Francuski dziennik „Le Figaro” analizuje dostrzegalne wyraźnie od pewnego czasu zbliżenie między Watykanem i Rosją. Komentator gazety podkreśla, że dla obydwu stron jest to korzystne, a proces pozwala realizować ważne zarówno dla Stolicy Apostolskiej, jak i dla Federacji Rosyjskiej dyplomatyczne i polityczne cele.
Chęć zbliżenia widać było już od czasu upadku Związku Sowieckiego, ale dzięki spotkaniu papieża Franciszka z prezydentem Władimirem Putinem w 2013 r. i ostatniemu głośnemu spotkaniu Ojca Świętego z patriarchą Cyrylem na Kubie („Le Figaro” pisze nieco na wyrost, że to pierwsze spotkanie liderów obydwu wspólnot od czasu schizmy z 1054 r., choć patriarchat moskiewski ma znacznie krótszą tradycję) zbliżenie nabrało znacznego przyspieszenia.
Jaka jest korzyść dla Watykanu? Stolica Apostolska dzięki Federacji Rosyjskiej, która ma dobre stosunki z rządzącym Syrią prezydentem Baszarem al-Asadem, liczy na większe możliwości obrony praw chrześcijan na Bliskim Wschodzie. Sojusz ważny jest również z tego powodu, że Rosja liczy się na świecie i przede wszystkim ma prawo weta w Radzie Bezpieczeństwa ONZ. Rosji z kolei, a szczególnie prezydentowi Władimirowi Putinowi pomoże to w realizacji podstawowego celu jego polityki zagranicznej, jakim jest przywrócenie rosyjskiemu państwu statusu światowego mocarstwa.
Polityka ma jedną paskudną cechę. Można się nią nie interesować. Można przewijać wiadomości, wyciszać polityczne profile, mówić: „wszyscy są tacy sami”, „mam to gdzieś”, „niech się kłócą między sobą”. Można nawet uważać, że polityka jest nudna i nie ma nic wspólnego z naszym życiem.
A potem przychodzi rachunek. Czasem ma postać czynszu, którego nie jesteśmy w stanie udźwignąć. Czasem kredytu, na który nas nie stać. Czasem ceny wynajmu kawalerki wielkości większej łazienki. Czasem braku akademika, mimo że kilka lat wcześniej ktoś obiecywał go za symboliczną złotówkę. I wtedy nagle okazuje się, że polityka jednak jest bardzo osobista.
Bronisława pochodziła z Kamienia Śląskiego. Ur. się ok. 1200 r. w bogatej rodzinie Odrowążów, która wydała również św. Jacka i bł. Czesława. Była wychowywana w duchu pobożności i szlachetności. Mając 16-17 lat wstąpiła do klasztoru norbertanek w Krakowie. Bronisława ofiarnie pielęgnowała chorych, karmiła głodnych i rozdawała lekarstwa i ubrania. Przeżyła najazd tatarski.
Bronisława miała wielkie nabożeństwo do Męki Pańskiej. Kontemplowała cierpienia i śmierć Chrystusa. Prowadziła życie pełne wyrzeczeń. Umartwiała swe ciało ścisłym postem, sypianiem na twardej podłodze, czuwaniem, ostrą włosiennicą i rózgami. Miała objawienie Chrystusa, który obiecał: „Bronisławo, krzyż mój jest twoim, lecz i chwała moja twoją będzie”.
„500 mil” to poruszający irlandzki film o rodzinnych relacjach. O nadziei, potrzebie bliskości i radzenie sobie z poczuciem winy…i stratą. To ciepły, nostalgiczny, ale i zaskakujący obraz –
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
