W Oratorium św. Urszuli Ledóchowskiej Zgromadzenia Sióstr Urszulanek Serca Jezusa Konającego w Łodzi przy ul. Obywatelskiej 60 odbył się kurs dla przewodników i przybocznych gromad „Dżungla”. Organizatorem spotkania byli Skauci Europy (Stowarzyszenie Harcerstwa Katolickiego „Zawisza” – Federacja Skautingu Europejskiego).

Historia „Zawiszy”

Skauci Europy realizują idee pokoju oraz braterstwa między młodymi na terenie całej Europy i w Kanadzie, nawiązując do tradycji skautowej i harcerskiej liczącej już ponad 100 lat. Obecnie na świecie jest ok. 50 tys. skautów, a w Polsce ponad 2700. Największe skupiska jednostek to m.in.: Warszawa, Lublin, Radom, Wrocław.

– SHK „Zawisza” realizuje działalność wychowawczo-oświatową, opierając się na tradycyjnej metodzie skautowej opracowanej przez Roberta Baden-Powella oraz na skautingu katolickim jezuity o. Jakuba Sevina i działalności instruktora harcerstwa przedwojennego hm. RP Stanisława Sedlaczka – powiedziała namiestniczka „Wilczków” (żółtej gałęzi) hm. Barbara Pizoń.

W 1994 r. harcerki i harcerze z SHK „Zawisza” wzięli udział w Zlocie Międzynarodowym FSE – Eurojam we Włoszech. 3 sierpnia 1994 r. 7500 przewodników i skautów, uczestników zlotu, przyjął na audiencji w Bazylice św. Piotra Ojciec Święty Jan Paweł II.

Od 1995 r. stowarzyszenie jest członkiem Międzynarodowego Związku Przewodniczek i Skautów Europy – Federacji Skautingu Europejskiego. Związek jest nie tylko federacją, ale także wspólnotą wiary, modlitwy i działania.

„Księga dżungli” i „Wilczki”

Działalność wychowawcza dzieci i młodzieży w Skautach Europy zorganizowana jest w trzech gałęziach: żółtej – wilczki (9-12 lat), zielonej – harcerki i harcerze (12-17 lat) i czerwonej – wędrownicy i przewodniczki (powyżej 17 lat).

– Życie gromady oparte jest na fabule książki „Księga dżungli” Josepha Rudyarda Kiplinga – mówi Barbara Pizoń HR. – Umotywowane jest to tym, że w tej książce w prosty sposób przekazanych jest wiele wartości. Mowgli jest odzwierciedleniem dziecka, które przychodzi do gromady. Na jego przykładzie dzieci uczą się dobrego zachowania, wychowania, szacunku dla innych osób, radzenia sobie w życiu.

Z „Księgi dżungli” wykorzystywane jest także nazewnictwo. Wilk Akela jest szefem gromady, przyboczni przybierają nazwy przyjaciół Mowgliego, niedźwiedź Baloo uczy Prawa Gromady i Prawa Wilczków.

– Dzieci przez to, że są zauroczone bajką, przestrzenią zaanimowaną, dużo łatwiej poznają niektóre rzeczy, zapamiętują, angażują się. Umożliwiamy im pole do rozwoju poprzez zabawę, grę, praktykę – podkreśliła namiestniczka „Wilczków”. „Księga dżungli” jest narzędziem dla szefów, dlatego żeby ją wykorzystywać, dokładnie muszą ją poznać, zrozumieć i przekazywać treści, które są odpowiednie dla dzieci.

Główne cele w działaniu

Wychowanie w Skautach Europy opiera się na pięciu celach skautingu europejskiego: Bóg, charakter, służba, zmysł praktyczny i zdrowie. Wokół tych celów jest skupione działanie i każdy z nich ma odzwierciedlenie w praktyce. FSE wyznaje wiarę chrześcijańską, dlatego też swoje działania i decyzje podejmuje zgodnie z wymogami tej wiary. Ze stowarzyszeniem współpracują księża, którzy pełnią rolę kierowników duchowych. Pomagają skautom rozwijać się i ubogacać. Duszpasterze uczestniczą w spotkaniach „Czarna pantera” raz, dwa razy w roku, podczas których wymieniają się doświadczeniami i uczą się pracować z dziećmi i młodzieżą.

Każda powstająca jednostka do nazwy dobiera sobie patrona. Nie ma gromad koedukacyjnych. Praca wychowawcza prowadzona jest w dwóch nurtach – żeńskim i męskim. W gromadach żeńskich przyjmuje się za patronki kobiety, np. św. Ritę, św. Tereskę z Lisieux, Najświętszą Maryję Pannę, a w męskich – np. św. Jerzego. Obierając sobie patrona, skauci zgłębiają wiedzę o jego życiu i działalności.

Poprzez wychowywanie dzieci w przyjaznej rodzinie, jaką stanowią, skauci zwalczają dziecięcy egoizm, pomagają sobie nawzajem bezinteresownie na zasadzie wolontariatu. Poprzez ruch, zabawy na łonie natury starają się dbać o zdrowie.

Miejsce wzajemnej inspiracji i ubogacanie się nawzajem

W kursie szkoleniowym dla przewodników i przybocznych wzięły udział przewodniczki z różnych stron Polski. Wstąpiły do skautingu, aby służyć młodszym, jednocześnie rozwijając także siebie. – Realizujemy główne nasze zadanie: wychowanie młodych przez młodych – podkreśla namiestniczka „Wilczków” Barbara Pizoń HR.

Licealistka Aleksandra Zych – Akela 2. Gromady Legnickiej o skautach dowiedziała się od przyjaciółki. – Udział w formacji daje mi możliwość poznania wartościowych ludzi, mających podobne pasje – mówi Aleksandra. Pełniąc różne funkcje, cieszy się, że już szósty rok może służyć innym. Wielkość zadań uczy ją zorganizowania, uporządkowania wielu spraw, a podczas wyjazdów – samodzielności.

Akela 2. Gromady Warszawskiej – Joanna Popiołek, studentka romanistyki IV roku Uniwersytetu Warszawskiego: – Z Siedlec, gdzie mieszkam, chodziłam na piesze pielgrzymki do Częstochowy. Tam zwróciłam uwagę na niebiesko-granatowe mundury skautów z Garwolina. Bardzo chciałam nawiązać z nimi kontakt – zwierza się Joanna. Studiując w Warszawie, trafiła do 4. Gromady Warszawskiej na Żoliborzu, gdzie obserwowała pracę z młodszymi dziećmi. – Teraz sama zostałam Akelą 2. Gromady na Siekierkach. Praca w stowarzyszeniu daje mi ogromną radość, siłę i poczucie, że harcerstwo jest niejako dopełnieniem mojej wiary – mówi Joanna.

Jolanta Lewandowska – współwłaścicielka Domu Gościnnego h2o w Pobierowie o stowarzyszeniu dowiedziała się od młodszej trzynastoletniej córki Wiktorii. – O każdym spotkaniu córka opowiadała z takim entuzjazmem, że zaczęłam się interesować formacją nie tylko ja, ale także druga, dwudziestoletnia córka Dominika. Dzisiaj wszystkie należą do skautów. Pani Jolanta przyjechała do Łodzi z Dominiką. – Strasznie ubolewam, że młodzi ludzie dorastają w egoizmie. Staram się poprzez swoje działanie oderwać ich od komputerów, telewizji i pokazać, jak wspaniale można się bawić na świeżym powietrzu. Nasza formacja to miejsce wzajemnej inspiracji i ubogacania się – mówi Akela 2. Gromady Pobierowskiej Jolanta Lewandowska. Jej córkę Dominikę, studentkę Zachodniopomorskiego Centrum Kształcenia Zawodowego i Ustawicznego w Szczecinie, fascynuje to, że można zaszczepić wśród młodych ludzi miłość do drugiego człowieka, tolerancję, akceptację.

Po owocach ich poznacie

37 uczestniczek kursów szkoleniowych „Dżungla” zostało bardzo życzliwie przyjętych przez Siostry Urszulanki w Łodzi. Ich obecność na codziennej Mszy św. i czynny udział w liturgii zauważyli nie tylko starsi parafianie, ale też młodzież i dzieci. Przewodniczki w niebieskich koszulach i granatowych spódnicach wzbudziły wielkie zainteresowanie. Słowa roty przyrzeczenia: „Na mój honor, z łaską Bożą, przyrzekam całym życiem służyć Bogu, Kościołowi, mojej Ojczyźnie i Europie chrześcijańskiej, nieść w każdej potrzebie pomoc bliźnim i przestrzegać Prawa Harcerskiego” były odzwierciedlane w działaniu w ciągu całego dnia.

Był czas na wymianę doświadczeń, zabawę, ale także na studiowanie Pisma Świętego. Ks. Marek Kołosowski z parafii św. Urszuli Ledóchowskiej podjął wyzwanie opieki nad nowo powstającym środowiskiem w Łodzi.

Miejmy nadzieję, że za jego przykładem pójdą dzieci i młodzież i Łódź będzie miała też swoich przedstawicieli w tak pięknej organizacji, bo skauting daje również możliwość formacji indywidualnej i formacji jako chrześcijanina.

Na pożegnalnym apelu każda z uczestniczek otrzymała od redakcji „Niedzieli” książkę Krzysztofa Wielguta pt. „Losy Polski w pierwszej połowie XX wieku”.