Od kilku wieków mieszkała tu ludność unicka, która miała świątynię drewnianą. Po Kongresie Wiedeńskim w 1815 r. Kulno stało się miejscowością nadgraniczną. Granica między Kongresówką a Galicją przebiegała tuż za wioską od strony wschodniej, a następnie na południe skręcała w stronę rzeki San.
W 1872 r. zbudowano obecną świątynię murowaną jako trzeci z kolei kościół w Kulnie. Poprzednie dwie drewniane cerkwie unickie były na miejscu obecnej leśniczówki i uległy zniszczeniu. W 1875 r. zaborczy rząd carski zlikwidował unię wcielającą jej wiernych siłą do Cerkwi prawosławnej. Usilnie starano się, aby żadne ślady oporu unitów nie znalazły się w historycznych dokumentach. Utworzona tu parafia prawosławna funkcjonowała do 1946 r. W tym okresie Kulno zamieszkiwało 620 rodzin, w tym tylko 10 katolickich. Po repatriacji prawosławnych w 1946 r. do ZSRR, Kulno zasiedlili mieszkańcy okolicznych przeludnionych wsi polskich. Nie konserwowana świątynia częściowo uległa ruinie: zawalił się dach i strop, zniszczono okna i drzwi, rozebrano parkan, a na murach rosły dzikie brzozy.
Po 1946 r. kapłan katolicki z Potoku Górnego odprawiał Mszę św. raz w miesiącu w starej szkole. Z powodu zakazu władz świeckich 8 maja 1955 r. ostatni raz była tam Msza św. Po przewrocie październikowym w 1956 r. utworzono ponownie parafię prawosławną w Tarnogrodzie. Świątynia w Kulnie stała się jej filią. Zaczął tu sporadycznie dojeżdżać kapłan prawosławny z Tarnogrodu. W 1972 r. biskup lubelski Piotr Kałwa i prawosławny metropolita całej Polski i Warszawy Bazyli uzgodnili, że świątynię w Kulnie będą współużytkować wyznawcy obydwu Kościołów. (W latach 90. ten stan został potwierdzony przez wpis do księgi wieczystej). Jest to więc jeden z nielicznych przypadków w Polsce - a jedyny na terenach wschodnich kraju - zgodnej modlitwy w jednej świątyni rozłączonych Kościołów. Staraniem katolickiej ludności podźwignięto historyczną świątynię z ruin. Został jeszcze wykonany parkan. W niedzielę poprzedzającą 14 sierpnia odbywa się tu odpust ku czci św. Maksymiliana Kolbego. Świątynia w Kulnie była kościołem filialnym parafii Potok Górny.
Dekretem biskupa zamojsko-lubaczowskiego Jana Śrutwy z 16 grudnia 1997 r. świątynia w Kulnie stała się kościołem filialnym parafii Bystre. W roku 1999 wymieniono mocno już zniszczoną podłogę, ławki i drzwi wejściowe. Dzięki zaangażowaniu mieszkańców Kulna, w kościele systematycznie powiększa się liturgiczne wyposażenie.
Msze św. w niedziele i święta są odprawiane o godz. 10.00. Po prawej stronie szosy, w kierunku Naklika, w lesie znajduje się bardzo stary i obecnie czynny cmentarz grzebalny o powierzchni około 2 hektarów. Obecnie są finalizowane prace przy wymianie zniszczonego ogrodzenia drewnianego na przęsła betonowe.
Nabożeństwa w obrządku prawosławnym są sprawowane od wiosny do jesieni w pierwszą niedzielę miesiąca o godzinie 8.00 - zaś w okresie zimowym w ważniejsze uroczystości - pod przewodnictwem proboszcza parafii prawosławnej w Tarnogrodzie ks. Włodzimierza Klimiuka.