W specjalnym liście do diecezjan bp Grzegorz Kaszak napisał: „Mimo że czasy są trudne i niespokojne, to dostrzegamy istniejące dobro i nie przestajemy Bogu Wszechmogącemu za nie dziękować. Dlatego nie rezygnujemy z uroczystych obchodów przypadającej w tym roku 30. rocznicy erygowania diecezji sosnowieckiej przez Ojca Świętego Jana Pawła II, pragnąc w ten sposób podziękować Panu Bogu za dar naszej diecezji. Jubileuszowe uroczystości pod hasłem: „W krzyżu – miłości nauka” odbywać się będą w ciągu całego roku we wszystkich kościołach diecezji. Wypełni je przede wszystkim modlitwa, ale nie zabraknie także wydarzeń o charakterze kulturalnym czy naukowym. Podziękujemy w ten sposób Panu Bogu za wszelkie dobro, które stało się naszym udziałem, i uczcimy tę ważną dla Kościoła sosnowieckiego i dla lokalnej społeczności decyzję papieża Polaka”.
Od 2 marca do 31 października we wszystkich parafiach diecezji sosnowieckiej przebiega peregrynacja krzyża, przy którym modlił się św. Jan Paweł II podczas Drogi Krzyżowej w Koloseum 25 marca 2005 r. Temu znakowi towarzyszą relikwie naszego Świętego Papieża. W uroczystość Zwiastowania Pańskiego sprawowana była dziękczynna Eucharystia, do przewodniczenia której został zaproszony metropolita lwowski abp Mieczysław Mokrzycki. Na czas jubileuszu zaplanowano także szereg inicjatyw kulturalnych, które będą się odbywać w ciągu całego roku.
„Obecność krzyża i relikwii św. Jana Pawła II w parafiach będzie okazją do nawrócenia i pogłębienia relacji z Panem Bogiem, sposobnością, by przeprosić Stwórcę za nasze grzechy, wady narodowe oraz by wypraszać miłosierdzie Boże dla naszej diecezji, naszej Ojczyzny, naszych rodzin i nas samych. Skorzystajmy zatem z tej możliwości i razem szturmujmy niebo” – zachęca bp Grzegorz Kaszak.
Mamy nadzieję, że jubileusz powstania diecezji sosnowieckiej przyczyni się do ukazania jeszcze większego dobra całego Kościoła.
Redemptorysta ks. Leszek Pyś odprawił Mszę św. prymicyjną przy grobie św. Jana Pawła II, w dniu liturgicznego wspomnienia papieża Polaka. Eucharystię koncelebrował z nim m.in. kard. Konrad Krajewski, abp Piero Marini oraz kilkudziesięciu polskich kapłanów.
- Jezus przygotowuje swoich uczniów na wydarzenie Golgoty. Idą przecież do Jerozolimy, ostatni raz razem: mistrz z Nazaretu i Jego uczniowie, pełni odwagi i inicjatywy, kiedy ludzie wychwalają ich nauczyciela, skłonni do zaszczytów i kalkulacji, kiedy słyszą o Królestwie Niebieskim, na tyle niestabilni w wierności, że w każdej chwili mogą odejść, czy dokonać zdrady. A przecież uczeń, to ten, który ma być posłany z Dobrą Nowiną o miłości. tej miłości, która jest silniejsza, niż śmierć. Dlatego Jezus zaczyna mówić apostołom o ogniu, który zapłonie na krzyżu. Który zapali i oczyści serca ludzi żyjących w martwych strukturach społecznych, także tych świątynnych - mówił w homilii ks. Maksymilian Lelito, misjonarz z diecezji tarnowskiej, nawiązując do Ewangelii z dnia.
Feliks żył w III w., był synem legionisty rzymskiego Hermiasa, który osiedlił się w Noli, na południe od Neapolu.
Kiedy Feliks przyjął święcenia kapłańskie, wybuchło prześladowanie wyznawców Chrystusa za panowania Decjusza. Feliks był torturowany. Jego poranione ciało wleczono po ostrych muszlach i skorupach. Udało mu się jednak ujść z więzienia. Ukrywał się przez pewien czas w wyschniętej studni. Po śmierci Decjusza powrócił. Ponieważ jednak skonfiskowano mu majątek rodzinny, żył z pracy swoich rąk. Po śmierci schorowanego Maksyma został wybrany na biskupa Noli, ale odmówił przyjęcia godności, proponując na to stanowisko Kwintusa.
Izajasz mówi do ziemi, która zaznała upokorzenia. Zabulon i Neftali leżały na północy. W VIII wieku przed Chr. te okolice pierwsze przyjęły cios Asyrii i doświadczyły przesiedleń. Prorok pamięta o „drodze nadmorskiej” i o „Zajordaniu”, o szlakach, którymi przechodzili obcy. W takich miejscach rodzi się zdanie o światłości. „Naród kroczący w ciemnościach” opisuje ludzi idących dalej, choć widzą mało. Ciemność w Biblii dotyka nocy, lęku i utraty sensu. Światłość (’ôr) jest znakiem obecności Pana. Ona wschodzi nad tymi, którzy „mieszkają w krainie mroków”, w przestrzeni naznaczonej śmiercią i przemocą. Izajasz mówi o świetle „wielkim”. Ono zmienia sposób widzenia. W tekście brzmi też obietnica pomnożenia narodu. To język życia, które wraca, gdy lud przestaje się kurczyć pod naciskiem. Radość zostaje nazwana „przed Tobą”, przed obliczem Boga. Prorok porównuje ją do radości żniwiarzy i do podziału zdobyczy. To obrazy ulgi po ucisku i oddechu po czasie ciężkiej pracy. Prorok opisuje rozbicie jarzma, kija na barkach i rózgi ciemięzcy. Przywołuje „dzień Midianu”, pamięć zwycięstwa Gedeona. To zwycięstwo przyszło bez siły wielkiej armii. Wskazuje na Boga, który potrafi przerwać spiralę strachu i oddać godność uciskanym. „Galilea pogan” brzmi jak przestrzeń (goyim), narodów. To miejsce mieszane, słabiej chronione, często lekceważone przez centrum. Izajasz widzi tam początek odnowy. Światło rozpala się właśnie na pograniczu. Proroctwo pokazuje Pana, który wchodzi w historię ran i czyni ją miejscem nowego początku. W tej obietnicy Pan sam staje się światłem drogi.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
