Hieronim to z pewnością jeden z geniuszy przełomu IV i V stulecia. Urodził się w Strydonie, w dzisiejszej Chorwacji, ok. 345 r. Studia z retoryki odbył w Rzymie. Przyjął chrzest z rąk papieża Liberiusza w 38. roku życia, a 15 lat później został mnichem. Niedługo potem wyruszył do Palestyny. Osiadł w Betlejem. Przez 24 lata pracował nad przekładem Biblii na język łaciński. Przetłumaczył całe Pismo święte, a przekład ten został nazwany Wulgatą (łac. powszechny), gdyż został rozpowszechnionony w całym łacińskim świecie.
Nawet geniuszom zdarzają się jednak wpadki. W tłumaczeniu fragmentu Księgi Wyjścia opowiadającego o Mojżeszu schodzącym z Synaju z tablicami Dekalogu Hieronim się pomylił: zamiast napisać, że twarz Mojżesza promieniała, oznajmił całemu światu, że... miała rogi!
Nic więc dziwnego, że Michał Anioł chętnie przyprawił Mojżeszowi rogi, gdy rzeźbił jego figurę dla bazyliki św. Piotra w Okowach. Jego śladem poszli inni artyści, nie tylko rzeźbiarze. Ba, nawet zacny Jakub Wujek zasugerował się przekładem Hieronima i mówi o „rogatej twarzy” Mojżesza.
Tymczasem egzegeci dostrzegli jasną analogię. Jak twarz Mojżesza przy spotkaniu z Bogiem promieniała, tak twarz Jezusa jaśniała podczas Jego przemienienia: „(...) twarz Jego zajaśniała jak słońce, odzienie zaś stało się białe jak światło” (Mt 17, 2). Dlaczego? Bo Jezus jest nowym Mojżeszem. Z tą różnicą, że wyprowadza nie Izraelitów z Egiptu, ale wszystkich, którzy w Niego wierzą – z niewoli grzechu i śmierci.
Dzisiejszy fragment jest jednym z kluczowych tekstów o dynastii Dawida. Król zamierza zbudować Panu „dom”, czyli świątynię. Słowo Boga, przekazane przez Natana, odwraca sens tego terminu. W hebrajskim (bajt) oznacza on zarówno budowlę, jak i ród. Bóg nie przyjmuje planu Dawida, a sam obiecuje „zbudować dom” królowi, czyli zapewnić mu trwałą linię potomków. Wyrocznia powstaje w czasie stabilizacji państwa, po przeniesieniu arki do Jerozolimy, w cieniu sporów o to, gdzie i jak oddawać cześć Bogu. W tle stoi także pamięć początku Dawida: Bóg „wziął go z pastwiska”, więc królowanie ma źródło w darze, nie w samowoli. Obietnica ma najbliższe spełnienie w Salomonie, który wzniesie świątynię i obejmie tron po ojcu. Jednocześnie formuły „na wieki” i „tron utwierdzony na wieki” otwierają perspektywę większą niż pojedyncze panowanie. Po upadku Jerozolimy i wygnaniu ta obietnica nie znika. Wraca w Ps 89 oraz w proroctwach o „odrośli” Dawida (cemach), czyli o królu, który przywróci sprawiedliwość. Zwrot „Ja będę mu Ojcem, a on będzie Mi synem” należy do języka królewskiej adopcji i przypomina Ps 2. Św. Augustyn w „O państwie Bożym” podkreśla, że pełnia tych słów nie mieści się w historii Salomona, bo jego dom popadł w bałwochwalstwo i rozpad. Augustyn wskazuje na Chrystusa, potomka Dawida, który buduje Bogu dom z ludzi, a nie z cedru i kamienia. W uroczystość św. Józefa tekst nabiera rysu cichego realizmu. Józef należy do domu Dawida i staje przy obietnicy nie przez władzę, lecz przez posłuszeństwo i odpowiedzialność za Rodzinę. W jego cichej wierności obietnica o tronie Dawida wkracza w zwyczajny dom.
"Przypatrzcie się ptakom w powietrzu (...) Czyż wy nie jesteście ważniejsi niż one?"
Każdego dnia Wielkiego Postu podamy Ci jedno konkretne pytanie, które Jezus zadaje w Ewangeliach (np. „Czy wierzysz?”, „Czego szukacie?”, „Czy miłujesz Mnie?”). Bez moralizowania. Niech to będzie zaproszenie do osobistej konfrontacji i zmierzenie się z własnymi trudnościami w czasie tegorocznej wielkopostnej drogi.
Przypatrzcie się ptakom w powietrzu: nie sieją ani żną i nie zbierają do spichrzów, a Ojciec wasz niebieski je żywi. Czyż wy nie jesteście ważniejsi niż one? (Mt 6,26)
3 kwietnia w sercu Londynu, na słynnym, ogromnym Trafalgar Square po raz 16. Wintershall Theatre dwukrotnie wystawi realistyczny spektakl „Pasja Jezusa”. Teatr z hrabstwa Surrey koło Bramley specjalizuje się w monumentalnych przedstawieniach najbardziej znanych scen biblijnych pod gołym niebem.
Przedstawienia na placu poświęconemu zwycięstwu admirała Nelsona nad flotą francuską i hiszpańską pod Trafalgarem (1805 r.) stały się ważną częścią obchodów Wielkiego Tygodnia w Londynie i wielką atrakcją turystyczną. Co roku, w Wielki Piątek gromadzą dziesiątki tysięcy widzów - londyńczyków i turystów z całego świata. W wielkim spektaklu udział bierze kilkudziesięciu aktorów i aktorek w historycznych strojach, a także zwierzęta. Przedstawienie rekonstruuje aresztowanie Jezusa, proces, ukrzyżowanie i zapowiedź zmartwychwstania. Dyrekcja teatru ostrzega, że męka Chrystusa i ukrzyżowanie pokazane są w bardzo realistyczny, przejmujący sposób i apeluje, by rodzice zwrócili szczególną uwagę na to, jak na spektakl reagują dzieci.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
