12 grudnia ub.r. parafia pw. św. Antoniego Padewskiego w Lipinkach Łużyckich pożegnała długoletniego proboszcza ks. Feliksa Jemiołę, który przeszedł na emeryturę oraz ks. wikariusza Sławomira Strzyżykowskiego.
Ksiądz Proboszcz przez okres prawie czterdziestu lat przeżywał wraz z wiernymi wszystkie dobre i tragiczne chwile w życiu parafii i kraju. W latach sześćdziesiątych i siedemdziesiątych był szykanowany przez władze komunistyczne. Z powodu bezkompromisowej postawy, nieustępliwości w walce o dobro Kościoła stawał przed komunistycznymi sądami. Był poniżany przez lokalnych urzędników państwowych i partyjnych. Wzbudzał wówczas swoją postawą szacunek wśród parafian, podtrzymując ich przywiązanie do Kościoła. Jesteśmy pewni, że te przeżycia spowodowały pogorszenie się jego stanu zdrowia i w konsekwencji ciężką chorobę. Dzisiaj, kiedy ojczyzna jest wolna, a ta wolność ma wielu, często fałszywych ojców, należy mieć szacunek i wdzięczność dla ludzi, którzy autentycznie cierpieli i ponosili ofiary dla innych. Dlatego parafianie z Lipinek serdecznie Tobie, Księżę Proboszczu, dziękują za posługę duszpasterską. Jesteśmy wdzięczni za lata pracy i trudu w naszej wspólnocie. Zapewniamy o pamięci modlitewnej.
Pragniemy także serdecznie podziękować za posługę ks. wikariuszowi Sławomirowi Strzyżykowskiemu. Dziękujemy za pracę katechetyczną w Szkole Podstawowej i Publicznym Gimnazjum. Bóg zapłać za piękną i wspaniałą pracę z dziećmi i młodzieżą, za przygotowywanie coniedzielnej liturgii, za powstałe grupy Oazy Dzieci Bożych, ministrantów i harcerzy. Dziękujemy za formowanie rodzin w ramach spotkań Parafialnego Koła Stowarzyszenia Rodzin Katolickich.
Życzymy Wam, Drodzy Kapłani, Bożego błogosławieństwa i opieki Matki Cierpliwie Słuchającej. Szczęść Boże!
- Jezus pokazuje, że można być „mocarzem maleńkości”. To znaczy, można przeżywać trudne momenty w ten sposób, że one nie odbierają miłości. Myślę, że jedną z wielkich funkcji kaplicy w szpitalu to jest właśnie to. By człowiek, który dochodzi do swoich granic, mógł przyjść i odkryć tego Jezusa, który też dociera do takich momentów i w takich momentach pewnie ludzi najbardziej kochał - mówił kard. Grzegorz Ryś podczas poświęcenia kaplicy w Krakowskim Szpitalu Specjalistycznym im. św. Jana Pawła II w Krakowie.
Kapelan szpitala, ks. Robert Stachowicz SDS wyjaśnił, że szpital posiada dwie kaplice, odpowiadające jego rozproszonej strukturze i potrzebom chorych. - Jedna kaplica pod wezwaniem Najświętszego Serca Pana Jezusa jest codziennie uczęszczana przez wiernych, którzy przychodzą w różnych sprawach do szpitala - zaznaczył.
Pierwsza Księga Królewska zaczyna się od sceny przekazania władzy. 1 Krl 2 należy do opowiadania o królach, które badacze nazywają historią deuteronomistyczną (od Pwt po 2 Krl). W tym nurcie miarą władcy staje się wierność Torze. Testament Dawida brzmi jak mowa pożegnalna. Formuła „idę drogą całej ziemi” przypomina, że także król wchodzi w los każdego człowieka. Dawid mówi do Salomona językiem przymierza: strzeż nakazów Pana, chodź Jego drogami, zachowuj ustawy i przykazania zapisane w Prawie Mojżesza. Słownictwo poleceń tworzy szeroki katalog: ustawy, przykazania, prawa, nakazy. Taki zestaw obejmuje całe życie, nie tylko kult i nie tylko politykę. Czasownik „strzec” sugeruje czujność i troskę. Pwt 17 stawia królowi podobne zadanie: władza dojrzewa pod Słowem, nie ponad nim. Wezwanie „bądź mocny i bądź mężem” opisuje odwagę moralną. Kończy się czas ojca. Zaczyna się czas decyzji syna. W tle stoi obietnica dana Dawidowi o trwałości jego „domu” (hebr. bajit), rozumianego jako dynastia. To samo słowo w Biblii oznacza także świątynię. Ta podwójna perspektywa prowadzi ku budowie przybytku w Jerozolimie i ku pytaniu o wierność rodu Dawida. Notatka o czterdziestu latach panowania Dawida ma charakter królewskiego epitafium, typowego dla Ksiąg Królewskich. Tradycja podaje podział tego czasu na Hebron i Jerozolimę. Zdanie o umocnieniu królestwa Salomona otwiera perspektywę mądrości i pokoju, a także prób serca. Augustyn widzi w obietnicach dane Dawidowi wskazanie na Chrystusa. Zauważa obraz przyszłości w Salomonie; pokój wpisany w imię i budowę świątyni. Pełnia spełnia się w Chrystusie, który buduje dom Boga z ludzi i trwa „na wieki”.
O tym, że Maryja ma być wzorem dla wszystkich wierzących, zwłaszcza dla osób konsekrowanych, jak wysławiać Boga ze względu na Chrystusa, ale także jak cierpieć z Chrystusem dla zbawienia świata, mówił abp Marek Jędraszewski podczas Mszy św. sprawowanej w Sanktuarium Pasyjno-Maryjnym w Kalwarii Zebrzydowskiej.
W Święto Ofiarowania Pańskiego w Kościele po raz trzydziesty obchodzono Światowy Dzień Życia Konsekrowanego.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
