Do kościoła parafialnego we Wrzawach zostały wprowadzone relikwie św. Joanny Beretty Molla, żony, matki i lekarki, kanonizowanej 16 maja 2004 r. przez św. Jana Pawła II.
Uroczystość miała miejsce w liturgiczne wspomnienie św. Joanny Molla. Mszy św., podczas której obecny był bp Krzysztof Nitkiewicz, przewodniczył ks. Władysław Drewniak, dziekan dekanatu Gorzyce, a koncelebrowali: ks. Józef Turoń – kustosz radomyskiego Sanktuarium, ks. Wiesław Surma – koordynator Katolickich Centrów Pomocy Rodzinie oraz miejscowy Ksiądz Proboszcz. W homilii bp Nitkiewicz powiedział, że przykład św. Joanny Beretty Molla znajduje naśladowczynie również obecnie. – Słyszymy co pewien czas o kobietach, które nie wahały się poświęcić swoje życie, aby urodzić dziecko. Taka decyzja wynika z głębokiej wiary oraz z miłości mocniejszej, niż śmierć. Widzę tu również owoc duszpasterstwa rodzin i działalności edukacyjnej ruchów pro life. Na tej drodze nie możemy ustawać – powiedział Ksiądz Biskup. Wezwał jednocześnie do otoczenia stałą opieką rodzin wielodzietnych i żyjących w trudnych warunkach. – Nikt nie kwestionuje potrzeby jednorazowych akcji, ale muszą one iść w parze z troską o życie na każdym jego etapie – podkreślał Ordynariusz Sandomierski.
Natomiast ks. proboszcz Józef Markowicz poinformował: – Już od dłuższego czasu w parafii przygotowywaliśmy się do przyjęcia relikwii św. Joanny Beretta Molla. Chcieliśmy obrać Ją sobie jako patronkę i postawić naszym rodzinom jako wzór. Św. Joanna będzie również towarzyszyć pracom naszego dekanalnego Katolickiego Centrum Pomocy Rodzinie.
Św. Joanna Beretta Molla była w ciąży z czwartym dzieckiem, kiedy wykryto u niej chorobę nowotworową. Wolała jednak umrzeć, niż poddać się leczeniu, które spowodowałoby śmierć jej poczętego dziecka. Zmarła w 1962 r., w wieku 40 lat, w tydzień po urodzeniu Joanny-Emanuelli.
I choć za życia był prawie nieznany, to po śmierci jego kult rozwinął się niemal na cały świat. Mowa o Szarbelu Makhlouf – duchownym maronickim, mnichu i pustelniku, świętym Kościoła katolickiego
Relikwie świętego zostały wprowadzone do kościoła św. Stanisława BM w Czeladzi i każdego 22. dnia miesiąca sprawowane są Msze św., po których następuje oddanie czci przez ucałowanie, odmawiane są także specjalne modlitwy za przyczyną świętego pustelnika. To trzecie relikwie w diecezji, pierwsze w Zagłębiu. Wcześniej św. Szarbel przybył do parafii pw. św. Marii Magdaleny w Gołaczewach i do parafii pw. Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Jaworznie-Długoszynie. – Do św. Szarbela mam szczególną atencję już od kilku lat. Początkowo do kultu maronickiego mnicha podchodziłem ostrożnie, niepewnie. Przyznaję, że miałem osobistą intencję, którą chciałem powierzyć trochę ad experimentum temu świętemu. Okazało się, że wszystko zaczęło się układać, nie tyle po mojej myśli, ale według pewnego zamysłu Bożego. Wtedy pojawiła się myśl, że gdy tylko nadarzy się okazja, to sprowadzę relikwie do Czeladzi. I nadarzyła się bardzo szybko – powiedział ks. Jarosław Wolski, proboszcz parafii pw. św. Stanisława w Czeladzi.
Po zakończeniu „Te Deum” odprawionego w bazylice św. Piotra Leon XIV udał się do szopki ustawionej na środku placu, gdzie pomimo panującego w Rzymie przenikliwego zimna zgromadziło się wielu wiernych.
Po przybyciu samochodem Leon XIV wysiadł i, przez kilka minut modlił się przed sceną Narodzenia Pańskiego, a następnie ponownie zatrzymał się na modlitwie przed Dzieciątkiem. Na koniec udzielił błogosławieństwa zgromadzonym rzeszom. Wydarzenie uświetniała muzyka orkiestry Gwardii Szwajcarskiej. Zbliżając się pieszo do barier, Leon XIV pozdrowił zgromadzonych wiernych oraz policję watykańską i włoską, która czuwa nad bezpieczeństwem na Placu św. Piotra. „Niech żyje Papież”, „szczęśliwego nowego roku” - te słowa towarzyszyły nieodzownym zdjęciom i selfie obecnych, wśród których było również wiele dzieci.
Jan Sobierajski opowiada o pracy nad nowym filmem inspirowanym duchowym dziedzictwem Alicji Lenczewskiej – o wewnętrznym oporze, rozeznawaniu i momencie, w którym zrozumiał, że to nie jest zwykły projekt twórczy.
W centrum tego odcinka są pytania o odpowiedzialność artysty, granicę między „chcę” a „muszę”, oraz o to, co dzieje się z człowiekiem, gdy styka się z autentycznym doświadczeniem Boga. To opowieść o powołaniu, które przychodzi nie wtedy, gdy jest wygodnie – ale wtedy, gdy jest prawdziwe.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.