Są otwarci na potrzeby drugiego człowieka, chętnie ofiarowują swój czas, zdolności i pomysły – wolontariusze ze szkolnych kół Caritas rozpoczęli nową edycję akcji Młodzi Jałmużnicy.
Inauguracja akcji w diecezji odbyła się 13 i 14 października w sali konferencyjno-widowiskowej Muza w Sosnowcu. Kolejny rok działań otworzył bp Grzegorz Kaszak, motywując młodych ludzi do działań na polu charytatywnym, ale i ekologicznym.
O nowych wymaganiach w czasach epidemii mówił ks. Tomasz Folga, dyrektor sosnowieckiej Caritas. – Podziwiam waszą odwagę, ale apeluje o rozwagę. Nasza pomoc musi być niesiona odpowiedzialnie, tylko tak będzie w pełni skuteczna – stwierdził ks. Folga. W dalszej części ks. Łukasz Gładki – wicedyrektor diecezjalnej Caritas, odpowiedzialny za rozwój i koordynację szkolnych kół – wprowadził zebranych w temat spotkania, dotyczący wyzwań tzw. ekologii integralnej, postulowanej przez papieża Franciszka w encyklice Laudato si’. Zauważył, że wyzwania związane z ochroną środowiska są niezwykle pilne, nie tylko dla organizacji międzynarodowych, lecz także dla każdego z nas.
Gala inauguracyjna miała dwóch ciekawych gości. Pierwszy z nich to ks. Mirosław Tosza – założyciel wspólnoty życia z ubogimi „Betlejem” i Piotr Kijański, przedstawiciel Fundacji Jastrzębskiej Spółki Węglowej, koordynator ds. funduszy pomocowych. Trzeba zaznaczyć, ze fundacja aktywnie współpracuje z diecezją sosnowiecką, zwłaszcza w dziedzinie promowania ekologii i nauczania papieża Franciszka. To m.in. dzięki niej uzyskano wsparcie finansowe dla projektu Młodzi Jałmużnicy w diecezji.
W diecezji działa 86 szkolnych kół Caritas, co daje ok. 1,5 tys. osób.
Podziel się cytatem
Konkretne wskazania przedstawił ks. Gładki. – Wiem, że czas jest trudny i nie napawa optymizmem. Wiem też, że pragniecie pomagać innym ludziom. Każdego dnia docierają do mnie informacje, że kolejne zespoły szkół, będące częścią wielkiej rodziny szkolnych kół Caritas, są poddawane zdalnemu bądź hybrydowemu nauczaniu. Nie jesteśmy w stanie sobie wyobrazić, co przeżywacie. Częstokroć w swojej codziennej pracy narażacie zdrowie swoje i swoich rodzin. Dla nas jesteście bohaterami, wychodzącymi naprzeciw potrzebom świata z troską i miłością, które stanowią wasz jedyny kombinezon ochronny przed złośliwym patogenem – powiedział ks. Łukasz. Prosił też młodych ludzi, by nie zapominali kim są i jak wiele znaczą dla Pana Boga. – Każdy z was jest ważny i każdego Pan Bóg kocha. Starajcie się więc nieść światło Jego nadziei w biedę współczesnego świata. Rozsiewajcie wokół siebie ziarna nadziei na lepsze jutro. Tylko razem, choć na pozór osobno, jesteśmy w stanie przetrwać ten trudny czas. Dlatego zachęcam was wszystkich do modlitwy za siebie nawzajem. Niech każdy z nas, każdego dnia zanosi do Boga prośbę o zachowanie nas, naszych bliskich od skutków epidemii, odmawiając dziesiątek Różańca w tej intencji. Dzięki temu nikt z nas nigdy nie pozostanie osamotniony – motywował wolontariuszy ks. Gładki.
W naszej diecezji działa 86 szkolnych kół Caritas, zrzeszając ok. 1500 wolontariuszy. Koła gromadzą pod nadzorem opiekuna uczniów szkoły, którzy chcą wspólnie świadczyć pomoc potrzebującym w duchu chrześcijańskiej miłości bliźniego. Opiekunem jest zazwyczaj nauczyciel zatrudniony w szkole. Szkolne koło Caritas może powstać w szkole każdego typu – podstawowej, średniej, w ośrodkach akademickich, a nawet przedszkolach. Prawną podstawą powstawania kół w placówkach oświatowych jest art. 56 Ustawy o systemie oświaty z 7 września 1991 r.
2020-10-28 10:39
Ocena:+10Podziel się:
Reklama
Wybrane dla Ciebie
Diecezja siedlecka: Konkurs kulinarny dla wolontariuszy Parafialnych Zespołów Caritas
“Pysznie gotuję i nie marnuję” - to tytuł konkursu dla wolontariuszy Parafialnych Zespołów Caritas, do którego zaprasza Caritas Diecezji Siedleckiej. Jest on zorganizowany w ramach corocznego święta „Czas dla Stworzenia”. Na zwycięzców czekają nagrody!
- To nasz kolejny konkurs, poprzez który chcemy wdrażać założenia encykliki Papieża Franciszka “Laudato si”. Tym razem zachęcamy, by włączyli się w niego wolontariusze Parafialnych Zespołów Caritas z diecezji siedleckiej. Wspólne gotowanie i przygotowywanie posiłków buduje więzi, o czym powinniśmy pamietać - szczególnie w dzisiejszych czasach. Konkurs propaguje ideę niemarnowania żywności i kształtuje nawyki przyjazne środowisku - zachęca ks. Paweł Zazuniak, dyrektor Caritas Diecezji Siedleckiej.
Kto jest patronem leśników? Pewien niemal jestem, że mało kto zna właściwą odpowiedź na to pytanie. Zapewne wymieniano by postaci św. Franciszka, św. Huberta. A tymczasem już od ponad pół wieku patronem tym jest św. Jan Gwalbert, o czym - przekonany jestem, nawet wielu leśników nie wie. Bo czy widział ktoś kiedyś w lesie, czy gdziekolwiek indziej jego figurkę, obraz itd.? Szczerze wątpię.
Urodził się w 995 r. (wg innej wersji w 1000 r.) w arystokratycznej rodzinie we Florencji. Podczas wojny między miastami został zabity jego brat Ugo. Zgodnie z panującym wówczas zwyczajem Jan winien pomścić śmierć brata. I rzeczywiście chwycił za miecz i tropił mordercę. Dopadł go przy gospodzie w Wielki Piątek. Ten jednak błagał go o przebaczenie, żałując swego czynu i zaklinając Jana, by go oszczędził. Rozłożył ręce jak Chrystus na krzyżu. Jan opuścił miecz i powiedział: „Idź w pokoju, gdzie chcesz; niech ci Bóg przebaczy i ja ci przebaczam” (według innej wersji wziął go nawet do swego domu w miejsce zabitego brata). Kiedy modlił się w pobliskim kościółku przemówił do niego Chrystus słowami: „Ponieważ przebaczyłeś swojemu wrogowi, pójdź za Mną”. Mimo protestów rodziny, zwłaszcza swojego ojca, wstąpił do klasztoru benedyktynów. Nie zagrzał tu jednak długo miejsca. Podjął walkę z symonią, co nie spodobało się jego przełożonym. Wystąpił z klasztoru i usunął się na ubocze. Osiadł w lasach w Vallombrosa (Vallis Umbrosae - Cienista Dolina) zbudował tam klasztor i założył zakon, którego członkowie są nazywani wallombrozjanami. Mnisi ci, wierni przesłaniu „ora et labora”, żyli bardzo skromnie, modląc się i sadząc las. Poznawali prawa rządzące życiem lasu, troszczyli się o drzewa, ptaki i zwierzęta leśne. Las dla św. Jana Gwalberta był przebogatą księgą, rozczytywał się w niej, w każdym drzewie, zwierzęciu, ptaku, roślinie widział ukrytą mądrość Boga Stwórcy i Jego dobroć. Jan Gwalbert zmarł 12 lipca 1073 r. w Passigniano pod Florencją. Kanonizowany został w 1193 r. przez papieża Celestyna III, a w 1951 r. ogłoszony przez papieża Piusa XII patronem ludzi lasu. Historia nadała mu także tytuł „bohater przebaczenia” ze względu na wielkie miłosierdzie, jakim się wykazał. Założony przez niego zakon istnieje do dzisiaj. Według jego zasad żyje około 100 zakonników w ośmiu klasztorach we Włoszech, Brazylii oraz Indiach.
Jana Paweł II przypominał postać Jana Gwalberta. W 1987 r. w Dolomitach odprawił Mszę św. dla leśników przed kościółkiem Matki Bożej Śnieżnej. Mówił wówczas: „Jan Gwalbert (...) wraz ze swymi współbraćmi poświęcił się w leśnym zaciszu Apeninów Toskańskich modlitwie i sadzeniu lasów. Oddając się tej pracy, uczniowie św. Jana Gwalberta poznawali prawa rządzące życiem i wzrostem lasu. W czasach, kiedy nie istniała jeszcze żadna norma dotycząca leśnictwa, zakonnicy z Vallombrosa, pracując cierpliwie i wytrwale, odnajdywali właściwe metody pomnażania leśnych bogactw”. Papież Polak wspominał św. Jana także w 1999 r. przy okazji obchodów 1000-lecia urodzin świętego. Mimo to jego postać zdaje się nie być powszechnie znana. Warto to zmienić.
Emerytowany profesor Uniwersytetu Przyrodniczego im. Augusta Cieszkowskiego w Poznaniu, leśnik i autor wspaniałych książek na temat kulturotwórczej roli lasu, Jerzy Wiśniewski, od wielu już lat apeluje i do leśników i do Episkopatu o godne uczczenie tego właściwego patrona ludzi lasu. Solidaryzując się z apelem zacnego profesora przytoczę jego słowa: „Warto by na rozstajach dróg, w rodzimych borach i lasach stawiano nie tylko kapliczki poświęcone patronowi myśliwych, ale także nieznanemu patronowi leśników. Będą to miejsca należnego kultu, a także podziękowania za pracę w lesie, który jest boskim dziełem stworzenia. A kiedy nadejdą ciemne chmury związane z pracą codzienną, reorganizacjami, bezrobociem, będzie można zawsze prosić o pomoc i wsparcie św. Jana Gwalberta, któremu losy leśników nie są obce”.
Zamordowani mieszkańcy
wsi Chołopecze, powiat
Horochów, Wołyń
11 lipca 1943 oddziały partyzanckie ukraińskich nacjonalistów wspierane przez część ludności cywilnej zaatakowały miejscowości na Wołyniu i zamordowały mieszkających tam Polaków. Ta tzw. krwawa niedziela była punktem kulminacyjnym zbrodni wołyńskiej.
Dla uczczenia ofiar zbrodni Sejm RP w 2016 r. ustanowił 11 lipca jako Narodowy Dzień Pamięci Ofiar Ludobójstwa dokonanego przez ukraińskich nacjonalistów na obywatelach II Rzeczypospolitej Polskiej.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
