Nagrody przyznano w sześciu kategoriach. Trafiły one do tych, którzy na co dzień angażują się na rzecz ludzi potrzebujących w swoich środowiskach. – Świadectwo ich życia przywraca nam nadzieję i pokazuje, że miłość, braterstwo i wrażliwość są wciąż obecne w naszym społeczeństwie – powiedział dyrektor diecezjalnej Caritas ks. Kamil Chojnacki.
Spośród Szkolnych Kół Caritas nagrodę główną otrzymali wolontariusze ze Szkoły Podstawowej im. Wołyńskiej Brygady Kawalerii w Dębem Wielkim. Wśród podejmowanych inicjatyw są m.in. niedziele chleba, zbiórki odzieży, wyjazdy szkoły dla dzieci niepełnosprawnych czy pomoc osobom starszym. – Dawanie innym także nam przynosi radość. Najbardziej wzruszające są spotkania z konkretnym człowiekiem. Od nich uczymy się, czym jest szacunek i jak wiele mają nam do zaoferowania zwłaszcza starsi – wyznała Urszula Bartkiewicz.
W kategorii nagroda grupowej statuetkę otrzymał Parafialny Zespół Caritas działający przy parafii Najświętszej Maryi Panny Wspomożycielki Wiernych w Stanisławowie Pierwszym w gminie Nieporęt. Skupia on zarówno osoby starsze, jak i młodzież oraz dzieci.
W kategorii indywidualnej „Skrzydła Anioła” trafiły do Anny Owsianko z Zespołu Szkół im. Rzeczpospolitej Norwidowskiej w Strachówce. – Uważam, że zawsze można pomóc potrzebującemu są tylko różne sposoby. Nawet mając gromadkę dzieci, można wspólnie coś dla innych zrobić, np. teraz przed świętami robimy ozdoby na choinkę, z których dochód może być dla kogoś wsparciem – wyznała laureatka.
W kategorii indywidualnej dzieci i młodzież nagrodę główną otrzymała Wiktoria Mieszkowska uczennica Technikum Hotelarskiego z parafii Najczystszego Serca Maryi w Warszawie. W kategorii dobroczyńca „Skrzydła Anioła” otrzymał Tadeusz Szewczyk. Podobnie jak w latach ubiegłych również dyrektor Warszawsko-Praskiej Caritas przyznał dwie nagrody specjalne. Statuetkę otrzymali dr Elżbieta Bojanowska, dyrektor Instytutu Pracy i Spraw Socjalnych, oraz Zbigniew Grzesiak, wolontariusz Domu Dziennego Pobytu dla Osób Starszych.
Wolontariuszy wyróżniają uśmiech i żółte koszulki z logo fundacji
Jedna z pacjentek powiedziała: „Nie mam sił na rozmowę, ale pobądź przy mnie i mnie tylko przytul”– wspomina Monika.
W rozmowie z Niedzielą posługujący z Fundacji „Dobrze, Że Jesteś” dzielą się swoimi przemyśleniami. To jedyna w Polsce organizacja, której wolontariusze każdego dnia niosą pomoc chorym na raka. Tylko w Krakowie przy łóżkach onkologicznie i hematologicznie chorych posługuje prawie 40 osób: w Szpitalu Uniwersyteckim na Oddziale Hematologii, ul. Macieja Jakubowskiego 2 oraz w Specjalistycznym Szpitalu im. Ludwika Rydygiera na Oddziale Hematologii oraz Oddziale Radioterapii.
Wizja doliny wysuszonych kości należy do czasu po roku 587, gdy Izrael utracił ziemię, świątynię, króla i - jak sam mówi - nadzieję. Bóg cytuje tę skargę dosłownie: „wyschły kości nasze, minęła nadzieja nasza, już po nas”. Prorok zostaje postawiony pośrodku doliny pełnej kości „bardzo wyschłych” - śmierć dawna i dopełniona hańbą braku pogrzebu, który w Izraelu oznaczał zerwanie więzi z ziemią ojców i pamięcią wspólnoty. Na pytanie: „synu człowieczy, czy kości te powrócą znowu do życia?” Ezechiel nie odpowiada ani „tak”, ani „nie”: „Panie Boże, Ty to wiesz” - pokora, która oddaje sprawę Temu, kto jedyny zna drogę ze śmierci do życia. Ożywienie dokonuje się dwustopniowo, według wzorca stworzenia człowieka z Rdz 2,7: najpierw prorokowanie do kości - zbliżają się z trzaskiem, pokrywają ścięgnami, ciałem i skórą, „ale ducha w nich nie było”; potem prorokowanie do ducha. Cała scena gra wieloznacznością hebrajskiego rûaḥ, które w tych czternastu wersetach oznacza kolejno wiatr, strony świata („od czterech wiatrów”), tchnienie i Ducha Bożego - jedno słowo spina meteorologię, anatomię i pneumatologię, bo życie na każdym poziomie jest darem tego samego Boga. Wyjaśnienie wskazuje pierwszy sens: kości to „cały dom Izraela”, otwarcie grobów to wyprowadzenie z wygnania. Lecz obrazy sięgnęły dalej, niż sięgała odbudowa polityczna - judaizm i chrześcijaństwo odczytały w nich zapowiedź zmartwychwstania umarłych; freski synagogi w Dura Europos z III wieku ilustrują tę wizję właśnie tak, a liturgia Kościoła czyta ją w wigilię Zesłania Ducha Świętego. Ireneusz sięgał po nią w obronie zmartwychwstania ciała: skoro Bóg na początku ulepił człowieka z prochu, może też ożywić wyschłe kości - ciało jest Jego dziełem, nie przeszkodą. Refren „i poznacie, że Ja jestem Pan” mówi o poznaniu przez doświadczenie: lud, który uważa się za martwy, pozna Boga po tym, że żyje.
Parafia w podpoznańskim Skórzewie wprowadziła niecodzienne opłaty za postój na parkingu. Za jedną godzinę postoju kierowcy „zapłacą” odmawiając modlitwę „Ojcze nasz”.
Posługę duszpasterską w parafii pw. św. Marcina i Wincentego oraz w parafii pw. bł. Stefana Wyszyńskiego w Skórzewie pełnią ojcowie paulini, którzy przejęli sąsiadujące ze sobą parafie położone w archidiecezji poznańskiej po nawiedzeniu Obrazu Jasnogórskiego w latach 2019-2022.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
