Ks. prof. Maciej Ostrowski, teolog, prorektor UPJPII, duszpasterz turystów:

Ks. Elisardo z Composteli mówił, że wędrówka do grobu św. Jakuba to nie tylko turystyka ani nawet turystyka religijna, ale to pielgrzymowanie. Trzeba się zastanowić, jak je wypełnić, jaki program przygotować, by uczestnicy tej wędrówki przeżyli ją jako akt duchowy, który ma ubogacić ich wiarę, aby po powrocie do domu mogli nadal dawać świadectwo chrześcijańskiego życia. Pielgrzymowanie jest punktem, od którego może się rozpocząć nowa ewangelizacja oraz ożywienie wiary. Konieczne jest opracowanie teologicznych podstaw dla pielgrzymowania. Inaczej stanie się ono wędrowaniem, w czasie którego ważne będą przeżycia estetyczne, kulturalne czy spojrzenie na piękno przyrody, przyjaźń z ludźmi. Jednakże to wszystko w rozmaity sposób ma prowadzić do Pana Boga. Jeśli sobie tego nie powiemy na początku pielgrzymki, to każda droga, również ta do św. Jakuba, będzie wycieczką. Jeżeli mówimy o pielgrzymowaniu, to musimy znaleźć odniesienie do Pana Boga i w tym trzeba pątnikom pomóc. Mogą to uczynić ci, którzy zajmują się teoretycznymi badaniami nad pielgrzymowaniem; teologowie, teoretycy kultury, historycy… Dzięki wynikom ich poszukiwań, na różnych polach, pielgrzymowanie staje się bogatsze w treści, a pątnicy odnajdują swój cel.

Ks. kan. Ryszard Honkisz, kustosz sanktuarium św. Jakuba w Więcławicach Starych:

Myślę, że św. Jakub, kiedy wyruszał ze swoją misją apostolską i obawiał się o skutki pracy, nie wyobrażał sobie, że tak wielkie owoce przyniesie jego apostolstwo. Sądzę też, że bł. Jan Paweł II, gdy w 1982 r. kierował swój apel do Europy, także nie przypuszczał, że to wystąpienie ożywi ducha nie tylko Europy, ale prawie całego świata! W to międzynarodowe ożywienie wpisują się również nasze konferencje. Nowe tematy, prezentowane w trakcie kolejnych spotkań, rodziły się z konferencji na konferencję. I tak dotarliśmy do sześciu. Ideą konferencji jest nie tylko poznanie historii Drogi św. Jakuba i jej różnych odcinków, ale przede wszystkim rozwój kultu św. Apostoła – męczennika. Stąd formuła osobistych spotkań oraz wspólnej modlitwy. Uczestników łączy poczucie braterstwa. Wszyscy, którzy wyruszają na Drogę św. Jakuba, stają się znajomymi, a niejednokrotnie – przyjaciółmi, bo droga do Santiago łączy ludzi. Taki też jest główny cel naszej konferencji – zbliżenie uczestników oraz wymiana doświadczeń, uzyskanie informacji, co się dzieje w jakubowych środowiskach. Warto podkreślić specyfikę spotkań – połączenie praktyki z teorią. Z jednej strony przybywają do Krakowa i Więcławic miłośnicy Drogi św. Jakuba, zaś z drugiej – osoby badające jej fenomen.
To okazja do wymiany doświadczeń oraz wzajemnego ubogacania.