Reklama

Wspólnota wspólnot

Niedziela kielecka 11/2003

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Na Szydłówku w Kielcach jest parafia św. Józefa. Powstała w 1958 r., wyłączona z parafii św. Wojciecha. W krótkim czasie wierni wraz ze swoim duszpasterzem, pierwszym proboszczem ks. Tadeuszem Cabańskim, wybudowali kaplicę. W 1975 r. rozpoczęto budowę nowej świątyni, która trwała do roku 1994. Uroczystego jej błogosławieństwa w 1995 r. dokonał ks. abp Józef Kowalczyk, nuncjusz apostolski w Polsce.
Świątynia wygląda imponująco, nic dziwnego, że znalazła się w Albumie Architektury Sakralnej Europy. Dobra widoczność ołtarza z każdej strony świątyni zapewniona jest dzięki nowoczesnym rozwiązaniom architektonicznym. Projekt świątyni to dzieło warszawskich architektów: W. Pieńkowskiego, M. Szymanowskiego oraz K. Pieńkowskiej-Owsińskiej.
Świątynia wybudowana jest z kamienia pińczowskiego, granitu strzegomskiego i cegły palonej. A solidność tej budowy jest godna podziwu. Proboszcz parafii ks. kan. Jan Iłczyk podkreśla ogromną wdzięczność i podziw dla budowniczego kościoła i wieloletniego proboszcza ks. prałata Jana Kudelskiego. Obecnie jest to jedna z większych parafii w Kielcach. Liczy ponad 20 tys. mieszkańców.
Co stanowi o sile parafii św. Józefa? Wieloletnia budowa zespoliła parafian, tak że wszyscy czują się prawdziwymi jej gospodarzami. To przynosi piękne owoce duszpasterskie. Liczne, stale rozrastające się wspólnoty są siłą duszpasterskiego życia w parafii. Wielką zasługę w tym ma śp. ks. prałat Jan Kudelski, który mimo budowy kościoła parafialnego czynnie tworzył różne wspólnoty modlitewne i charytatywne. Dzięki współpracy księży i świeckich udało się w parafii wytworzyć klimat życzliwości dla różnych inicjatyw duszpasterskich. To godne naśladowania, kiedy ludzie czekają, aby parafie były nie tylko punktami posług duszpasterskich, ale miejscem, gdzie mogą odnaleźć zagubiony skarb wiary, a przez posługę sakramentalną i uczestniczenie w różnych wspólnotach rozwijać swoje charyzmaty.
Długą listę wspólnot parafii rozpoczyna Ruch Światło-Życie. Jego opiekunem jest ks. Waldemar Wiśniewski. Ponad 100 osób liczy inna wspólnota - Odnowa w Duchu Świętym, której parafialnym moderatorem jest ks. Antoni Balik. Działa tu również Stowarzyszenie Rodzin Katolickich oraz Rycerstwo Niepokalanej, dzięki któremu powstało wiele modlitewnych Róż Różańca Świętego. Nie można zapomnieć o Czcicielach Bożego Miłosierdzia wraz z opiekunem ks. Dariuszem Matuszewskim, czy członkach Grona Przyjaciół Seminarium, lub Grupie AA angażującej się na rzecz trzeźwości w parafii. Nie dziwi więc fakt, że Nowenny, Różaniec czy nabożeństwa w dniu powszednim potrafią gromadzić jednorazowo kilkaset osób na wspólnej modlitwie.
Radością parafii jest siedem Wspólnot Neokatechumenalnych. Dodajmy, iż jest tu największa Wspólnota Neokatechumenalna w diecezji kieleckiej. Ogromny Ruch, który trwa już prawie od 20 lat przy parafii,jest jej siłą i stale zyskuje nowych członków. Z kolei Stowarzyszenie Życia Ewangelicznego prowadzone przez s. Lidię to piękny przykład posługi najuboższym, chorym, potrzebującym. Codziennie rozdaje się przy kościele chleb, który podany z miłością jest pięknym czynem dojrzałego chrześcijańskiego życia wiernych. Pamiętamy słowa Jezusa Chrystusa, który mówi: "Wszystko co uczyniliście jednemu z tych braci Moich najmniejszych, Mnieście uczynili" (Mt 25, 40).
Naszą uwagę przyciągają również rozwijające się dzięki staraniom duszpasterskim Sióstr Pasjonistek Koła Misyjne Dzieci. Duży podziw budzi również grupa dzieci niepełnosprawnych "Muminki", których opiekunem jest ks. Stanisław Strycharczyk. Liczną i dynamiczną grupę parafialną stanowią ministranci i służba liturgiczna. Ich opiekunem jest ks. Paweł Wojtynek. Wśród ministrantów licznie reprezentowani są studenci. Ksiądz Proboszcz podkreśla ich zaangażowanie, otwartość i niezwykłą wrażliwość. Co roku organizują oni Wigilię dla osób samotnych i chorych.
Niezwykłą siłą parafii jest chór parafialny, prowadzony od 1965 r. przez Józefa Jędrocha oraz ks. Grzegorza Szlenka. Działa także chór młodzieżowy i chór dziecięcy, który prowadzi Maria Ściegienna oraz Siostry Pasjonistki. Na podkreślenie zasługuje istnienie parafialnej orkiestry dętej. Jej dyrygentem jest Józef Janaszek.
Wszystkie wymienione tu wspólnoty i stowarzyszenia jednoczą setki wiernych parafii. Jest to ogromna siła duszpasterska, która przybliża do Boga.
Na co dzień dzieci z parafii mogą spędzać czas w świetlicy parafialnej. Przychodzą tu bezinteresownie nauczyciele różnych przedmiotów i pomagają dzieciom w przygotowaniu pracy domowej, a także do matury i na studia. Jej opiekunem jest ks. Grzegorz Pałys. Parafia posiada bogato wyposażoną bibliotekę.
To wszystko, co dzieje się dobrego w parafii, cieszy jej duszpasterzy, cieszy i nas mieszkańców Kielc. Jest zachętą, aby nasze wspólnoty parafialne były miejscem pełnego życia religijnego i duszpasterskiego. To przecież jest zasadniczym celem parafii, aby była wspólnotą wspólnot. Przy tak dużej liczbie wiernych tej parafii wspólnoty są jedynym i najlepszym sposobem ewangelizowania i tworzenia środowisk, w których głosi się Chrystusa i żyje zgodnie z Jego wolą. Receptą na duszpasterski sukces jest oczywiście ciężka i długoletnia współpraca całej wspólnoty parafialnej z jej duszpasterzami. Ksiądz Proboszcz nieustannie podkreśla dobrą współpracę ze wszystkimi kapłanami pracującymi w parafii, składając im podziękowanie za ich trud codziennej posługi kapłańskiej. Wzajemne relacje budowane podczas wspólnych codziennych posiłków, modlitwy, rozmów owocują wspaniałą atmosferą, w której rodzą się liczne pomysły i dzieła.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2003-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Delegacja benedyktynów z wizytą w Rosji. Rozmowy o dialogu monastycznym i współpracy

2026-07-09 17:50

[ TEMATY ]

Rosja

benedyktyni

Wikipedia/Gec00

Medal z wizerunkiem św. Benedykta, założyciela zakonu benedyktynów

Medal z wizerunkiem św. Benedykta, założyciela zakonu benedyktynów

Od 30 czerwca do 3 lipca przebywała w Rosji Delegacja opatów i mnichów Konfederacji Benedyktyńskiej. Celem wizyty było poznanie życia monastycznego Rosyjskiej Cerkwi Prawosławnej oraz nawiązanie kontaktów sprzyjających dialogowi między wspólnotami monastycznymi.

Konfederacja Benedyktyńska zrzesza ponad 6 tys. mnichów i 12 tys. mniszek na całym świecie. Delegacji przewodniczył opat-prymas Jeremias Schroeder. W jej skład weszli m.in. opat opactwa Pannonhalma Kirill Hortobagyi, opat opactwa Montecassino Luca Fallica oraz opat klasztoru Einsiedeln Urban Federer.
CZYTAJ DALEJ

Zapomniany patron leśników

Niedziela zamojsko-lubaczowska 40/2009

wikipedia.org

św. Jan Gwalbert

św. Jan Gwalbert

Kto jest patronem leśników? Pewien niemal jestem, że mało kto zna właściwą odpowiedź na to pytanie. Zapewne wymieniano by postaci św. Franciszka, św. Huberta. A tymczasem już od ponad pół wieku patronem tym jest św. Jan Gwalbert, o czym - przekonany jestem, nawet wielu leśników nie wie. Bo czy widział ktoś kiedyś w lesie, czy gdziekolwiek indziej jego figurkę, obraz itd.? Szczerze wątpię.

Urodził się w 995 r. (wg innej wersji w 1000 r.) w arystokratycznej rodzinie we Florencji. Podczas wojny między miastami został zabity jego brat Ugo. Zgodnie z panującym wówczas zwyczajem Jan winien pomścić śmierć brata. I rzeczywiście chwycił za miecz i tropił mordercę. Dopadł go przy gospodzie w Wielki Piątek. Ten jednak błagał go o przebaczenie, żałując swego czynu i zaklinając Jana, by go oszczędził. Rozłożył ręce jak Chrystus na krzyżu. Jan opuścił miecz i powiedział: „Idź w pokoju, gdzie chcesz; niech ci Bóg przebaczy i ja ci przebaczam” (według innej wersji wziął go nawet do swego domu w miejsce zabitego brata). Kiedy modlił się w pobliskim kościółku przemówił do niego Chrystus słowami: „Ponieważ przebaczyłeś swojemu wrogowi, pójdź za Mną”. Mimo protestów rodziny, zwłaszcza swojego ojca, wstąpił do klasztoru benedyktynów. Nie zagrzał tu jednak długo miejsca. Podjął walkę z symonią, co nie spodobało się jego przełożonym. Wystąpił z klasztoru i usunął się na ubocze. Osiadł w lasach w Vallombrosa (Vallis Umbrosae - Cienista Dolina) zbudował tam klasztor i założył zakon, którego członkowie są nazywani wallombrozjanami. Mnisi ci, wierni przesłaniu „ora et labora”, żyli bardzo skromnie, modląc się i sadząc las. Poznawali prawa rządzące życiem lasu, troszczyli się o drzewa, ptaki i zwierzęta leśne. Las dla św. Jana Gwalberta był przebogatą księgą, rozczytywał się w niej, w każdym drzewie, zwierzęciu, ptaku, roślinie widział ukrytą mądrość Boga Stwórcy i Jego dobroć. Jan Gwalbert zmarł 12 lipca 1073 r. w Passigniano pod Florencją. Kanonizowany został w 1193 r. przez papieża Celestyna III, a w 1951 r. ogłoszony przez papieża Piusa XII patronem ludzi lasu. Historia nadała mu także tytuł „bohater przebaczenia” ze względu na wielkie miłosierdzie, jakim się wykazał. Założony przez niego zakon istnieje do dzisiaj. Według jego zasad żyje około 100 zakonników w ośmiu klasztorach we Włoszech, Brazylii oraz Indiach. Jana Paweł II przypominał postać Jana Gwalberta. W 1987 r. w Dolomitach odprawił Mszę św. dla leśników przed kościółkiem Matki Bożej Śnieżnej. Mówił wówczas: „Jan Gwalbert (...) wraz ze swymi współbraćmi poświęcił się w leśnym zaciszu Apeninów Toskańskich modlitwie i sadzeniu lasów. Oddając się tej pracy, uczniowie św. Jana Gwalberta poznawali prawa rządzące życiem i wzrostem lasu. W czasach, kiedy nie istniała jeszcze żadna norma dotycząca leśnictwa, zakonnicy z Vallombrosa, pracując cierpliwie i wytrwale, odnajdywali właściwe metody pomnażania leśnych bogactw”. Papież Polak wspominał św. Jana także w 1999 r. przy okazji obchodów 1000-lecia urodzin świętego. Mimo to jego postać zdaje się nie być powszechnie znana. Warto to zmienić. Emerytowany profesor Uniwersytetu Przyrodniczego im. Augusta Cieszkowskiego w Poznaniu, leśnik i autor wspaniałych książek na temat kulturotwórczej roli lasu, Jerzy Wiśniewski, od wielu już lat apeluje i do leśników i do Episkopatu o godne uczczenie tego właściwego patrona ludzi lasu. Solidaryzując się z apelem zacnego profesora przytoczę jego słowa: „Warto by na rozstajach dróg, w rodzimych borach i lasach stawiano nie tylko kapliczki poświęcone patronowi myśliwych, ale także nieznanemu patronowi leśników. Będą to miejsca należnego kultu, a także podziękowania za pracę w lesie, który jest boskim dziełem stworzenia. A kiedy nadejdą ciemne chmury związane z pracą codzienną, reorganizacjami, bezrobociem, będzie można zawsze prosić o pomoc i wsparcie św. Jana Gwalberta, któremu losy leśników nie są obce”.
CZYTAJ DALEJ

Król Karol III nie jest już „obrońcą wiary”

2026-07-09 21:14

[ TEMATY ]

król Karol III

Vatican Media

Król Karol III w Bazylice św. Pawła za Murami

Król Karol III w Bazylice św. Pawła za Murami

W corocznym sprawozdaniu domu królewskiego jako tytuł królewski nie jest już używane wielowiekowe określenie: „Obrońca Wiary”, lecz tytuł „Obrońca przestrzeni dla wiary w wielowyznaniowym narodzie” - donoszą brytyjskie media. Król jest zatem patronem wiernych wszystkich religii.

Znany, były anglikański działacz, określił to jako „zdradę wiary”. Portal „Christian Today” cytuje Gavina Ashendena, niegdyś kapelana matki Karola, Elżbiety II (1952–2022), który powiedział: „To, co wygląda na dostosowanie jego przysięgi koronacyjnej, jest w rzeczywistości zdradą jego urzędu, jego chrześcijańskiej wiary oraz wiary jego poddanych”. Stwierdził, że koncepcja, „iż istnieje wielu bogów i wszyscy są równi”, stanowi atak na autorytet Jezusa Chrystusa, Jego naukę i Jego wyznawców. W 2017 roku Ashenden zrezygnował ze wszystkich stanowisk w Kościele anglikańskim, a pod koniec 2019 roku przeszedł do Kościoła katolickiego.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję