Drzeworyt Albrechta Dürera Zmartwychwstanie należy do cyklu Wielka Pasja, liczącego 12 wielkoformatowych rycin graficznych obrazujących Mękę Pańską. Artysta pracował nad nimi w latach 1497-1511.
W XV-wiecznej niemieckiej sztuce sakralnej obrazy pasyjne odgrywały szczególną rolę. Tworzono rzeźbione i malowane poliptyki ze scenami Męki Pańskiej, obrazy tablicowe z Ukrzyżowaniem, powstawały ryciny graficzne, powielane dzięki rozwojowi techniki druku. W grafice Dürera, najwybitniejszego artysty niemieckiego tego czasu, temat Cierpienia Chrystusa należał do najważniejszych. Poza Wielką Pasją artysta wykonał Małą Pasję, Pasję miedziorytniczą, Zieloną Pasję (cykl rysunków).
Wielka Pasja była pierwszym cyklem pasyjnym Dürera. Artysta nawiązał do XV-wiecznych pasyjnych rycin Martina Schongauera, zmienił jednak technikę. Dawniej Pasję ukazywano w odbitkach miedziorytniczych. Dürer swoich 12 obrazów wykonał w technice drzeworytu. Przedstawienia Wielkiej Pasji funkcjonują dziś jako autonomiczne dzieła sztuki, jednak zostały zaprojektowane wraz z należącymi do nich łacińskimi tekstami i wydane w formie książek.
W Wielkiej Pasji głęboka religijność Dürera znalazła najpełniejszy wyraz artystyczny. Przejmujące, dynamiczne sceny o dużym ładunku ekspresji oddziaływały silnie na psychikę ludzką. W Zmartwychwstaniu monumentalne postacie są ułożone swobodnie i naturalnie, ze znawstwem anatomii i proporcji. Twarze mają indywidualne rysy. Godne uwagi są nowatorskie skróty perspektywiczne. Jest to już sztuka renesansu.
Sceny pasyjne Dürera weszły do kanonu przedstawień w sztuce.
Ikona autorstwa ukraińskiego artysty Danyly Movchana
Jeszcze tylko do 27 sierpnia można oglądać blisko 60 ikon współczesnych na wystawie „Spotkanie ze Zmartwychwstałym”. Ekspozycja prezentowana jest w Muzeum Archidiecezji Warszawskiej na Starym Mieście przy ul. Dziekania 1.
Malarze ikon tworzą w samotności, w rozproszonych ośrodkach, zwykle – na zamówienie. Tymczasem w Muzeum Archidiecezji Warszawskiej trwa wystawa ikon powstałych w trakcie pleneru, w którym wzięło udział 30 artystów z Polski i Ukrainy.
Takich rzeczy robić nie wolno; nigdy i w odniesieniu do nikogo - powiedział w piątek przewodniczący Komitetu KEP ds. Dialogu z Judaizmem kard. Grzegorz Ryś, odnosząc się do wydarzeń w szkole w Kielnie, w której nauczycielka miała zdjąć krzyż ze ściany i wyrzucić go do kosza na śmieci.
Według mediów ogólnopolskich i lokalnych do zdarzenia miało dojść 15 grudnia 2025 r. podczas lekcji języka angielskiego. Nauczycielka miała zażądać od uczniów zdjęcia krzyża z sali lekcyjnej, a gdy młodzież odmówiła, samodzielnie zdjęła krzyż i wyrzuciła go do kosza na śmieci.
Wojna z Filistynami stawia Izrael wobec potęgi, która paraliżuje serca. Goliat wychodzi jak chodząca zbroja, a jego słowa mają złamać ducha zanim padnie pierwszy cios. Dawid wchodzi w tę scenę jako pasterz, bez wojskowej pozycji i bez prawa do głosu. Jego odpowiedź Saulowi brzmi jak odmowa lęku. Wyrasta z pamięci o Panu, który już wcześniej ocalił go „z łap lwa i niedźwiedzia”. Dawid niesie w sobie historię łaski z codziennej pracy. Dlatego nie przyjmuje zbroi Saula. Metal i skóra krępują ciało, które zna ruch pasterza i precyzję procy. W ręku zostaje kij pasterski, proca i pięć gładkich kamieni z potoku. Ten wybór wygląda skromnie, a jednak jest precyzyjny. Dawid idzie „w imię Pana Zastępów”. To imię w Biblii oznacza Boga, który stoi ponad armiami i nie potrzebuje narzędzi przemocy, aby ocalić. Dawid wypowiada to publicznie, wobec wroga i wobec własnego ludu. Spór dotyka zaufania. Goliat ufa broni i swojej pozycji. Dawid ogłasza, że zwycięstwo nie przychodzi „mieczem ani włócznią”, bo bitwa należy do Pana. Kamień trafia w czoło, w miejsce dumnej pewności. Olbrzym pada twarzą na ziemię, jak człowiek pokonany przed Panem. Potem Dawid sięga po miecz przeciwnika i odcina mu głowę. Zwycięstwo dokonuje się narzędziem wroga. Tekst zostawia obraz Boga, który potrafi odwrócić to, co miało niszczyć. W tej historii wiara rodzi się z pamięci i prowadzi do czynu. Imię Pana staje się oparciem, a mały pasterz staje się znakiem, że Pan patrzy na serce. Rodzi się odwaga, która oddaje chwałę Bogu i podnosi serca ludu.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.