Czym jest życie konsekrowane? W ogromnym uproszczeniu mówimy tak o życiu zakonnym, choć konsekrowane mogą być także osoby, które nie żyją w klasztorach. Instytuty Życia Konsekrowanego dzielą się na zakonne (tu mieszczą się zakony czy zgromadzenia zakonne, czyli instytuty, których członkowie składają publiczne śluby zakonne: czystości, ubóstwa i posłuszeństwa), świeckie (do tej grupy należą osoby żyjące według określonych przepisów zatwierdzonych przez Kościół, które nie mieszkają w klasztorach i nie noszą habitów) i stowarzyszenia życia apostolskiego (to zgromadzenia, w których nie wymaga się składania publicznych ślubów zakonnych).

Oprócz tego istnieją także indywidualne formy życia konsekrowanego, czyli dziewice konsekrowane, wdowy konsekrowane i pustelnicy. Tym, co łączy wszystkie formy życia konsekrowanego są rady ewangeliczne. Święty Jan Paweł II ujął to słowami: „Życie konsekrowane, głęboko zakorzenione w przykładzie życia i w nauczaniu Chrystusa Pana, jest darem Boga Ojca udzielonym Jego Kościołowi za sprawą Ducha Świętego. Dzięki profesji rad ewangelicznych charakterystyczne przymioty Jezusa – dziewictwo, ubóstwo i posłuszeństwo – stają się w pewien swoisty i trwały sposób widzialne w świecie, a spojrzenie wiernych zwraca się ku tajemnicy Królestwa Bożego, które już jest obecne w historii, ale w pełni urzeczywistni się w niebie” („Vita consecrata”, 1). W tych kilku zaledwie zdaniach zostało powiedziane o życiu konsekrowanym to, co najważniejsze: jest ono pozytywną odpowiedzią na propozycję Jezusa, by żyć tak jak On: w czystości, ubóstwie i całkowitym posłuszeństwie Ojcu. Jest ono także darem Ojca dla Kościoła.

Wszyscy chrześcijanie są włączani w wewnętrzne życie Boże przez sakrament chrztu św. To jest pierwsza i najważniejsza konsekracja człowieka, który staje się przybranym dzieckiem Bożym. Jezus polecił uczniom głosić Ewangelię wszystkim narodom i udzielać im chrztu (zob. Mt 28,19). Niektórych chrześcijan zaprasza natomiast do życia bardziej radykalnego, do całkowitego skoncentrowania się na Nim: „Jeśli chcesz być doskonały, idź, sprzedaj, co posiadasz, i rozdaj ubogim, a będziesz miał skarb w niebie. Potem przyjdź i chodź za Mną!” (Mt 19,21). Pójście śladami Jezusa oznacza przyjęcie Jego stylu życia nie tylko w ubóstwie, ale i w czystości. Jezus mówi, że „są i tacy bezżenni, którzy dla królestwa niebieskiego sami zostali bezżenni” (Mt 19,12). Ubóstwo i czystość otwierają serce człowieka, by mógł we wszystkim szukać tylko woli Ojca, na wzór Jezusa, który powiedział: „Moim pokarmem jest wypełnić wolę Tego, który Mnie posłał, i wykonać Jego dzieło” (J 4,34).

Obchody Dnia Życia Konsekrowanego w archidiecezji łódzkiej odbędą się w przeddzień święta Ofiarowania Pańskiego, tj. 1 lutego. W tym dniu o godz. 12 w bazylice archikatedralnej Mszy św. przewodniczył będzie abp Grzegorz Ryś.