widzimy w niej dar, który trzeba chronić, rozwijać i przekazywać następnym pokoleniom? – pytał metropolita. Tłumaczył, że wdzięczność jest postawą człowieka, który nie zapomina, komu zawdzięcza dobro.– Jest postawą narodu, który zna swoją historię, szanuje swoich bohaterów i nie pozwala, by pamięć o ofierze poprzednich pokoleń została roztrwoniona – podkreślał abp Kupny.Zaznaczył, że dlatego podczas tej Eucharystii chcemy być podobni do uzdrowionego, który powrócił do Jezusa, by Mu podziękować.– Chcemy uklęknąć przed Bogiem i powiedzieć: Panie, dziękujemy Ci za Polskę! Dziękujemy Ci za jej historię, kulturę, chrześcijańskie dziedzictwo, za ludzi, którzy ją budowali, bronili, kochali. I dziękujemy za tych, którzy oddali życie, abyśmy mogli żyć w wolnym kraju – zaznaczył arcybiskup.Zauważył, że nasza wdzięczność musi wyrażać się w postępowaniu. Nie wystarczy raz do roku wywiesić biało-czerwoną flagę, odśpiewać hymnu narodowego czy złożyć bukiet kwiatów pod pomnikiem, choć są to ważne gesty.– Jednak patriotyzm musi być czymś znacznie głębszym. Trzeba to wyraźnie powiedzieć: patriotyzm zaczyna się w rodzinie, szkole, miejscu pracy, w uczciwym wykonywaniu obowiązków, szacunku dla drugiego człowieka oraz odpowiedzialności za słowo i podejmowane decyzje – mówił hierarcha.Podkreślił, że tegoroczne Święto Niepodległości przeżywamy w szczególnych okolicznościach.– Nasza narodowa radość została głęboko naznaczona bólem i żałobą. Wydarzenia, które rozegrały się 7 listopada w Krakowie, w samym centrum tego historycznego miasta, wstrząsnęły całą Polską – mówił arcybiskup, nawiązując do brutalnego zamachu terrorystycznego, w którym zginęło sześć osób, a wiele zostało rannych. Wezwał do modlitwy za tych, którzy stracili życie, oraz za ich rodziny i bliskich. Podkreślił bohaterstwo policjantów, ratowników medycznych i wszystkich, którzy nieśli pomoc.– Wyrażamy wdzięczność tym wszystkim, którzy z narażeniem własnego życia stanęli w obronie innych. Zbrodnia dokonana w Krakowie jest nie tylko tragedią poszczególnych rodzin, ale także bolesną raną zadaną całej wspólnocie. Jest wezwaniem do zastanowienia się nad tym, jaki świat budujemy, jakie wartości przekazujemy młodemu pokoleniu i jak chronimy ludzkie życie oraz bezpieczeństwo naszych obywateli – mówił arcybiskup.Zaznaczył, że nie znamy jeszcze wszystkich odpowiedzi na pytania rodzące się w związku z tą tragedią. Nie powinniśmy więc pochopnie osądzać ani rozpowszechniać nieprawdziwych informacji.– Ale jedno musimy powiedzieć z całą stanowczością: żadna ideologia, żadna osobista frustracja ani żaden konflikt nie dają człowiekowi prawa do odbierania życia niewinnym ludziom. Bo życie ludzkie jest święte. Każde życie – podkreślał arcybiskup.Zauważył, że historia naszej Ojczyzny uczy, iż Polska była szczególnie zagrożona wtedy, gdy brakowało jej jedności, co niejednokrotnie wykorzystywali zaborcy.– Ale historia pokazuje również, że potrafimy się jednoczyć w sprawach najważniejszych. Czy potrafimy to dzisiaj? Czy przez nasze nieodpowiedzialne słowa i działania nie otwieramy pola naszym wrogom, którzy, tak jak w historii, próbują wykorzystać nasze wewnętrzne konflikty i spory? – pytał metropolita i zaznaczył: – Niepodległość odzyskana w 1918 r. była wysiłkiem wielu ludzi, którzy nie zawsze myśleli tak samo. Ale w godzinie historycznej próby potrafili uznać, że Polska jest ważniejsza niż osobiste ambicje. Czy potrafimy dzisiaj wyciągnąć z tego lekcję?Tłumaczył, że nie chodzi o to, by wszyscy mieli takie same poglądy.– Demokracja zakłada bowiem pluralizm. Ale spór nie może niszczyć wspólnoty. Przeciwnik polityczny nie może być nazywany wrogiem Ojczyzny. Możemy różnić się w ocenach, prowadzić trudne debaty, spierać się o kształt państwa, ale nie wolno nam zapominać, że wszyscy jesteśmy odpowiedzialni za naszą Ojczyznę. Niepodległość nie jest własnością takiej czy innej partii, jednego środowiska ani jednej grupy społecznej. Jest wspólnym dobrem wszystkich Polaków – podkreślał metropolita.Zaznaczył, że Polska potrzebuje mniej wzajemnej pogardy, a więcej szacunku; mniej języka nienawiści, a więcej odpowiedzialności za wypowiadane słowa; mniej egoizmu, a więcej troski o wspólne dobro.– Nie zbudujemy silnego państwa na pogardzie, kłamstwie, poniżaniu przeciwnika, wzajemnym oskarżaniu się i nieustannym podważaniu godności drugiego człowieka. Dlatego potrzebujemy dzisiaj chrześcijańskiego spojrzenia na Ojczyznę. Takiego, które uczy szacunku do każdego człowieka i troski o przyszłość kolejnych pokoleń. Troska o niepodległość musi być troską o moralny fundament państwa i społeczeństwa – przekonywał arcybiskup.Zaznaczył, że niepodległość potrzebuje ludzi uczciwych; rodzin, w których dzieci uczą się miłości i odpowiedzialności; nauczycieli, którzy nie tylko przekazują wiedzę, ale także wychowują; polityków, dla których służba publiczna jest zobowiązaniem, a nie przywilejem; ludzi pracy, budujących pomyślność kraju swoją rzetelnością, a wreszcie – młodego pokolenia.Zwracając się do młodych obecnych na Eucharystii, arcybiskup zaznaczył:– Kochani, Ojczyzna was potrzebuje! Potrzebuje takiej młodzieży, która się nie wstydzi swojej historii, języka, kultury i chrześcijańskich korzeni!Podkreślił, że Kościół nie chce zastępować państwa ani przejmować zadań instytucji publicznych. Nie może jednak milczeć, kiedy zagrożone są wartości, na których powinno się opierać życie społeczne: wolność człowieka, świętość życia, sprawiedliwość, solidarność i odpowiedzialność.– Kościół chce służyć Polsce przez formowanie sumień, wychowanie młodego pokolenia, budowanie pojednania i przypominanie, że człowiek nie jest narzędziem w rękach innych ludzi, lecz osobą obdarzoną niezbywalną godnością. Niepodległość potrzebuje bowiem nie tylko silnych instytucji i dobrze zorganizowanego państwa, lecz także ludzi prawego sumienia – mówił arcybiskup.Wezwał również do modlitwy za sprawujących władzę w naszym państwie, za wojsko, służby mundurowe i wszystkich strzegących bezpieczeństwa Ojczyzny: – Módlmy się za Polskę, aby była krajem wolnym, bezpiecznym, sprawiedliwym i solidarnym. I módlmy się za nas samych, abyśmy nigdy nie zapomnieli, że miłość do Ojczyzny jest zadaniem, które zaczyna się od wierności Bogu, prawdzie i drugiemu człowiekowi.