Od chwili chrztu każdy z nas ma swego osobistego patrona. Podczas bierzmowania wybieramy drugiego, którego opieki pragniemy doświadczać. Orędownictwa świętych patronów wzywamy w różnych potrzebach, by wstawiali się za nami u Boga. Prosimy św. Józefa o modlitwę w intencji rodziny czy o dobrą śmierć, św. Krzysztofa o szczęśliwą podróż, św. Antoniego z Padwy o pomoc w odnalezieniu rzeczy zagubionych.

W sobotę obchodzimy uroczystość głównego patrona Polski – św. Wojciecha. Jest on też nazywany „patronem duchowej jedności Europy”. Urodził się ok. 956 r. w Czechach. Był biskupem Pragi, mnichem w Rzymie, a Polskę przemierzył jako misjonarz. Został zabity 23 kwietnia 997 r., głosząc Ewangelię pogańskim Prusom. W Gnieźnie, gdzie złożono ciało męczennika, odbywają się główne uroczystości ku jego czci. Święty czczony jest także w wielu krajach Europy, zwłaszcza w Czechach i na Węgrzech.

Niech wstawiennictwo świętych patronów – opiekunów całych narodów, miast, parafii, a także naszych osobistych, wyprasza nam u Boga potrzebne łaski.