Śmierć zawsze pozostaje dla człowieka tajemnicą, zwłaszcza gdy dotyka dziecka. Kościół towarzyszy rodzinom doświadczającym takiego cierpienia. Jedną z inicjatyw wspierających te osoby była Msza św. w intencji dzieci zmarłych przed urodzeniem i ich rodziców. Została odprawiona 4 listopada w kościele św. Józefa Sebastiana Pelczara Biskupa w Przemyślu. Eucharystia zgromadziła wiernych przy białej trumnie skrywającej szczątki 104 dzieci zmarłych przed urodzeniem.
Mszy św. przewodniczył bp Stanisław Jamrozek. W homilii zachęcił do patrzenia na trudne doświadczenie utraty dziecka z wiarą i wielką nadzieją na spotkanie w niebie oraz do przychodzenia do Jezusa z każdym swoim cierpieniem. Modlitwa zakończyła się pochówkiem na zasańskim cmentarzu w Przemyślu w specjalnie przygotowanym do tego grobowcu.
To już trzecie takie wydarzenie w tym mieście. Odbywa się ono zwykle w pobliżu 15 października, który obchodzony jest w Polsce jako Dzień Dziecka Utraconego. Szczególny udział w organizowaniu w Przemyślu pogrzebów dzieci utraconych ma Wydział Duszpasterstwa Rodzin Archidiecezji Przemyskiej oraz Zakład Patomorfologii Wojewódzkiego Szpitala im. św. o. Pio w Przemyślu.
Osoby doświadczające utraty dziecka mogą skorzystać z pomocy w poradniach: w Przemyślu – przy parafii św. Józefa Sebastiana Biskupa, w pierwsze soboty miesiąca o godz. 15.00 w Jarosławiu – przy parafii Królowej Polski, w trzecie piątki miesiąca o godz. 18.00 (rozpoczęcie spotkania Mszą św.).
Dla kogo w sercu zamknięta miłość? Co pozostało? Po śmierci dziecka przestrzeń domu i życia, którą wypełniał płacz, perlisty śmiech i tupot drobnych stóp staje się w jednej chwili pustynią bez początku i końca. Czeluścią, której nie sposób ani na nowo oswoić, ani przebyć
Nie ma dla rodziców większego bólu niż utrata dziecka. I choć to frazes, wytarte zdanie, to jednak gdy umiera dziecko, nawet najmocniejsza wiara poddana jest wielkiej próbie. Pozostają rany, czasem pretensje do Pana Boga, które wloką się w sercu latami. I trzeba wreszcie stanąć z tym bólem twarzą w twarz... Czy da się to zrobić samemu? Może być bardzo trudno. Dla tych mam i ojców, którzy doświadczyli starty ukochanego dziecka, a wierzą Panu Bogu, wielką pomocą może być w Wielkim Poście odprawienie Drogi Krzyżowej z Maryją. Dlaczego? Bo Maryja też to przeżyła. W Jej ramiona też złożono Ciało dziecka, cudownego Dziecka. Tulonego, karmionego, głaskanego po policzkach. To świat zabił Jej Dziecko. Jeśli ktoś wierzy, Maryja może się stać najlepszą przyjaciółką w wysłuchiwaniu bólu i skarg, dlatego warto z Nią podjąć to duchowe leczenie.
Do św. Franciszka mam szczególny sentyment. Mój dziadek, członek Franciszkańskiego Zakonu Świeckich przy warszawskim kościele ojców kapucynów, od dzieciństwa czytał mi „Kwiatki św. Franciszka” i wciąż o nim opowiadał podczas rodzinnych spotkań. Od tych opowieści biła jakaś niesamowita radość i prostota, której wtedy nie umiałam nazwać.
Gdy dziś myślę o ludziach, którzy wchodzą do bazyliki św. Franciszka w Asyżu, by zobaczyć doczesne szczątki jednego z najbardziej znanych na świecie świętych, zastanawiam się, co ich tam tak naprawdę prowadzi. Jedni pewnie ściskają różaniec i półgłosem kłócą się z Bogiem, inni przybywają z sercem tak poranionym, że trudno im uwierzyć w jakiekolwiek przesłanie Biedaczyny z Asyżu. Są też zapewne i tacy, którzy chcą po prostu zaspokoić ciekawość - widzieli już ciało o. Pio, więc teraz może „kolej na Franciszka”. A jednak, ostatecznie wszyscy spotykają się w tym samym punkcie: przed ciałem człowieka, który 800 lat temu zaryzykował wiarę, że Ewangelią da się żyć naprawdę, a nie tylko „mniej więcej”.
Do wyjścia w czasie Wielkiego Postu na wewnętrzną pustynię - w większym skupieniu, milczeniu, na modlitwie i otwartości na Słowo Boże zachęca wiernych w czytanym dzisiaj w kościołach Archidiecezji Warszawskiej liście pasterskim abp Adrian Galbas.
Metropolita warszawski podkreśla, że aby stanąć na pustyni nie trzeba opuszczać swojego miejsca zamieszkania i donikąd wyjeżdżać. „Chodzi tu o pustynię wewnętrzną, na którą można się udać bez pakowania walizek i kupowania biletu”.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
