Pierwsza sesja Trybunału Beatyfikacyjnego sługi Bożego Jacka Krawczyka odbędzie się 25 marca br. Tym samym zostanie rozpoczęty jego proces beatyfikacyjny.
Po śmierci Jacka Krawczyka w 1991 r. pamięć o jego świętości pielęgnowała rodzina i przyjaciele. Szczególnym miejscem tej pamięci było środowisko Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, gdzie Jacek studiował teologię i psychologię. I to właśnie środowisko z Lublina zgłosiło się do biskupa rzeszowskiego Jana Wątroby z zachętą do podjęcia odpowiednich kroków zmierzających do beatyfikacji Jacka.
Zielone światło z Krakowa i Rzymu
Reklama
Po zebraniu wstępnych wiadomości na temat Jacka bp Wątroba rozpoczął przygotowania do procesu. W pierwszej kolejności należało przenieść kompetencje, gdyż do prowadzenia procesu upoważniony jest biskup tej diecezji, na której terenie zmarł kandydat na ołtarze, a Jacek zmarł w Centrum Onkologii w Krakowie. Metropolita krakowski w piśmie z 18 września 2021 r. zgodził się na przeniesie kompetencji do diecezji rzeszowskiej. 21 października 2021 r. taką zgodę wyraziła Kongregacja Spraw Kanonizacyjnych w Watykanie. Następnie bp Wątroba poprosił wszystkich biskupów z Konferencji Episkopatu Polski o zaopiniowanie starań o beatyfikację. Biskupi wypowiedzieli się pozytywnie na ten temat podczas 390. Zebrania Plenarnego Konferencji Episkopatu Polski 18 i 19 listopada 2021 r. na Jasnej Górze. Pod koniec listopada 2021 r. biskup rzeszowski wysłał do Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych prośbę o wyrażenie zgody na rozpoczęcie procesu beatyfikacyjnego. 3 lutego 2022 r. kongregacja wydała zezwolenie typu nihil obstat, które otworzyło drogę do procesu.
25 marca br. w 30. rocznicę powstania diecezji rzeszowskiej w Instytucie Teologiczno-Pastoralnym w Rzeszowie odbędzie się pierwsza, uroczysta i publiczna sesja Trybunału Beatyfikacyjnego, wtedy też poznamy jego skład. Trybunał składa się najczęściej z czterech osób: delegata biskupa, promotora sprawiedliwości i dwóch notariuszy. Z trybunałem ściśle współpracuje postulator, który animuje cały proces. Zadaniem trybunału będzie przede wszystkim zebranie zeznań świadków pod kątem świętości życia i heroiczności cnót Jacka. Chodzi przede wszystkim o cnoty teologalne – wiarę, nadzieję i miłość oraz cnoty kardynalne – roztropność, sprawiedliwość, umiarkowanie, męstwo.
W oczekiwaniu na cud
Materiał zebrany przez trybunał jest przesyłany do Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych. Tam następuje dokładne badanie otrzymanych tekstów i przygotowanie na ich podstawie tzw. positio, czyli opracowanie całości materiału. Kiedy kongregacja przychylnie oceni kandydata i zostanie ogłoszony dekret o heroiczności cnót, Jackowi będzie przysługiwał tytuł czcigodnego sługi Bożego. Rezultaty dowodzenia procesowego jednak nie wystarczą. Potrzebny jest jeszcze cud, znak nadprzyrodzony dotyczący ciała osoby – przypadki uzdrowień badają komisje medyczne, które stwierdzają, że uzdrowienie jest niewytłumaczalne z medycznego punktu widzenia. Cuda nie są wymagane w przypadku męczenników. Ostateczny głos należy zatem do Pana Boga.
O życiowych zmaganiach i dokonaniach Jacka Krawczyka mówi ks. prof. Stanisław Haręzga z Wyższego Seminarium Duchownego w Przemyślu, który zebrał i przygotował do druku jego pisma.
Irena Markowicz: Ponad rok temu w rzeszowskim wydawnictwie Bonus Liber ukazały się pisma zebrane Jacka Krawczyka pod tytułem Z Chrystusem możemy więcej. Ze wszystkich tych pism wyłania się postać młodego człowieka, który pośród swoich pasji, różnych zainteresowań, doskonale rozumiał, co w życiu jest najważniejsze i pierwsze. Dzisiaj ludzie zatracają tę umiejętność. Uważają, że pierwsze rzeczy to ziemskie sprawy, światowe życie, jakaś tam sława, chwała, a to wszystko przemija. Natomiast Jacek patrzył na życie od tej drugiej strony, czyli od strony Boga. Traktował je jako dar od Boga, który należy maksymalnie wykorzystać w byciu bratem dla innych, zwłaszcza potrzebujących pomocy i duchowego wsparcia. Wzrastanie i duchowe dojrzewanie Jacka rozpoczęło się w rodzinnych stronach w podrzeszowskiej Palikówce, ale rozwinęło się na studiach.
Ks. prof. Stanisław Haręzga: Można powiedzieć, że Jacek podjął studia już jako człowiek ukształtowany religijnie i wrażliwy na ludzką biedę. Już na egzaminie wstępnym zauważył to ks. prof. Janusz Nagórny, opiekun studentów tego roku, a zarazem promotor pracy seminaryjnej i powiernik duchowy Jacka. Za jego wiedzą i wsparciem mógł on od zaraz zaangażować się w działalność charytatywną w Lublinie. Choć studiował teologię, był owładnięty pasją służenia ludziom i chciał dostać się na medycynę. Z tego powodu, aby zdobyć potrzebne punkty, wziął urlop dziekański i podjął pracę w pogotowiu ratunkowym w Rzeszowie jako sanitariusz. Kiedy ten plan nie powiódł się, podjął, jako drugi kierunek, studia z psychologii, także z myślą o bardziej skutecznym pomaganiu ludziom w przyszłości. Jednak z woli Bożej ta pomoc miała przerodzić się w ewangelię o cierpieniu i chorobie przez dar, jaki z siebie uczynił. Jest on ciągle aktualny i żywy, otwarty dla każdego, kto chce, jak on na zawsze być „dzieckiem w ramionach Boga Ojca”.
W wiosce Tbenine w południowym Libanie, w kościele św. Jerzego odkryto coś, co niektórzy nazywają cudem
Duchowny Marios Khairallah powrócił do kościoła św. Jerzego w Tibnin po zawieszeniu broni i znalazł konsekrowaną Hostię dokładnie tam, gdzie zostawił ją kilka tygodni wcześniej, bez żadnych oznak pogorszenia - informują portale hiszpańskojęzyczne infocatolica.com oraz aciprensa.com.
W wiosce Tibnin, w ogarniętym wojną południowym Libanie, zniszczony kościół był miejscem tego, co jego proboszcz bez wątpienia nazywa znakiem niezniszczalnej obecności Chrystusa. Melchicki ksiądz greckokatolicki Marios Khairallah, powrócił do kościoła św. Jerzego 17 kwietnia – po wejściu w życie rozejmu – i zastał tam odkrycie, które zaparło dech w piersiach całej społeczności: Chleb Eucharystyczny, który zostawił w kościele kilka tygodni wcześniej, pozostał nienaruszony, bez śladu zepsucia, po 47 dniach przymusowego opuszczenia.
Podpalono kościół, doszło również do ataku na dom zakonny i przedszkole. To kolejny akt przemocy ze strony dżihadystów w Cabo Delgado w Mozambiku, gdzie od ponad ośmiu lat trwa wojna, która dotychczas pochłonęła ponad 6 200 ofiar i spowodowała wysiedlenie ponad 1,3 miliona osób, a której media nie poświęcają wiele miejsca. O kolejnym ataku opowiedziała „Avvenire” s. Laura Malnati, przełożona prowincjalna Sióstr Misjonarek Kombonianek w tym kraju.
Według relacji siostry zakonnej, po południu w czwartek 30 kwietnia bojownicy z lokalnej grupy powiązanej z fundamentalistycznym ugrupowaniem samozwańczego Państwa Islamskiego (IS) i działającej od 2017 roku - zaatakowali wioskę Meza w dystrykcie Ancuabe, w północnej prowincji Cabo Delgado. „Podpalili budynki we wsi” - zrelacjonowała wstrząśnięta siostra. „Na szczęście księża zostali ostrzeżeni na czas i zdołali opuścić Mezę, zanim przybyli terroryści” - dodała. Terroryści zniszczyli również kilka domów, a także podpalili niektóre budynki parafii. Parafia ta, poświęcona św. Ludwikowi Marii Grignon de Montfort i zbudowana w 1946 r., jest uważana za symbol obecności katolickiej w regionie.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
