Słowo „diakonat” pochodzi od greckiego „diákonos” oznaczającego sługę, dlatego też głównym zadaniem diakonów jest służba, udzielanie pomocy kapłanom – prezbiterom i biskupom. Jak uczy Katechizm Kościoła Katolickiego: „Diakoni uczestniczą w specjalny sposób w posłaniu i łasce Chrystusa. Sakrament święceń naznacza ich «pieczęcią» («charakterem»), której nikt nie może usunąć. Upodabnia ich ona do Chrystusa, który stał się «diakonem», to znaczy sługą wszystkich”. O ustanowieniu pierwszych diakonów czytamy w Dziejach Apostolskich: „Dwunastu, zwoławszy wszystkich uczniów, powiedziało: «Nie jest rzeczą słuszną, abyśmy zaniedbali słowo Boże, a obsługiwali stoły. Upatrzcie zatem, bracia, siedmiu mężów spośród siebie, cieszących się dobrą sławą, pełnych Ducha i mądrości. Im zlecimy to zadanie. My zaś oddamy się wyłącznie modlitwie i posłudze słowa». Spodobały się te słowa wszystkim zebranym i wybrali Szczepana, męża pełnego wiary i Ducha Świętego, Filipa, Prochora, Nikanora, Tymona, Parmenasa i Mikołaja, prozelitę z Antiochii. Przedstawili ich apostołom, którzy modląc się, włożyli na nich ręce”.

Obecnie diakoni mogą pomagać kapłanom poprzez: asystowanie w czasie liturgii, czytanie Ewangelii, głoszenie kazań i homilii, szafowanie Komunią św., udzielanie sakramentu chrztu, błogosławienie i asystowanie przy zawieraniu małżeństwa, sprawowanie niektórych sakramentaliów, przewodniczenie różnym nabożeństwom oraz obrzędom pogrzebowym. Diakoni nie mogą jednak odprawiać Mszy św., spowiadać i udzielać sakramentu namaszczenia chorych. Diakona obowiązują od chwili święceń codzienna modlitwa Liturgii Godzin oraz przestrzeganie celibatu. Strój diakona składa się z trzech elementów, są to: alba – symbol duszy czystej, uwielbiającej Boga w niebie; stuła (przewieszona przez lewe ramię i spięta na prawym boku) – symbol uczestnictwa w misji i w mocy Chrystusa; dalmatyka – wyraz godności diakona, który jest podczas liturgii sługą Chrystusa Eucharystycznego.

O wartości diakonów mogą świadczyć słowa jednego z Ojców Kościoła św. Ignacego Antiocheńskiego: „Niech wszyscy szanują diakonów jak [samego] Jezusa Chrystusa, a także biskupa, który jest obrazem Ojca, i prezbiterów jako Radę Boga i zgromadzenie Apostołów; bez nich nie można mówić o Kościele”.

Do święceń diakonatu przystąpią następujący alumni: Krzysztof Antolik z parafii pw. Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny w Sokołowie Podlaskim, Maciej Domańszczyński z parafii pw. św. Zygmunta Króla w Łosicach, Łukasz Grabowski z parafii pw. Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Kamionnej, Grzegorz Konopacki z parafii pw. św. Andrzeja Boboli w Siemiatyczach oraz Mariusz Mucha z parafii pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Brańsku.