Bądź heroldem pokoju i sprawiedliwości – mówił w homilii bp Adrian Put, zwracając się do alumna Łukasza Kozakiewicza, podczas święceń diakonatu w głogowskiej kolegiacie.
Bp Adrian Put udzielił święceń diakonatu alumnowi Łukaszowi Kozakiewiczowi. Uroczysta liturgia odbyła się 24 maja w głogowskiej kolegiacie pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. W tym szczególnym momencie, Łukaszowi Kozakiewiczowi, towarzyszyli bliscy, znajomi i rodzina, kapłani oraz przedstawiciele wspólnoty seminaryjnej. Bezpośrednim przygotowaniem do dzisiejszego wydarzenia były natomiast kilkudniowe rekolekcje w sanktuarium w Pniewach, które przeżywał wraz z dwoma diakonami, przygotowującymi się do przyjęcia święceń prezbiteratu.
- To dla mnie bardzo ważny dzień, bo to pierwsze święcenia, włączenie w szeregi duchowieństwa. To dla mnie znak, że Kościół rozpoznaje i przyjmuje to moje powołanie, które rozeznawałem przez ostatnie pięć lat. To pierwszy owoc formacji seminaryjnej, ale też w ogóle życia – mówił tuż przed święceniami Łukasz Kozakiewicz. – Z radością podejmuję tą drogę, wiedząc że tak naprawdę nie mam nic, prócz nadziei w Bogu i że to On mnie prowadzi. Chcę podejmować posługę w tym konkretnym Kościele, w tej konkretnej wspólnocie ludzi, teraz jako diakon, a w niedalekiej przyszłości już jako prezbiter, bo ku temu przede wszystkim się przygotowuję – dodał.
Alumn Wyższego Seminarium Duchownego w Paradyżu przyjął święcenia diakonatu w swojej rodzinnej parafii kolegiackiej w Głogowie z rąk biskupa Adriana Puta. W homilii kaznodzieja wskazał, by odtąd diakon Łukasz był heroldem pokoju i sprawiedliwości, wszędzie tam, gdzie zostanie posłany i gdzie będzie posługiwał:
Sakrament święceń został ustanowiony przez Chrystusa, który uczynił Apostołów i ich następców, czyli biskupów, uczestnikami swojej własnej misji. Z kolei biskupi zadania swego urzędu przekazali w różnym stopniu innym członkom Kościoła. Dlatego już od czasów starożytnych urząd kościelny sprawowany jest w trzech odrębnych stopniach przez biskupów, prezbiterów i diakonów – wyjaśnia ks. Andrzej Sapieha z Kurii Diecezjalnej w Zielonej Górze. - Diakoni znajdują się na najniższym szczeblu hierarchii. W jedności z biskupem i jego prezbiterium wypełniają oni swoją posługę w liturgii, głoszeniu słowa Bożego i dziełach miłości. Diakoni odczytują Ewangelię podczas mszy św. i usługują przy ołtarzu. Mają prawo rozdzielać wiernym komunię św. Mogą głosić kazania, udzielać chrztu, asystować przy zawieraniu małżeństw, przewodniczyć modlitwom i prowadzić pogrzeby. Diakoni, którzy przygotowują się do przyjęcia święceń kapłańskich, zobowiązani są do zachowywania celibatu – dodaje.
Kandydaci do diakonatu kl. Damian Swiniarek (z lewej) i kl. Rafał Kierczuk z ojcem duchownym ks. Tadeuszem Kuźmickim
Dwóch alumnów Wyższego Seminarium Duchownego w Paradyżu 14 maja przyjmie święcenia diakonatu. Tegoroczną uroczystość zaplanowano w zielonogórskiej konkatedrze pw. św. Jadwigi Śląskiej.
Sobór Watykański II w Konstytucji Dogmatycznej o Kościele „Lumen gentium” w numerze 29 określił, że do szczególnych zadań diakona należy „uroczyste udzielanie chrztu, przechowywanie i rozdzielanie Eucharystii, asystowanie i błogosławienie w imieniu Kościoła związkom małżeńskim, udzielanie Wiatyku umierającym, czytanie wiernym Pisma Świętego, nauczanie i napominanie ludu, przewodniczenie nabożeństwu i modlitwie wiernych, sprawowanie sakramentaliów, przewodniczenie obrzędowi żałobnemu i pogrzebowemu”. Obecnie w codziennym zaangażowaniu duszpasterskim w parafii najczęściej spotkamy diakona podczas proklamowania Ewangelii, mówienia homilii, udzielania sakramentu chrztu świętego oraz prowadzenia grup parafialnych – mówi ks. Tadeusz Kuźmicki, ojciec duchowny w WSD w Paradyżu. Strojem liturgicznym diakona jest stuła i dalmatyka. Stuła jest zakładana podczas prowadzenia modlitwy i jest wyrazem przyjęcia sakramentu święceń. Jest ona częścią stroju liturgicznego jedynie dla diakona, księdza oraz biskupa. Diakon zakłada stułę na lewe ramię i spina ją diagonalnie na prawym boku. Dalmatyka jest uroczystym strojem liturgicznym diakona, którą zakłada on na albę i stułę. Jest ona również wyrazem przyjęcia sakramentu święceń. Swoim krojem przypomina ornat i jest noszona w kolorze, w którym sprawowana jest liturgia.
Podczas Uroczystości Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa w parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa w Sosnowcu doszło do zdarzenia, w którym mężczyzna trzymający noże wtargnął w okolice ołtarza polowego. Interweniujący funkcjonariusze Policji niezwłocznie opanowali sytuację i zatrzymali mężczyznę.
W wyniku zdarzenia żaden z uczestników uroczystości nie odniósł obrażeń fizycznych.
W pytaniu tym chodzi zapewne o sytuację, w której rodzice nie chcą ochrzcić swojego dziecka, natomiast chcą tego dziadkowie. To trudna sytuacja. Zmiany, które obecnie zachodzą w społeczeństwie będą prowadziły do tego, że takie sytuacje mogą zdarzać się coraz częściej. Chodzi tu o konflikt między bardzo ważnymi wartościami dotyczącymi wiary. Z jednej strony mamy troskę dziadków o zbawienia dziecka, o przekazanie wiary kolejnemu pokoleniu, natomiast z drugiej - prawo rodziców do wychowania swojego potomstwa według takich wartości, jakie dla nich są istotne.
Wiemy, że choć troska o zbawienie wszystkich ludzi spoczywa na każdym wiernym, szczególnie na członkach rodziny (więc również na babci i dziadku), to jednak w tym przypadku prawo Kościoła staje po stronie prawa rodziców. Kodeks Prawa Kanonicznego reguluje tę sprawę następująco: „do godziwego ochrzczenia dziecka wymaga się, aby zgodę na chrzest wyrazili rodzice lub przynajmniej jedno z nich albo ten, kto ich zgodnie z prawem zastępuje” (kan. 868, § 1). Nie ma więc tu miejsca dla innych osób, nawet tak blisko spokrewnionych jak dziadkowie.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
