Ręce są przez cały czas wystawione na niekorzystne czynniki: chłód i gorąco, środki chemiczne, brud. Skóra na dłoniach ma bardzo cienką warstwę tłuszczową i wydziela mało ochronnego sebum, więc wszystkie bodźce działają na nią szczególnie intensywnie. Szybciej też zaczyna się starzeć. A jednocześnie ręce są prawie zawsze widoczne. Mówi się, że są wizytówką człowieka.
Jeśli chcesz, żeby twoja „wizytówka” nie odstraszała, tylko robiła dobre wrażenie, powinnaś do prac domowych używać gumowych rękawiczek. Gorąca woda oraz płyny, proszki i emulsje do sprzątania i prania pozbawiają skórę bariery ochronnej, a więc także wysuszają ją, czynią podatną na mechaniczne urazy i uczulają. Alergia na środki chemiczne, które wtargnęły do organizmu przez nieosłonięte ręce, wcale nie musi się objawić właśnie na nich. Efektem może być np. wysypka na twarzy (zwłaszcza w okolicach oczu) albo łuszczenie się skóry głowy. Rękawiczek używaj również, gdy przesadzasz kwiaty doniczkowe, myjesz samochód czy malujesz płot.
Przyda się dobry krem do rąk. Osoby ze szczególnie delikatną skórą (skłonną do pierzchnięcia, czerwienienia albo pękania) powinny go używać kilka razy dziennie. Można kupić kilka małych tubek, żeby mieć je pod ręką o różnych porach dnia – np. jedną w szafce koło łóżka, drugą przy kuchennym zlewie, trzecią w torebce itd. Jeśli ręce są wysuszone lub zniszczone, można im zrobić maseczkę (np. z olejku rycynowego i kilku kropel soku z cytryny). Przy większych problemach można nasmarować dłonie na noc tłustym, odżywczym kremem i spać w bawełnianych rękawiczkach. Wtedy warto również zmienić mydło na ekologiczne, a przy myciu rąk odkręcać nieco chłodniejszą wodę. Jeśli skóra na dłoniach się zabarwi (np. przy obieraniu warzyw), plamy łatwo usunie kwasek cytrynowy albo witamina C w proszku. Te same środki zlikwidują też zażółcenia na paznokciach po lakierze.
Paznokcie powinny być równe i czyste. Dobrym zwyczajem jest codzienne czyszczenie ich mydłem za pomocą szczoteczki. Żeby przedłużyć trwałość lakieru do paznokci, warto używać lakieru podkładowego, który zawiera cząsteczki zwiększające przyczepność kolorowego pigmentu i zapobiegające odpryskiwaniu emalii. Jeśli paznokcie zaczną ci się rozdwajać, obetnij je na krótko, przez jakiś czas nie maluj, a potem zmień lakier.
Każdego dnia Wielkiego Postu podamy Ci jedno konkretne pytanie, które Jezus zadaje w Ewangeliach (np. „Czy wierzysz?”, „Czego szukacie?”, „Czy miłujesz Mnie?”). Bez moralizowania. Niech to będzie zaproszenie do osobistej konfrontacji i zmierzenie się z własnymi trudnościami w czasie tegorocznej wielkopostnej drogi.
Jezus nie pyta: „dlaczego prześladujesz ludzi?”, ale: „dlaczego prześladujesz Mnie”. To znaczy, że jest głęboko obecny w drugim człowieku.
Wizyta Jana Pawła II w rzymskiej Synagodze Większej 13 kwietnia 1986 r.
13 kwietnia br. minie czterdzieści lat od dnia, gdy biskup Rzymu, następca św. Piotra, po raz pierwszy od czasów apostolskich przekroczył próg żydowskiego domu modlitwy – przypominają biskupi w Liście Konferencji Episkopatu Polski z okazji 40. rocznicy wizyty Jana Pawła II w rzymskiej Synagodze Większej.
Biskupi zaznaczyli w Liście, że wizyta w rzymskiej Synagodze nie byłaby możliwa, gdyby nie przyjęcie przez Sobór Watykański II, 8 października 1965 roku, deklaracji „Nostra aetate” („W naszych czasach”), mówiącej o stosunku Kościoła do religii niechrześcijańskich. „Znalazły się w niej słowa, które stały się punktem zwrotnym w stosunkach między Kościołem katolickim a Żydami i judaizmem. Do nich właśnie odniósł się św. Jan Paweł II w swoim przemówieniu w rzymskiej synagodze” – przypominają biskupi i cytują je: „Po pierwsze, Kościół Chrystusowy odkrywa swoją więź z judaizmem, wgłębiając się we własną tajemnicę. Religia żydowska nie jest dla naszej religii zewnętrzna, lecz w pewien sposób wewnętrzna. Mamy zatem z nią relacje, jakich nie mamy z żadną inną religią. Jesteście naszymi umiłowanymi braćmi i w pewien sposób, można by powiedzieć, naszymi starszymi braćmi”.
Autorka kolejny już raz zaprosiła współczesne kobiety do poznania tych sprzed wieków. Na kartach książki prorokini Anna, Maria i Marta z Betanii, Maria Magdalena, Samarytanka, córka Jaira, czy kobieta cierpiąca na krwotok stają się postaciami żywymi, niezwykłymi, wydobyte z ewangelicznej narracji. Czy mogą nas inspirować? Oczywiście, te kobiety to nie barwne tło wydarzeń. To aktywne uczestniczki w historii zbawienia, które często, a nawet bardzo często zdumiewają nas swoją determinacją, kreatywnością, odwagą i zaangażowaniem. To nie kobiety patrzące z boku na świat, one tworzą ten świat w relacji z Bogiem – podkreślała autorka.
Podczas spotkania, które odbywało się w ramach cyklu „Kawa z Autorem”, zebrani mogli autorce zdawać pytania, dzielić się wrażeniami i przemyśleniami. Padały pytania o pracę nad książkę, źródła, dobór postaci, o nasze odczytywanie Biblii. Czytam, pochylam się nad tymi postaciami i nabieram pewności, że mimo upływu czasu jesteśmy sobie bliskie – tamte kobiety i my tutaj – mówiła autorka podczas spotkania – znalazłybyśmy wspólny język, mogłybyśmy wzajemnie się inspirować.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
