Ogłoszony przez Ojca Świętego Franciszka Rok św. Józefa stwarza okazję do podjęcia inicjatyw duszpasterskich, które mogą wzmocnić codzienne życie każdego z nas wiarą.
W marcu w bazylice katedralnej św. Janów w Toruniu został zainicjowany czas duchowego przygotowania do Aktu Zawierzenia Kościoła, Narodu i Rodziny św. Józefowi. Począwszy od 19 marca, odbywają się nabożeństwa ku czci św. Józefa. W każdy czwartek podjęte zostaną nowenny, litanie i modlitwy w intencji rodzin, małżeństw, ludzi pracy, osób chorych i umierających.
Kaplica św. Józefa
W kościele katedralnym miejscem szczególnie związanym ze św. Józefem jest kaplica mieszcząca się w północnej nawie kościoła. W XVII wieku nosiła ona nazwę kaplicy Zwiastowania Najświętszej Marii Panny (dawniej Świętego Krzyża). Początkowo przeznaczona była dla młodzieży kolegium jezuickiego, a następnie dla bractwa tragarzy i mierniczych zbożowych, którzy związani byli z handlem zbożem, istotnym dla gospodarczego rozwoju Torunia. Ze zgromadzonych w toruńskiej katedrze pamiątek związanych z bractwem zachowały się księgi, w których znajdują się zapisy dotyczące jego członków, składek oraz czynności, do których byli zobowiązani. Znajdziemy tam również zapiski dotyczące karania braci za nieprzestrzeganie regulaminu i niewypełnianie obowiązków.
W kaplicy znajduje się ołtarz ku czci św. Józefa. Przedstawia świętego trzymającego w jednej ręce Dzieciątko Jezus, w drugiej – lilię, symbol czystości. Wizerunek św. Józefa namalowany został w XIX wieku, natomiast jego zasłonę stanowi inny wizerunek tegoż świętego – osiemnastowieczny obraz olejny na płótnie, który przedstawia św. Józefa w niebie, wyłaniającego się korpusem z obłoku. Prawą ręką podtrzymuje przed sobą Dzieciątko Jezus, siedzące na tymże obłoku, lewą ręką zaś odbiera prośby od mężczyzny odzianego w kontusz. W dolnej części obrazu rozmieszczone są postacie uciekających się do św. Józefa: staruszka wznosząca prośby o dobrą śmierć, kobieta błagająca o zdrowie dziecka oraz ojciec walczący o byt materialny swojej rodziny. Święty Józef przekłada prośby Jezusowi, a Dzieciątko Boże kreśli na arkuszu papieru łacińskie słowo „fiat” – niech tak się stanie.
Święty Józef uczynił ze swojego życia całkowity dar, był odpowiedzialny, troszczył się o własną rodzinę oraz był całkowicie oddany i posłuszny Bogu.
Podziel się cytatem
Na szczycie ołtarza znajduje się kartusz zawierający monogram Maryi, adorowany przez anioły trzymające hebel i kątownice – narzędzia pracy św. Józefa, który z zawodu był cieślą. Pomiędzy filarami a obrazem umieszczone są dwie figury. Postać po lewej stronie to prawdopodobnie archanioł Gabriel, po prawej – starotestamentowy król Dawid, przodek św. Józefa i Maryi.
Na szczególną uwagę w kaplicy zasługują m.in. obrazy czterech Ojców Kościoła: św. Hieronima jako kardynała, św. Ambrożego jako arcybiskupa, św. Grzegorza i św. Augustyna jako biskupów; konfesjonał przedstawiający św. Jana Chrzciciela z barankiem oraz epitafium Adriana Horlemesa z około 1616-75 r. Horlemes był poborcą podatków, celnikiem komory dybowskiej. Obrazy ze ścian kaplicy pochodzą z dawnego ołtarza głównego.
Całkowity dar
Postać św. Józefa powinna przemawiać do każdego mężczyzny, który jest mężem i ojcem. Jedną z najważniejszych cech ojcostwa jest odpowiedzialność za swoją rodzinę. Rodzina powinna żyć w taki sposób, by jej członkowie otaczali troską i pomocą młodych i starych, osoby chore oraz ubogie.
Powierzmy św. Józefowi swoje życie, nasze rodziny, troski, niepokoje, sprawy, z którymi musimy uporać się każdego dnia. Święty Józef uczynił ze swojego życia całkowity dar, był odpowiedzialny, troszczył się o własną rodzinę oraz był całkowicie oddany i posłuszny Bogu.
19 marca obchodzimy uroczystość św. Józefa, Oblubieńca Najświętszej Maryi Panny.
Święty Józef jest głównym patronem Łodzi, miasta ludzi pracy; miasta nowoczesnego, o bogatej i złożonej historii, które za dwa lata będzie obchodzić 600-lecie nadania praw miejskich. Święty Józef jest doskonałym patronem dla łodzian. Czuwający nad Świętą Rodziną, słuchający Boga nawet we śnie, działający natychmiast, żeby ratować Dzieciątko Jezus i Jego Matkę, znający trud pracy i smak ciężko zapracowanego chleba.
Drodzy bracia i siostry,
Chciałbym wam dzisiaj opowiedzieć o Joannie d´Arc, młodej świętej, żyjącej u schyłku Średniowiecza, która zmarła w wieku 19 lat w 1431 roku. Ta młoda francuska święta, cytowana wielokrotnie przez Katechizm Kościoła Katolickiego, jest szczególnie bliska św. Katarzynie ze Sieny, patronce Włoch i Europy, o której mówiłem w jednej z niedawnych katechez. Są to bowiem dwie młode kobiety pochodzące z ludu, świeckie i dziewice konsekrowane; dwie mistyczki zaangażowane nie w klasztorze, lecz pośród najbardziej dramatycznych wydarzeń Kościoła i świata swoich czasów. Są to być może najbardziej charakterystyczne postacie owych „kobiet mężnych”, które pod koniec średniowiecza niosły nieustraszenie wielkie światło Ewangelii w złożonych wydarzeniach dziejów. Moglibyśmy je porównać do świętych kobiet, które pozostały na Kalwarii, blisko ukrzyżowanego Jezusa i Maryi, Jego Matki, podczas gdy apostołowie uciekli, a sam Piotr trzykrotnie się Go zaparł. Kościół w owym czasie przeżywał głęboki, niemal 40-letni kryzys Wielkiej Schizmy Zachodniej. Kiedy w 1380 roku umierała Katarzyna ze Sieny, mamy papieża i jednego antypapieża. Natomiast kiedy w 1412 urodziła się Joanna, byli jeden papież i dwaj antypapieże. Obok tego rozdarcia w łonie Kościoła toczyły się też ciągłe bratobójcze wojny między chrześcijańskimi narodami Europy, z których najbardziej dramatyczną była niekończąca się Wojna Stulenia między Francją a Anglią.
Joanna d´Arc nie umiała czytań ani pisać. Można jednak poznać głębiej jej duszę dzięki dwóm źródłom o niezwykłej wartości historycznej: protokołom z dwóch dotyczących jej Procesów. Pierwszy zbiór „Proces potępiający” (PCon) zawiera opis długich i licznych przesłuchań Joanny z ostatnich miesięcy jej życia ( luty-marzec 1431) i przytacza słowa świętej. Drugi - Proces Unieważnienia Potępienia, czyli "rehabilitacji" (PNul) zawiera zeznania około 120 naocznych świadków wszystkich okresów jej życia (por. Procès de Condamnation de Jeanne d´Arc, 3 vol. i Procès en Nullité de la Condamnation de Jeanne d´Arc, 5 vol., wyd. Klincksieck, Paris l960-1989).
Joanna urodziła się w Domremy - małej wiosce na pograniczu Francji i Lotaryngii. Jej rodzice byli zamożnymi chłopami. Wszyscy znali ich jako wspaniałych chrześcijan. Otrzymała od nich dobre wychowanie religijne, z wyraźnym wpływem duchowości Imienia Jezus, nauczanej przez św. Bernardyna ze Sieny i szerzonej w Europie przez franciszkanów. Z Imieniem Jezus zawsze łączone jest Imię Maryi i w ten sposób na podłożu pobożności ludowej duchowość Joanny stała się głęboko chrystocentryczna i maryjna. Od dzieciństwa, w dramatycznym kontekście wojny okazuje ona wielką miłość i współczucie dla najuboższych, chorych i wszystkich cierpiących.
Z jej własnych słów dowiadujemy się, że życie religijne Joanny dojrzewa jako doświadczenie mistyczne, począwszy od 13. roku życia (PCon, I, p. 47-48). Dzięki "głosowi" św. Michała Archanioła Joanna czuje się wezwana przez Boga, by wzmóc swe życie chrześcijańskie i aby zaangażować się osobiście w wyzwolenie swojego ludu. Jej natychmiastową odpowiedzią, jej „tak” jest ślub dziewictwa wraz z nowym zaangażowaniem w życie sakramentalne i modlitwę: codzienny udział we Mszy św., częsta spowiedź i Komunia św., długie chwile cichej modlitwy prze Krucyfiksem lub obrazem Matki Bożej. Współczucie i zaangażowanie młodej francuskiej wieśniaczki w obliczu cierpienia jej ludu stały się jeszcze intensywniejsze ze względu na jej mistyczny związek z Bogiem. Jednym z najbardziej oryginalnych aspektów świętości tej młodej dziewczyny jest właśnie owa więź między doświadczeniem mistycznym a misją polityczną. Po latach życia ukrytego i dojrzewania wewnętrznego nastąpiły krótkie, lecz intensywne dwulecie jej życia publicznego: rok działania i rok męki.
Na początku roku 1429 Joanna rozpoczęła swoje dzieło wyzwolenia. Liczne świadectwa ukazują nam tę młodą, zaledwie 17-letnią kobietę jako osobę bardzo mocną i zdecydowaną, zdolną do przekonania ludzi niepewnych i zniechęconych. Przezwyciężywszy wszystkie przeszkody spotyka następcę tronu francuskiego, przyszłego króla Karola VII, który w Poitiers poddaje ją badaniom przeprowadzanym przez niektórych teologów Uniwersytetu. Ich ocena jest pozytywna: nie dostrzegają w niej nic złego, lecz jedynie dobrą chrześcijankę.
22 marca 1429 Joanna dyktuje ważny list do króla Anglii i jego ludzi, oblegających Orlean (tamże, s. 221-22). Proponuje w nim prawdziwy, sprawiedliwy pokój między dwoma narodami chrześcijańskimi, w świetle imion Jezusa i Maryi, ale jej propozycja zostaje odrzucona i Joanna musi angażować się w walkę o wyzwolenie miasta, co nastąpiło 8 maja. Innym kulminacyjnym momentem jej działań politycznych jest koronacja Karola VII w Reims 17 lipca 1429 r. Przez cały rok Joanna żyje między żołnierzami, pełniąc wśród nich prawdziwą misję ewangelizacyjną. Istnieje wiele ich świadectw o jej dobroci, męstwie i niezwykłej czystości. Wszyscy, łącznie z nią samą, mówią o niej „la pulzella” - czyli dziewica.
Męka Joanny zaczęła się 23 maja 1430, gdy jako jeniec wpada w ręce swych wrogów. 23 grudnia zostaje przewieziona pod strażą do miasta Rouen. To tam odbywa się długi i dramatyczny Proces Potępienia, rozpoczęty w lutym 1431 r. a zakończony 30 maja skazaniem na stos. Był to proces wielki i uroczysty, któremu przewodniczyli dwaj sędziowie kościelni: biskup Pierre Cauchon i inkwizytor Jean le Maistre. W rzeczywistości kierowała nim całkowicie duża grupa teologów słynnego Uniwersytetu w Paryżu, którzy uczestniczyli w nim jako asesorzy.
Podziel się cytatem
Zarząd Akcji Katolickiej Diecezji Zielonogórsko-Gorzowskiej wraz z Parafialnym Oddziałem AK przy parafii św. Józefa w Dobiegniewie, zapraszają na XXII Zawody Wędkarskie spławikowo-gruntowe im. Biskupa Adama Dyczkowskiego.
Zawody odbędą się w sobotę 13 czerwca 2026 nad jeziorem Wielgie w Dobiegniewie. Miejsce zbiórki uczestników - zjazd z drogi nr 160 (Dobiegniew – Choszczno), na końcu Dobiegniewa w ul. Majową, stąd ok. 50 metrów do miejsca zbiórki nad jeziorem, widoczne z drogi głównej. Godzina zbiórki - 7.30.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
