W niedzielę 19 kwietnia bp Ryszard Karpiński świętował 56. rocznicę przyjęcia święceń kapłańskich. Z tej okazji wraz z kapłanami – kolegami kursowymi celebrował w archikatedrze lubelskiej dziękczynną Mszę św.

Wraz z bp. Ryszardem Karpińskim 56 lat temu święcenia kapłańskie z rąk bp. Piotra Kałwy przyjęło 15 diakonów diecezjalnych i 4 zakonnych. 11 z nich już odeszło do Pana, ale ci, którzy jeszcze pielgrzymują do domu Ojca (m.in. ks. Edward Bąk, ks. Czesław Bielec, ks. Jan Franczak, ks. Józef Krukowski, ks. Jan Mazur, ks. Aleksander Plewik i ks. Józef Walas), wdzięczni Bogu za dar życia i kapłaństwa, wspólnie z Księdzem Biskupem dziękowali za dziesiątki lat sprawowania Eucharystii i innych sakramentów, za możliwość dzielenia się prawdą o Bogu, Chrystusie, Kościele i człowieku.

W homilii bp Karpiński podkreślał, że wraz ze współbraćmi – jubilatami pragnie podziękować Bogu za łaskę wytrwania na obranej drodze. Wspominając swoje życie mówił, że najpierw spotkał Chrystusa w rodzinie, a wiary uczył się z przykładu życia rodziców i dziadków. Później pojawili się księża, którzy nauczali religii oraz opiekowali się alumnami w seminarium. Przypomniał też, że zarówno jego powołanie, jak i powołania jego rówieśników rodziły się w systemie ateistycznym. Z trudnych kart historii przywołał m.in. aresztowanie kard. Stefana Wyszyńskiego, a z najpiękniejszych – wybór kard. Karola Wojtyły na Stolicę Piotrową. – Dzięki św. Janowi Pawłowi II w serca kapłańskie wstąpił nowy duch i nowa nadzieja – podkreślał. Bp Ryszard Karpiński zwrócił się z prośbą o modlitwę, by u schyłku życia dana mu była łaska wytrwania na drodze z Chrystusem. Zawierzając dalsze lata posługi Matce Bożej, prosił o siły, gdy przyjdzie czas niesienia krzyża. Modlił się: „Maryjo, doprowadź nas do swojego Syna, abyśmy mogli otrzymać Jego wieczną nagrodę”.

Bp Ryszard Karpiński urodził się 28 grudnia 1935 r. we wsi Rudzienko w parafii Michów. Po święceniach kapłańskich, przyjętych 19 kwietnia 1959 r., przez rok pracował jako wikariusz w parafii pw. św. Teresy w Lublinie. Później został skierowany na studia biblijne w KUL oraz w Rzymie, gdzie w 1968 r. obronił doktorat z teologii. Przez wiele lat pracował w Papieskiej Komisji ds. Duszpasterstwa Migracji i Podróżujących. 24 sierpnia 1985 r. został mianowany biskupem pomocniczym diecezji lubelskiej; konsekrowany 28 września 1985 r. Jako swoje zawołanie wybrał słowa „Viatoribus fer auxilium” (nieś pomoc ludziom w drodze). Wierny temu przesłaniu, przez wiele lat był delegatem Konferencji Episkopatu Polski ds. Duszpasterstwa Emigracji Polskiej, a także przewodniczącym Komisji Episkopatu ds. Polonii i Polaków za Granicą. Wiele czasu i sił poświęcił na działania mające na celu podtrzymywanie więzi Polaków i ludzi polskiego pochodzenia z ojczyzną; odbył ponad 170 podróży zagranicznych. Z dniem 1 stycznia 2012 r. przeszedł w stan emerytalny.