Pielgrzymi idący na Jasną Górę ze Stalowej Woli w połowie drogi dochodzą do archiopactwa cysterskiego w Jędrzejowie na terenie diecezji kieleckiej. 8 sierpnia przy klasztorze Ojców Cystersów Mszy św. przewodniczył bp Krzysztof Nitkiewicz. Liturgia koncelebrowana była przez kapłanów posługujących pątnikom oraz księży gości odwiedzających pielgrzymów. W Eucharystii uczestniczyło ponad 700 pielgrzymów oraz przybyli z diecezji znajomi i rodziny idących na Jasną Górę. Na początku Mszy św. słowa powitania do przybyłych skierował ojciec opat Edward Kazimierz Stradomski.
Reklama
Biskup Krzysztof Nitkiewicz nawiązał w kazaniu do hasła III Synodu Diecezji Sandomierskiej – „Nieść światło Ewangelii”, będącego również mottem tegorocznej pielgrzymki. – Pielgrzymowanie sprzyja bardziej ewangelicznemu stylowi życia. Patrząc na was, już widać tego rezultaty – wspaniałe owoce, pomimo zmęczenia, dolegliwości i różnych problemów. Muszę powiedzieć, że trudno pozostać obojętnym wobec takiego świadectwa. Ono skłania do refleksji, pobudza do dobrych czynów. To również jest ewangelizacja, niesienie światła Ewangelii, jej uzdrawiającej mocy. Jako chrześcijanie musimy być zawsze widzialni i dostrzegalni. Mamy głosić Chrystusa, Jego naukę na placach i ulicach, w miejscach pracy i spędzania wolnego czasu. Nie chodzi o przekrzykiwanie tych, którzy myślą inaczej. Z miłości do nich pokażmy, że z Chrystusem jesteśmy szczęśliwi. Ojciec Święty Franciszek mówi, że „żywa zasada Ewangelii pozostaje czynną tylko wtedy, gdy ją darujemy, bo miłość jest czynna, kiedy kochamy, a nie kiedy piszemy opowieści czy oglądamy telewizyjne seriale. I jeżeli zachowujemy ją zazdrośnie tylko dla siebie, pleśnieje i zamiera, a Ewangelia może spleśnieć”. Niech więc Ewangelia dalej nas przemienia, abyśmy mogli ewangelizować innych – powiedział biskup.
Modlącym się towarzyszyły relikwie bł. Wincentego Kadłubka, którymi błogosławieństwa na zakończenie Eucharystii udzielił ordynariusz diecezji sandomierskiej.
Tego samego dnia pielgrzymi idący z Sandomierza i Ostrowca Świętokrzyskiego spotykali się ze sobą, aby modlić się wspólnie w sanktuarium Matki Bożej w Piekoszowie.
Powszechnie mówi się, że życie człowieka jest ciągłym dźwiganiem krzyża razem z Chrystusem. Znak Krzyża towarzyszy nam więc na każdym kroku – kiedy rozpoczynamy i kończymy dzień, podczas każdej rozmowy z Panem, nawet tak krótkiej, jak ta przed posiłkiem czy przed prowadzeniem auta. Tym bardziej krzyż jest obecny podczas pieszego pielgrzymowania, kiedy idziemy w skwarze lub w deszczu, kiedy bolą nas niemalże wszystkie części ciała czy kiedy zmagamy się ze słabościami cielesnymi i duchowymi.
Pwt 30 należy do finału mów Mojżesza na stepach Moabu, tuż przed wejściem Izraela do ziemi danej ojcom. Księga ma kształt testamentu i zarazem publicznej umowy ludu z Bogiem, sformułowanej w języku przepisów, błogosławieństw i przekleństw. Powtarza się słowo „dziś” (hajjôm). Ono stawia słuchacza w chwili decyzji, bez odsuwania jej na później. Po ostrych przestrogach o odejściu od Pana pada kolejne zdanie niezwykle mocne. „Kładę dziś przed tobą” dwie drogi. Słownictwo jest parzyste: życie i dobro (hebr. ḥajjîm / ṭôb), śmierć i zło (māwet / rā‘), błogosławieństwo i przekleństwo (bĕrākāh / qĕlālāh). Mojżesz mówi jak świadek w traktacie. Wzywa niebo i ziemię jako świadków. Tak brzmiały formuły dawnych układów, w których kosmos „słyszał” zobowiązania. Wybór życia otrzymuje treść bardzo trzeźwą. Oznacza miłość do Pana rozumianą jako wierność, chodzenie Jego drogami, słuchanie Jego głosu i przylgnięcie do Niego (dābaq). Odwrócenie się rodzi kult obcych bogów i kończy się utratą ziemi oraz rozpadem wspólnoty. Brzmi też zdanie, które streszcza całą duchowość Deuteronomium: „On jest twoim życiem i długim trwaniem”. Wersety łączą moralność z historią rodu. Wierność nie zostaje zamknięta w prywatnym świecie. Ona niesie skutki dla potomstwa i dla przyszłości kraju. Ireneusz z Lyonu, broniąc trwałości Dekalogu, przywołuje te słowa Mojżesza i podkreśla, że przyjście Chrystusa daje „rozszerzenie i wzrost”, bez unieważnienia przykazań (AH IV,16).
W Środę Popielcową Mszy św. w Sanktuarium św. Jana Pawła II w Krakowie-Białych Morzach przewodniczył kard. Stanisław Dziwisz, natomiast w Bazylice św. Floriana - abp Marek Jędraszewski. W słowach skierowanych do wiernych wskazali, że życie bez Boga jest pozbawione głębszego sensu i punktu odniesienia.
W homilii podczas Mszy św. odprawionej w Sanktuarium św. Jana Pawła II kard. Stanisław Dziwisz zauważył, że gest posypania głów popiołem i słowa: „Pamiętaj, że prochem jesteś i w proch się obrócisz” mówią o przemijaniu, które dotyka każdego. Podkreślił jednak, że człowiek nie jest tylko prochem, bo jest stworzony z miłości i do miłości. – Jesteśmy stworzeni z miłości i do miłości, bo Bóg jest miłością. W Nim są nasze najgłębsze źródła. Stąd wołanie o nawrócenie, czyli powrót do Boga i przyjęcie programu życia zapisanego w Ewangelii. Dlatego dzisiaj, przy posypaniu głowy popiołem, słyszymy również słowa: „Nawracajcie się i wierzcie Ewangelii” – mówił.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
