Od dłuższego czasu obserwuje się kryzys dobrego i poprawnego akompaniamentu pieśniom religijnym. Wielu muzykujących i akompaniujących w świątyniach czy w czasie spotkań modlitewnych stosuje akompaniament
bardzo ubogi tak co do formy, jak i układu muzycznego. Czasami akompaniament jest wręcz niepoprawny harmonicznie albo wykonywany wbrew podziałom rytmicznym. Wszystko to w poważnym stopniu zniechęca wiernych
do czynnego włączania się w śpiew liturgiczny.
Po wielu latach w naszej diecezji w Wydawnictwie "Jedność" w Kielcach ukazał się zbiór Pieśni religijnych i rekolekcyjnych dla dzieci i młodzieży z akompaniamentem organów. Autorem harmonizacji zawartej
w tym zbiorze pieśni jest znany w Polsce muzyk, kompozytor i koncertmistrz organista, uczestnik wielu ogólnopolskich i zagranicznych koncertów organowych prof. Jerzy Rosiński.
W skład wydanego w "Jedności" zbioru włączono 53 pieśni, zarówno o charakterze tradycyjnym, jak też i nowym. Wiele z tych pieśni swoje powstanie zawdzięcza modlitewnym grupom młodzieżowym o charakterze
oazowym i charyzmatycznym. Niektórymi z nich można modlić się w czasie liturgii Mszy św., a także podczas nabożeństw liturgicznych z udziałem dzieci, inne natomiast można śpiewać w czasie różnych spotkań
w grupach modlitewnych oraz akademii szkolnych. Układ pieśni zawartych w tym zbiorze warunkowany jest raczej częstotliwością ich śpiewania przez młodzież i dzieci, a nie zawartą w nich tematyką religijną,
co oczywiście nie umniejsza wartości śpiewnika. W celu łatwiejszego korzystania ze śpiewnika każdej pieśni nadano kolejny numer. Szkoda, że dla zwiększenia uniwersalności śpiewnika nie wpisano akordów
przy każdej pieśni.
Niemniej propozycja akompaniamentu zawartych w zbiorze pieśni religijnych i rekolekcyjnych autorstwa pana Jerzego Rosińskiego jest na czasie. Odpowiada zapotrzebowaniu środowisk muzycznych, a szczególnie
parafialnych, młodzieżowych i szkolnych. Z akompaniamentu organowego do Pieśni religijnych i rekolekcyjnych z powodzeniem mogą korzystać wytrawni, ale i początkujący muzycy i organiści. Wszyscy zapewne
będą zauroczeni formą realizacji organowego towarzyszenia pieśniom zamieszczonym w powyższym zbiorze. Wierne wykonywanie ich zapisu harmonicznego coraz bardziej będzie wznosić serca modlących się do Pana,
w myśl zasady - kto dobrze śpiewa ten podwójnie się modli.
Jerzy Rosiński. Pieśni religijne i rekolekcyjne dla dzieci i młodzieży z akompaniamentem organów. "Jedność" Kielce 2002.
Gdy umierała, nie miała nawet siedmiu lat, ale jej krótkie życie wciąż zadziwia i inspiruje.
Antonietta Meo, nazywana Nennoliną, przyszła na świat 15 grudnia 1930 r. w Rzymie. Była czwartym dzieckiem w pobożnej rodzinie, w której codzienny udział w Eucharystii był oczywistością. Mała Antonietta na pierwszy rzut oka nie różniła się od swoich rówieśników – była dzieckiem żywym, radosnym, głośno się śmiała, czasem psociła i była niegrzeczna (umiała jednak szybko przeprosić). Jej rodzice, Maria i Michael, każdego dnia modlili się z dziećmi. Nennolina chodziła do przedszkola, które prowadziły siostry zakonne, a jej dom stał zaledwie kilkaset metrów od bazyliki, w której do dziś znajdują się relikwie Krzyża Świętego. Dziewczynka wzrastająca w takiej atmosferze zadawała mnóstwo pytań dotyczących wiary, chciała też bardzo przystąpić do Komunii św.
Ziemia osunęła się i pochłonęła sto ofiar w Republice Środkowoafrykańskiej
Osunięcie ziemi spowodowane ulewnymi deszczami w zachodniej części Republiki Środkowoafrykańskiej (RCA), na granicy z Kamerunem, spowodowało dramatyczną liczbę ofiar. O katastrofie opowiada Vatican News misjonarz o. Marcello Bartolomei.
Do tragedii doszło w prymitywnej, rzemieślniczej kopalni złota w środkowoafrykańskiej wiosce Zamboye przy granicy z Kamerunem. We wtorek 18 sierpnia lawina ziemi i błota spowodowana ulewnymi sezonowymi deszczami osunęła się ze zbocza i zasypała dziesiątki osób w kopalni. Kameruńskie media donoszą, że z błota wydobyto co najmniej 107 ciał, a akcję ratowniczą utrudniają nieustanne opady. Według niektórych relacji, po pierwszym osunięciu gruntu, gdy na miejsce przybyli ratownicy i okoliczni mieszkańcy, doszło do drugiego, które pociągnęło za sobą liczne, kolejne ofiary.
Sformułowane 70 lat temu przez bł. kard. Stefana Wyszyńskiego Jasnogórskie Śluby Narodu dla wielu współczesnych Polaków brzmią jak podniosły, ale trudny do zrozumienia historyczny dokument. W dobie kryzysu autorytetów, postępującej sekularyzacji oraz dominacji indywidualizmu pojawia się pytanie: czy zobowiązania składane w zupełnie innych realiach społeczno-politycznych mają jeszcze jakąkolwiek wartość dla dzisiejszego człowieka?
W rozmowie z Patrykiem Lubryczyńskim na te pytania odpowiada metropolita częstochowski, abp Wacław Depo. Hierarcha sprowadza skomplikowane pojęcia do konkretu i wyjaśnia, co z jasnogórskiego dziedzictwa jest kluczowe dla nas tu i teraz.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
