W ubiegłym roku, 8 grudnia, papież Franciszek ogłosił w Kościele Rok św. Józefa. Ma to związek ze 150. rocznicą ustanowienia św. Józefa patronem Kościoła.
W tym czasie można uzyskiwać odpusty, które możemy ofiarować za siebie lub za zmarłych. Pojawiać się będzie wiele inicjatyw modlitewnych związanych z obchodami tego roku. Również w naszej diecezji planowane są nabożeństwa i wspólne modlitwy. Jednym z miejsc, w których już rozpoczęły się modlitwy do św. Józefa jest parafia św. Józefa Opiekuna Zbawiciela, gdzie proboszczem jest ks. Daniel Gołębiowski.
Radość dla parafii
– Decyzję Ojca Świętego przyjęliśmy z wielką radością. Jesteśmy jedną z kilku parafii w diecezji, a jedyną w Legnicy, której patronuje św. Józef. Jest to postać ważna dla całego Kościoła, szczególnie dla naszej parafii, która powstawała w 1994 r., tu na Zosinku i już wtedy pomyślano, by była ona pod szczególną jego opieką. Cieszymy się, że w naszym kościele wierni będą mogli modlić się i otrzymywać wiele łask, zwłaszcza łaskę odpustu zupełnego za wstawiennictwem patrona, o czym mówi Penitencjaria Apostolska – powiedział ksiądz proboszcz.
Ks. Daniel podkreśla, że św. Józef jest postacią niezwykłą. Ważne jest, aby wpatrywać się w jego sposób życia i starać się go naśladować. – Szczególnie możemy się uczyć od niego wierności Bogu i swojemu powołaniu, niezależnie od tego, co w życiu robimy, kim jesteśmy. On był mężem pobożnym i sprawiedliwym, również na te jego cechy zwracamy uwagę. W naszych modlitwach pamiętamy szczególnie o wielu rodzinach pogubionych, mających problemy z wiernością, z byciem dla siebie w miłości. Ale przyzywamy go też w różnych innych potrzebach. Czy to w życiu rodzinnym, kapłańskim, czy to w życiu kawalera, panny, młodego człowieka, możemy przyzwać go każdego dnia, aby pomógł nam w codzienności, w kroczeniu za Panem Jezusem – zaznacza ks. Gołębiowski.
Modlitwa od lat
W parafii od kilku już lat trwa modlitwa za wstawiennictwem św. Józefa. W każdy piątek od godz. 17 do 18 przy wystawionym Najświętszym Sakramencie wierni wypraszają potrzebne łaski. Ponadto, od momentu ogłoszenia Roku św. Józefa, w parafii rozpoczęto modlitwę w intencji kapłanów oraz w intencji mężczyzn. – Za wszystkich kapłanów diecezji, a szczególnie z naszego miasta, w tym za naszego biskupa, modlimy się w pierwszą sobotę miesiąca przed wieczorną Mszą św. Ponadto każdego 19. dnia miesiąca, również wieczorem, modlimy się w intencji mężczyzn o łaskę wierności, sprawiedliwości i pobożności – dodaje ks. Daniel.
Zatem w Roku św. Józefa każdy może się czuć zaproszony do wspólnej modlitwy w kościele św. Józefa Oblubieńca Najświętszej Maryi Panny, by święty patron pomagał nam w codzienności, tym bardziej, że kościół należy do jednego z miejsc w diecezji, wyznaczonego przez biskupa, gdzie jest możliwość uzyskania odpustu zupełnego.
– Święty Józef przypomina nam, że warto przyjąć powołanie od Boga, związane z naszym charyzmatem, pracą oraz posługą Bogu i ludziom – powiedział biskup senior Antoni Długosz w parafii Świętej Rodziny w Pankach. 1 maja, we wspomnienie św. Józefa, rzemieślnika, które parafia obchodziła jako uroczystość, przewodniczył tam Mszy św. w ramach modlitwy stacyjnej w archidiecezji częstochowskiej w Roku św. Józefa.
Duchowny modlił się za parafian, „prosząc, aby rodziny były autentycznymi domowymi Kościołami z charyzmatem Świętej Rodziny z Nazaretu”.
Siewcą jest przede wszystkim Bóg. On rozsiewa hojnie dobro. Udziela obficie swoich łask. Nikomu niczego nie szczędzi. Każdy człowiek jest obdarowany Jego darami. Nikt nie może więc powiedzieć, że ominęła go Boża łaska. Każdy ma jej tyle, ile potrzebuje.
Owego dnia Jezus wyszedł z domu i usiadł nad jeziorem. Wnet zebrały się koło Niego tłumy tak wielkie, że wszedł do łodzi i usiadł, a cały lud stał na brzegu. I mówił im wiele w przypowieściach tymi słowami: «Oto siewca wyszedł siać. A gdy siał, jedne ziarna padły na drogę, nadleciały ptaki i wydziobały je. Inne padły na grunt skalisty, gdzie niewiele miały ziemi; i wnet powschodziły, bo gleba nie była głęboka. Lecz gdy słońce wzeszło, przypaliły się i uschły, bo nie miały korzenia. Inne znowu padły między ciernie, a ciernie wybujały i zagłuszyły je. Inne wreszcie padły na ziemię żyzną i plon wydały, jedno stokrotny, drugie sześćdziesięciokrotny, a inne trzydziestokrotny. Kto ma uszy, niechaj słucha!» Przystąpili do Niego uczniowie i zapytali: «Dlaczego mówisz do nich w przypowieściach?» On im odpowiedział: «Wam dano poznać tajemnice królestwa niebieskiego, im zaś nie dano. Bo kto ma, temu będzie dodane, i w nadmiarze mieć będzie; kto zaś nie ma, temu zabiorą nawet to, co ma. Dlatego mówię do nich w przypowieściach, że patrząc, nie widzą, i słuchając, nie słyszą ani nie rozumieją. Tak spełnia się na nich przepowiednia Izajasza: „Słuchać będziecie, a nie zrozumiecie, patrzeć będziecie, a nie zobaczycie. Bo stwardniało serce tego ludu, ich uszy stępiały i oczy swe zamknęli, żeby oczami nie widzieli ani uszami nie słyszeli, ani swym sercem nie rozumieli, i nie nawrócili się, abym ich uzdrowił”. Lecz szczęśliwe oczy wasze, że widzą, i uszy wasze, że słyszą. Bo zaprawdę, powiadam wam: Wielu proroków i sprawiedliwych pragnęło ujrzeć to, na co wy patrzycie, a nie ujrzeli; i usłyszeć to, co wy słyszycie, a nie usłyszeli. Wy zatem posłuchajcie przypowieści o siewcy. Do każdego, kto słucha słowa o królestwie, a nie rozumie go, przychodzi Zły i porywa to, co zasiane jest w jego sercu. Takiego człowieka oznacza ziarno posiane na drodze. Posiane na grunt skalisty oznacza tego, kto słucha słowa i natychmiast z radością je przyjmuje; ale nie ma w sobie korzenia i jest niestały. Gdy przyjdzie ucisk lub prześladowanie z powodu słowa, zaraz się załamuje. Posiane między ciernie oznacza tego, kto słucha słowa, lecz troski doczesne i ułuda bogactwa zagłuszają słowo, tak że zostaje bezowocne. Posiane wreszcie na ziemię żyzną oznacza tego, kto słucha słowa i rozumie je. On też wydaje plon: jeden stokrotny, drugi sześćdziesięciokrotny, inny trzydziestokrotny».
S. Gaudia Skass: Gdy wpadam w małości, Jezus mi pokazuje: „Dziewczyno, Ja to naprawdę wszystko ogarniam"
2026-07-12 11:07
Karol Porwich
Archiwum prywatne
S. Gaudia Skass
Siostra Gaudia Skass ze Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia łączy życie zakonne z nieustannym byciem w drodze i głoszeniem charyzmatu Bożego Miłosierdzia. W rozmowie z okazji Festiwalu Życia w Kokotku otwarcie opowiada o swoich lękach, wewnętrznych zmaganiach i głębokim zaufaniu Jezusowi, który – jak podkreśla – „wszystko ogarnia”. Siostra dzieli się też cennymi wskazówkami, jak autentycznie mówić o Bogu młodym ludziom oraz dlaczego temat nieufności jest jednym z najważniejszych w życiu duchowym.
Karol Porwich: Jak można pogodzić życie zakonne z aktywnym głoszeniem charyzmatu Bożego Miłosierdzia z życiem w drodze?
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
