Wybór miejsca nie był przypadkowy. W 1962 r. sługa Boży ks. Franciszek Blachnicki, założyciel ruchu, prowadził tu rekolekcje dla alumnów. W ich gronie znalazł się ks. Zdzisław Ciżmiński, pierwszy moderator diecezjalny Ruchu Światło-Życie w archidiecezji lubelskiej, który w 1970 r. uczestniczył w rekolekcjach w Krościenku. Trzy lata później na terenie naszej diecezji, w Klemensowie, odbyły się pierwsze rekolekcje oazowe.

– Początki oazy w naszej diecezji wiążą się z obecnością w Lublinie założyciela ruchu, sługi Bożego ks. Franciszka Blachnickiego i są ważne nie tylko dla lokalnej wspólnoty, ale dla całego ruchu, a nawet Kościoła w Polsce – mówił ks. Piotr Drozd, obecny moderator diecezjalny. – Ks. Blachnicki od 1961 r. przebywał w Lublinie, najpierw jako student KUL, a od 1967 r. jako pierwszy w Polsce krajowy duszpasterz służby liturgicznej. Drugim moderatorem ruchu był ks. Wojciech Danielski, który w 1964 r. rozpoczął pracę naukową na KUL. To tutaj spotkał ks. Franciszka Blachnickiego i razem pracowali nad wprowadzaniem w życie nauczania Soboru Watykańskiego II. Służba dwóch pierwszych moderatorów i ich związki z Lublinem są wielkim bogactwem dla ruchu i Kościoła – podkreślał.

Najważniejszy jest człowiek

Do osoby założyciela ruchu i osobistego spotkania z oazą odwołał się w czasie jubileuszowej Mszy św. abp Stanisław Budzik. – Z wdzięcznością wspominamy ks. Franciszka Blachnickiego, tak bardzo związanego z naszym miastem, który pociągnął za sobą dziesiątki tysięcy dzieci, młodzieży, małżeństw i rodzin. Dla niego zawsze najważniejszy był człowiek, który powinien otworzyć się na światło Chrystusa i uczynić je swoim życiem – mówił Ksiądz Arcybiskup. Jak podkreślał, ten wielki przyjaciel bł. Jana Pawła II podjął wielką pracę na rzecz wychowania młodego człowieka. Dramatyczne przeżycia z czasów II wojny światowej (kara śmierci za udział w ruchu oporu) oraz wtrącenie do więzienia przez komunistów umocniły w nim wiarę i stały się okazją do spotkania z Chrystusem. – Przeświadczenie o obecności Chrystusa towarzyszyło mu przez całe życie. Przekonanie o tym, że Pan jest blisko, kazało mu pracować dla dzieła wyzwolenia człowieka i wychowania młodego pokolenia dla dobra Kościoła i ojczyzny. To samo przekonanie pozwoliło mu odnaleźć w Najświętszej Maryi Pannie wzór dla każdego chrześcijanina – mówił Pasterz.

Abp Budzik apelował do członków ruchu o wierne wypełnianie testamentu Maryi, zawartego w słowach: zróbcie wszystko, cokolwiek powie wam Jezus. – Wsłuchujcie się w Jego słowa i zamieniajcie je w czyn. Bądźcie ludźmi wiary konsekwentnej. Niech życie z wiary przyniesie wam bogate owoce Ducha. Odkrywajcie źródło i fundament wiary, abyście mogli podejmować dzieło ewangelizacji. Niech odkrywanie w Liturgii źródła i szczytu Kościoła wspiera dzieło formacji autentycznego chrześcijanina, wspomaga budowanie jedności i umacnia rodziny jako domowy Kościół. Od Maryi uczcie się otwierania na dary Ducha Świętego i na wezwanie do powszechnej świętości. Niech Matka Miłosierdzia wyprasza dla was i dla całego świata Boże miłosierdzie i nauczy żyć wyobraźnią miłosierdzia – mówił Ksiądz Arcybiskup.

Oaza w Lublinie

Jak podkreśla ks. Piotr Drozd, oaza prowadzi swoich członków do osobistego spotkania z Chrystusem, a w konsekwencji do dojrzałości chrześcijańskiej wyrażonej w życiu służbą Bogu i ludziom. We wspólnotach Ruchu Światło-Życie na terenie archidiecezji lubelskiej formują się dzieci i młodzież (w 44 parafiach), studenci (wspólnota przy KUL), klerycy (wspólnota seminaryjna), dorośli (wspólnota pracujących w kościele przy ul. Staszica w Lublinie) oraz małżeństwa (w 179 kręgach). Ponadto, w Lublinie istnieje ogólnopolski ośrodek Ruchu Światło-Życie, którego początek działalności przypada na rok 1968. Podstawową jednostkę terytorialną, tworzącą ruch, stanowią rejony; w naszej archidiecezji jest ich 10. Oprócz całorocznej pracy formacyjnej w grupach i rekolekcji wakacyjnych, cztery razy w roku odbywają się Rejonowe Dni Wspólnoty, które są płaszczyzną spotkań i przeżywania jedności wszystkich wspólnot. Grudniowy Dzień Wspólnoty, przypadający w sobotę przed uroczystością Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny (ruch oddany jest Maryi; jego druga nazwa to Dzieło Niepokalanej), jest przeżywany w archikatedrze lubelskiej jako święto patronalne ruchu.