Podwójne święto

Ojciec Święty odwiedził Lublin, z którym był związany niemal przez ćwierć wieku pracy na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, tylko jeden raz. 9 czerwca 1987 r. podczas 3. pielgrzymki do Ojczyzny spędził w mieście cały dzień. Nawiedził wówczas były obóz koncentracyjny na Majdanku, katedrę lubelską oraz KUL. Centralnym punktem wizyty była Msza św. celebrowana przy wznoszonym kościele pw. Świętej Rodziny dla milionowej rzeszy wiernych. Po 30 latach od tamtych wydarzeń biskupi, kapłani, osoby życia konsekrowanego oraz świeccy zgromadzili się w tym samym miejscu, by uczestniczyć w poświęceniu „papieskiej” świątyni. Do tego historycznego wydarzenia wierni parafii już zawsze kojarzonej z osobą św. Jana Pawła II przygotowali się pod kierunkiem proboszcza ks. prał. Tadeusza Pajurka przez udział w misjach świętych oraz tygodniowych uroczystościach upamiętniających wizytę Ojca Świętego.

W uprzywilejowanej świątyni

Reklama

W piątkowy wieczór 9 czerwca, w świątyni na wieczność dedykowanej Bogu, ołtarz otoczyli biskupi: świętujący 55-lecie święceń kapłańskich abp Stanisław Wielgus, bp Andrzej Jeż z Tarnowa, bp Jan Śrutwa z Zamościa, bp Antoni Dydycz z Drohiczyna, bp Edward Frankowski z Sandomierza, bp Artur Miziński – sekretarz generalny Konferencji Episkopatu Polski, bp Ryszard Karpiński, bp Mieczysław Cisło i bp Józef Wróbel, którzy pod przewodnictwem abp. Stanisława Budzika sprawowali jubileuszową Mszę św. Wśród kapłanów obecni byli m.in. ks. kan. Ryszard Jurak – budowniczy papieskiej świątyni oraz jej obecny proboszcz ks. prał. Tadeusz Pajurek. W kościele oraz wokół niego miejsca zajęli liczni przedstawiciele różnego szczebla władz i instytucji z wojewodą Przemysławem Czarnkiem. Wśród obecnych wyróżniały się siostry ze Zgromadzenia Rodziny Betańskiej, które w gościnnych progach domu parafialnego założyły dom generalny. – Przez konsekrację świątyni uprzywilejowanej przez pobyt św. Jana Pawła II wpisujemy datę 9 czerwca już na zawsze jako podwójne święto: rocznicę obecności Papieża Polaka w Lublinie i rocznicę poświęcenia kościoła – mówił we wprowadzeniu do Liturgii abp Stanisław Budzik. Przywołując słowa papieża Benedykta XVI, podkreślał, że „Jan Paweł II odszedł, ale się nie oddalił”. – Te słowa są dziś szczególnie aktualne, gdy jak żywe wracają w pamięci obrazy spotkania z Janem Pawłem II przed 30 laty przez tych, którzy byli świadkami historycznych zdarzeń – mówił Ksiądz Arcybiskup, przywołując m.in. kapłanów wyświęconych przez Ojca Świętego w Lublinie.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Wdzięczni za dar Papieża Polaka

W homilii abp Stanisław Budzik powrócił do wydarzeń sprzed 30 lat oraz do słów Ojca Świętego. Szczegółowo przypomniał przebieg historycznej wizyty i najważniejsze słowa Piotra naszych czasów, które na zawsze zapisały się w pamięci i sercach mieszkańców miasta i diecezji. – Dziś, w rocznicę pobytu Papieża Polaka w naszym mieście i na tym miejscu, spotykamy się, by podziękować Bogu za dar wielkiego i świętego papieża. Dziękujemy także za świątynię, która nas jednoczy. Chcemy ją uroczyście konsekrować, czyli poświęcić Bogu. Jest ona naszym darem dla Boga, ale jest równocześnie darem Boga dla nas – mówił Ksiądz Arcybiskup.

Metropolita przywołał historię powstania świątyni, przy której Ojciec Święty sprawował Eucharystię. – 35 lat temu, w 1982 r. bp Bolesław Pylak otrzymał od ówczesnego wojewody zapewnienie, że będzie mógł wybudować kościół na Czubach. Ta nowa dzielnica liczyła wówczas ok. 6 tys. ludzi. Prowadzenie prac budowlanych powierzono ks. Ryszardowi Jurakowi, który wybudował już kościół w Grabówkach. W grudniu 1982 r. bp Zygmunt Kamiński poświęcił tymczasową kaplicę oraz plac przeznaczony pod budowę kościoła. Wtedy też biskup lubelski powołał do życia samodzielny ośrodek duszpasterski pw. Świętej Rodziny, który dwa lata później stał się parafią – przypomniał abp Budzik. Metropolita wyraził wdzięczność budowniczemu kościoła ks. Jurakowi, który przez 33 lata troszczył się o duchowy i materialny rozwój parafii, a także o upamiętnienie św. Jana Pawła II. Jak podkreślał, dwa lata temu dziedzictwo to przejął ks. Pajurek, który wniósł w życie wspólnoty imponujące doświadczenie i zaangażowanie w sprawy Kościoła i sprawy człowieka. Gratulując całej parafii, abp Stanisław Budzik życzył, by życie osobiste, rodzinne i społeczne papieskiej wspólnoty kształtowane było na wzór życia i miłości Świętej Rodziny i wsparte wstawiennictwem świętego papieża.

Dziękując Bogu za historyczną wizytę Ojca Świętego w Lublinie i kolejną rocznicę tego wydarzenia, ubogaconą konsekracją kościoła, ks. Tadeusz Pajurek poinformował, że szczególnymi znakami wdzięczności są najnowszy album papieski, wydany staraniem parafii, oraz plany powołania wspólnoty Rycerzy Kolumba. Po Eucharystii odbył się koncert dedykowany św. Janowi Pawłowi II.

Hasło tegorocznego Dnia Papieskiego: „Jan Paweł II - Papież Rodziny” chyba najlepiej odzwierciedla priorytet jego pontyfikatu. Nie ulega wątpliwości, że był on Papieżem rodzin. To on przyjął zasadę, że rodzina jest drogą Kościoła. Żaden z następców św. Piotra nie poświęcił tak dużej części swego nauczania problematyce rodziny. Zbliżający się Dzień Papieski każe nam przyswajać sobie jego nauczanie o rodzinie oraz za jego wzorem troszczyć się o dobro rodzin. Bł. Jan Paweł II na temat rodziny wypowiadał się bardzo często. Starał się ukazać pełną o niej prawdę. Uczył, że „rodzina bierze początek w miłości, jaką Stwórca ogarnia stworzony świat” („List do rodzin”, nr 2) oraz do miłości jest powołana. Stanowi bowiem komunię osób: „W małżeństwie i rodzinie wytwarza się cały zespół międzyosobowych odniesień: oblubieńczość, ojcostwo-macierzyństwo, synostwo, braterstwo. (…) Pierwszym jej zadaniem jest wierne przeżywanie rzeczywistości komunii na rzecz rozwijania prawdziwej wspólnoty osób. Wewnętrzną zasadą, trwałą mocą i celem ostatecznym tego zadania jest miłość”. Zatem „istota i zadania rodziny są ostatecznie określone przez miłość” (adh. „Familiaris consortio” [FC], nr 15, 18, 17). W społecznym nauczaniu bł. Jana Pawła II rodzina jest traktowana jako pierwsza, naturalna, żywa komórka społeczna, stanowiąca fundament wszystkich społeczeństw i całej ludzkości. Jest ona pierwszym miejscem humanizacji osoby i społeczeństwa. Tworzy naturalne środowisko urzeczywistniania się człowieka jako osoby. Znaczenie rodziny dla prawidłowego rozwoju osobowego jednostki ludzkiej bł. Jan Paweł II docenia do tego stopnia, iż stwierdza, że „człowiek nie ma innej drogi do człowieczeństwa, jak tylko przez rodzinę” (homilia, 12.10.1980). Rodzina również „stanowi kolebkę i najskuteczniejsze narzędzie humanizacji i personalizacji społeczeństwa: współpracuje w pełni w sposób tylko sobie właściwy w budowaniu świata, czyniąc życie naprawdę ludzkim, zwłaszcza przez to, że strzeże, zachowuje i przekazuje cnoty oraz wartości” (FC, nr 43). Rodzina chrześcijańska stanowi też podstawową, trwałą i żywą wspólnotę Kościoła. Jest ona „do tego stopnia wpisana w tajemnicę Kościoła, że staje się, na swój sposób, uczestnikiem zbawczego posłannictwa samego Kościoła” (FC, nr 49). Bł. Jan Paweł II szeroko omawia potrójną funkcję zbawczą rodziny. Jest ona wspólnotą wierzącą i ewangelizującą, gdyż zachowuje i przekazuje wiarę, a zarazem żyje tą wiarą na co dzień. Jest następnie wspólnotą dialogu z Bogiem, ponieważ ze względu na sakramentalny charakter małżeństwa oraz kult, jaki ma miejsce w rodzinie, staje się ona środkiem wzajemnego uświęcania jej członków i ośrodkiem kultu Bożego. Jest wreszcie wspólnotą w służbie człowieka, gdyż stanowi miejsce, w którym człowiek uczy się dostrzegać w bliźnim Boga, i uzdalnia do podejmowania ofiar w służbie bliźniemu (FC, nr 51-64). Bł. Jan Paweł II nie tylko uczył o rodzinie, ale także troszczył się o dobro rodzin. Przestrzegał przed niebezpieczeństwami zagrażającymi rodzinom, wskazując jednocześnie drogi do ich przezwyciężenia. Z własnej inicjatywy utworzył Papieską Radę ds. Rodzin, zwołał synod biskupów poświęcony rodzinie, ogłosił Rok Rodziny, wydał wiele dokumentów o rodzinie, w program swych apostolskich pielgrzymek miał na stałe wpisane spotkania z rodzinami. Warto w związku z tegorocznym Dniem Papieskim zadumać się nad Bożym zamysłem względem każdej rodziny, pochylić się w geście pomocy rodzinom żyjącym w ubóstwie czy zdemoralizowanym, okazać zainteresowanie i serce dzieciom ulicy. Pożądane byłoby również włączanie się w powstające oddolnie ruchy czy stowarzyszenia mające na celu promocję, obronę i pomoc rodzinom. Organizatorzy Dnia Papieskiego w skali ogólnopolskiej i regionalnej zapewne wysuną różne propozycje i przygotują niezbędne materiały. Także Fundacja „Dzieło Nowego Tysiąclecia” zorganizuje odpowiedni program i zbiórkę pieniężną na stypendia dla zdolnych uczniów z ubogich rodzin. W Dniu Papieskim nie może zabraknąć modlitwy w intencji rodzin, zwłaszcza przeżywających trudności. Obok duszpasterzy parafialnych na taką wspólnotową modlitwę zaprasza także Duszpasterstwo Turystyczne Archidiecezji Przemyskiej, które dla miłośników gór organizuje obchód Dnia Papieskiego w głębi Bieszczad. Będzie to również tradycyjne pożegnanie gór, czyli modlitewne zakończenie letniego sezonu turystycznego. Modlić się będziemy w przepięknej scenerii. Dzień Papieski przypada bowiem na okres zenitu złotej jesieni. Wprawdzie bogactwo bieszczadzkiej przyrody znakomicie prezentują wszystkie pory roku, ale nie da się zaprzeczyć, że w jesieni jest tam najpiękniej. Zapach dojrzałych traw i ziół oraz błyszczące kolorami lasy zachwycą każdego, kto tam się znajdzie. Program Dnia Papieskiego: w niedzielę, 14 października, przyjazd przed godz. 10 do miejscowości Przysłup, oddalonej ok. 8 km na południe od Cisnej. Tam o godz. 10 w kościele filialnym będziemy uczestniczyć we Mszy św., a po jej zakończeniu wyjdziemy na szlak prowadzący na Wielkie Jasło, ewentualnie także na Okrąglik w paśmie granicznym. W czasie wspinaczki na szczyt będziemy odprawiać nabożeństwo Drogi Krzyżowej według tekstu ułożonego przez bł. Jana Pawła II. Na szczycie lub w innym dogodnym miejscu zatrzymamy się dłużej. Będzie modlitwa Anioł Pański, śpiew piosenki „Barka” i innych, ulubionych przez Papieża piosenek. Jeśli pogoda będzie sprzyjająca, posłuchamy także wybranych fragmentów „Listu Jana Pawła II do rodzin”. Ze szczytu wrócimy do Przysłupa, gdzie nastąpi zakończenie spotkania. Duszpasterstwo turystyczne zaprasza na 14 października w Bieszczady wszystkich miłośników gór. Dojazd do Przysłupa i powrót przy większej liczbie zgłoszeń - zbiorowo wynajętym autokarem, a w przypadku niewielu zgłoszeń - indywidualnie. Zgłoszenia na wyjazd zbiorowy będą przyjmowane w kilku ośrodkach miejskich archidiecezji do 8 października br. Tam też zostaną podstawione autokary lub busy (stosownie do liczby zgłoszeń). Zgłoszenia przyjmuje: w Przemyślu ks. Kazimierz Bełch, ul. Zamkowa 5 (Seminarium Duchowne), tel. (16) 678 80 26, tel. kom. 604 269 761; w Jarosławiu ks. Bogdan Czerwiński, pl. Ks. Skargi 2, tel. (16) 621 24 60; w Przeworsku ks. Stanisław Mazur, ul. Kościelna 7, tel. (16) 648 70 54; w Krośnie ks. Wojciech Matwiej, ul. Kard. Wyszyńskiego 30, tel. kom. 600 404 633; w Sanoku ks. Jacek Michno, ul. Zagrody 10, tel. kom. 782 033 042. Turyści przyjeżdżający do Przysłupa powinni wziąć z sobą odpowiednie obuwie i ubiór oraz zabezpieczenie od wiatru i deszczu (w górach może być już zimno). Trzeba też we własnym zakresie zatroszczyć się o wyżywienie i napój.