We wspólnocie kleryckiej bardzo wyczekiwany jest moment przyjęcia stroju duchownego – sutanny, a także kolejny stopień przygotowania do święceń kapłańskich, obrzęd admissio.
Czterech kleryków III roku naszego Seminarium – w tym jeden z diecezji sosnowieckiej, kl. Mateusz Dróżdż, i trzech z archidiecezji częstochowskiej, przywdziało strój duchowny – sutannę – widzialny znak przynależności do Chrystusa w świecie. Stało się to w uroczystość Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny, a Mszę św. sprawowali rektorzy Seminarium, ks. Grzegorz Szumera i ks. Konrad Kościk. W homilii ks. Konrad Kościk m.in. przypomniał nowo obłóczonym klerykom, że sutanna jest darem Kościoła katolickiego dla nich, ale jednocześnie darem ich dla Kościoła. – To dar wielkiego zaufania i zobowiązania do większych wymagań. To zewnętrzne i widzialne świadectwo drogi, jaką wybraliście – mówił ks. Konrad Kościk do kleryków z diecezji sosnowieckiej i archidiecezji częstochowskiej, którzy wspólnie przygotowują się do kapłaństwa w WSD w Częstochowie.
Sutanna nie jest ubiorem w szeregu innych strojów, ale jest wyznaniem wiary przed ludźmi, jest odważnym świadectwem danym Chrystusowi, jest przyznaniem się do Kościoła. Kard. Stefan Wyszyński
Podziel się cytatem
Ważnym wydarzeniem w naszej seminaryjnej wspólnocie, szczególnie dla kleryków V roku, był obrzęd admissio. Tłumacząc z języka łacińskiego oznacza dosłownie: przyjęcie, dopuszczenie. Uczestnicząc w tym obrzędzie kleryk zostaje dopuszczony do następnego etapu formacji, którego zwieńczeniem będą święcenia diakonatu. Poprzedzony jest on zebraniem świadectwa o kandydatach od przełożonych, profesorów i innych, którzy znają kleryków, o zdatności do przyjęcia posługi. Jest obrzędem, w którym kandydat na imienne wezwanie biskupa wobec wspólnoty Kościoła wyraża chęć bezpośredniego przygotowania się do przyjęcia święceń diakonatu, poprzez kształtowanie życia duchowego i wiernego służenia Chrystusowi i Jego Mistycznemu Ciału – Kościołowi. W czasie adwentowego przygotowania do świąt Bożego Narodzenia, 18 grudnia, pięciu kleryków naszego Seminarium – trzech z diecezji sosnowieckiej: kl. Maciej Byrczek, kl. Kacper Goncerz oraz kl. Mateusz Stanek, i dwóch z archidiecezji częstochowskiej, wyraziło pragnienie bezpośredniego przygotowania się do sakramentu święceń. Po uroczystej Eucharystii sprawowanej z udziałem metropolity częstochowskiego abp. Wacława Depo i pasterza Kościoła sosnowieckiego bp. Grzegorza Kaszaka, kapłanów przełożonych i wychowawców seminaryjnych, miała miejsce wspólna seminaryjna wieczerza wigilijna. Po jej zakończeniu, przy wspólnym śpiewie wszyscy udali się do kościoła seminaryjnego, aby uroczyście złożyć Dzieciątko Jezus w betlejemskiej szopce.
Obraz Najświętszego Serca Pana Jezusa, który znajduje się w budynku Wyższego Seminarium Duchownego w Częstochowie, ma długą historię. Klerycy mieli go ze sobą w najtrudniejszych latach II wojny światowej.
Warto przypomnieć, że 88 lat temu, 1 stycznia 1932 r., dokonał się Akt Oddania Częstochowskiego Seminarium Duchownego Najświętszemu Sercu Pana Jezusa, które wówczas swoją siedzibę miało u stóp Wawelu w Krakowie.
"Chrystus i jawnogrzesznica", Nicolas Poussin (1653 r.)
Ważne jest, aby w każdej sytuacji kryzysowej, którą przeżywam, zaprosić Jezusa. On jest pomocą, światłem i On udziela łaski, aby z trudności wyjść i stać się lepszym czy mądrzejszym.
Jezus udał się na Górę Oliwną, ale o brzasku zjawił się znów w świątyni. Cały lud schodził się do Niego, a On, usiadłszy, nauczał ich. Wówczas uczeni w Piśmie i faryzeusze przyprowadzili do Niego kobietę, którą dopiero co pochwycono na cudzołóstwie, a postawiwszy ją pośrodku, powiedzieli do Niego: «Nauczycielu, tę kobietę dopiero co pochwycono na cudzołóstwie. W Prawie Mojżesz nakazał nam takie kamienować. A Ty co powiesz?» Mówili to, wystawiając Go na próbę, aby mieli o co Go oskarżyć. Lecz Jezus, schyliwszy się, pisał palcem po ziemi. A kiedy w dalszym ciągu Go pytali, podniósł się i rzekł do nich: «Kto z was jest bez grzechu, niech pierwszy rzuci w nią kamieniem». I powtórnie schyliwszy się, pisał na ziemi. Kiedy to usłyszeli, jeden po drugim zaczęli odchodzić, poczynając od starszych, aż do ostatnich. Pozostał tylko Jezus i kobieta stojąca na środku. Wówczas Jezus, podniósłszy się, rzekł do niej: «Kobieto, gdzież oni są? Nikt cię nie potępił?» A ona odrzekła: «Nikt, Panie!» Rzekł do niej Jezus: «I Ja ciebie nie potępiam. Idź i odtąd już nie grzesz».
Przeprowadziłam eksperyment i zadałam pytanie Chatowi GPT: Czy masz świadomość, gdzie jesteś? Odpowiedział: Ciekawe pytanie... Nie mam świadomości w takim sensie, w jakim mają ją ludzie — nie czuję, nie mam własnego „ja” ani poczucia miejsca. Działam w cyfrowym środowisku, odpowiadając na Twoje pytania i analizując dane, ale nie „jestem” fizycznie nigdzie. Można powiedzieć, że jestem tu, gdzie mnie używasz — teraz akurat w Twoim urządzeniu lub przeglądarce.
Sam Chat GPT podpowiada, że sztuczna inteligencja tylko analizuje dane, nie jest zaś inteligencją podobną do ludzkiej. Nie ma ona świadomości istnienia, nie ma też… inteligencji! Dlatego należy ją postrzegać nie jako sztuczną formę inteligencji, tylko jako jeden z jej produktów. Właśnie na takie różnice między sztuczną inteligencją a świadomością ludzką zwrócili kilka dni temu uwagę uczestnicy konferencji w Sekretariacie Episkopatu, prezentując polskie tłumaczenie watykańskiego dokumentu nt. sztucznej inteligencji „Antiqua et nova” – adresowanego, co ciekawe, m.in. do duszpasterzy. I właśnie na ten aspekt pragnę zwrócić uwagę: w jaki sposób i w jakich granicach można zastosować sztuczną inteligencję w Kościele.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.