Pierwszy w Polsce na szczeblu centralnym mecz szachowy Duchowieństwo ? Wojsko Polskie odbył się 4 marca 2019 r. pod patronatem biskupa polowego WP gen. bryg. dr. Józefa Guzdka. Spotkanie odbyło się w Centrum Animacji Misyjnej w Konstancinie-Jeziornie prowadzonym przez Księży i Braci Pallotynów.
Uroczystego otwarcia zawodów dokonał rektor pallotyńskiego domu w Konstancinie-Jeziornie ks. dr Mariusz Małkiewicz. Polski Związek Szachowy reprezentował jego były prezes Adam Dzwonkowski, który zapewnił o poparciu dla idei rozgrywania zawodów w ramach szachów branżowych. Mecz zaszczycił obecnością Andrzej Filipowicz – szachista i mistrz międzynarodowy, który podzielił się refleksjami nt. rozwoju szachów w ciągu ostatnich lat.
Mecz rozegrany na 13 szachownicach i składający się z 6 rund zakończył się zwycięstwem drużyny Wojska Polskiego z wynikiem 52: 26.
W Konstancinie-Jeziornie w dniach 4-5 marca br. rozegrano także XIV Międzynarodowe Mistrzostwa Polski Duchowieństwa w Szachach Szybkich i XVII Międzynarodowe Mistrzostwa Polski Duchowieństwa w Grze Błyskawicznej. W szachach szybkich rozegrano 7 rund. Mistrzem Polski duchowieństwa w szachach szybkich został ponownie ks. Jan Kojło z prawosławnej diecezji białostocko-gdańskiej (7 pkt.). W szachach błyskawicznych rozegrano 15 rund. W tej rozgrywce mistrzem także został (ponownie) ks. Kojło (13,5 pkt.).
Szachowe mistrzostwa Polski duchowieństwa w szachach klasycznych i błyskawicznych odbywają się od 2002 r. Ich pomysłodawcą jest ks. Stanisław Dębowski (Kałków-Godów, diec. radomska). Obecnie dyrektorem mistrzostw jest ks. Krzysztof Domaraczeńko (Czeremcha, diec. drohiczyńska). Rozgrywki w kategoriach szachów szybkich dołączono w 2006 r. Z historią szachowych mistrzostw Polski duchowieństwa można się zapoznać na oficjalnej stronie mistrzostw: http://www.smpd.pl .
Patronką szachistów jest św. Teresa z Ávila, która sama grała w szachy i w swoich pismach duchowych posługiwała się symboliką „królewskiej gry”.
Ks. Sławomir Pawłowski SAC Więcej o rozgrywkach i pełne wyniki na stronie: www.niedziela.pl .
Szef ukraińskiego MSZ Andrij Sybiha opublikował podziękowania dla metropolity krakowskiego, kard. Grzegorza Rysia, które skierował do niego zwierzchnik Ukraińskiego Kościoła Greckokatolickiego, Swiatosław Szewczuk, za wsparcie dla atakowanej przez Rosję Ukrainy.
Podziel się cytatem
– napisał Sybiha w czwartek w serwisie X.
Opowiadanie odsłania chwilę, w której król przestaje iść na czele ludu. Wiosna jest czasem wypraw wojennych, a Dawid zostaje w Jerozolimie. Zaczyna się od wygody, która nie stawia oporu pokusie. Dawid chodzi po dachu pałacu i patrzy z góry. Ten szczegół ma ciężar. Narracja jest oszczędna i chłodna. Tym wyraźniej widać, jak władza staje się narzędziem ukrycia. Król widzi, a potem coraz częściej „posyła”. Posyła po kobietę, posyła po męża, posyła list z rozkazem śmierci. Batszeba kąpie się, a narrator podkreśla czasowniki władzy: Dawid posłał po nią i wziął ją do siebie. Wzmianka o jej oczyszczeniu po nieczystości przypomina język Prawa i potwierdza, że poczęcie wiąże się z tą nocą. Potem przychodzi wiadomość o ciąży. W tle stoi Uriasz Chetyta, mąż Batszeby, cudzoziemiec wierny Izraelowi. Imię Uriasza (Uriyyāhû) niesie Imię Pana. Dawid sprowadza go z frontu, wypytuje o wojnę i odsyła do domu z podarunkiem z królewskiego stołu. Uriasz śpi jednak przy bramie pałacu wraz ze sługami. W dalszym ciągu opowiadania uzasadnia to pamięcią o Arce i o wojsku w polu. Jego postawa obnaża serce króla. Dawid upija Uriasza, a on nadal nie schodzi do domu. Król pisze list do Joaba z rozkazem ustawienia Uriasza w najcięższym miejscu bitwy i odstąpienia od niego. List niesie sam Uriasz. To obraz człowieka niosącego własny wyrok. Ginie Uriasz i giną także inni żołnierze. Zło rozlewa się poza prywatny grzech i dotyka wspólnoty. Tekst jeszcze nie pokazuje Natana, a już waży cisza Boga. Słowo Pana wróci i nazwie grzech po imieniu. Pomazaniec potrzebuje prawdy, aby wejść na drogę nawrócenia.
Świadczymy pomoc charytatywną, która jednocześnie służy długofalowej misji Kościoła - zauważa w rozmowie z KAI ks. dr hab. Jan Żelazny, dyrektor Sekcji Polskiej międzynarodowej organizacji Pomocy Kościołowi w Potrzebie (PKWP), która została założona w 1947 roku. Jutro mija 20. rocznica inauguracji działalności PKPW w naszym kraju. Ks. Żelazny mówi o genezie organizacji, filozofii jej działania dziś oraz o specyfice Sekcji Polskiej. "Myślę, że naszym największym dziełem jest to, że nasi bracia są mniej zapomniani" - mówi duchowny, przybliżając realia życia chrześcijan na Bliskim Wschodzie.
Ks. Żelazny wyjaśnia powody szczególnego zaangażowania Sekcji Polskiej PKWP we wspieranie Kościoła w tym regionie. "Początek naszej działalności zbiegł się z wojną w Libanie i w Syrii i niesamowitą odpowiedzią Polaków, która trwa do dziś. Jesteśmy wspominani jako jedna z głównych nacji, która pomagała Syrii od początku wojny" - wskazuje duchowny.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
