Na mocy święceń 7 maja diakonami zostali ustanowieni: Michał Juraszczyk z parafii Wniebowzięcia NMP w Zebrzydowicach, Krzysztof Kawik z parafii św. Jana Chrzciciela w Brennej, Mateusz Kuryło z parafii MB Fatimskiej w Bielsku-Białej-Obszarach, Bartłomiej Pluta z parafii św. Marcina w Lesznej Górnej, Adam Płonka z parafii św. Macieja w Bielanach, Szymon Trzepaczka z parafii św. Stanisława BM w Andrychowie.
W homilii biskup, odnosząc się do treści Psalmu 116, podjął temat daru Bożego w życiu człowieka: zachęcił do rozważań na temat daru od Boga. – Właśnie z darem związane jest całe wasze życie, a przyjmowane przez was święcenia diakonatu stanowią niezwykle ważny moment w dziejach waszego obdarowania przez Boga i waszych odpowiedzi na Boże dary – mówi biskup do kandydatów do święceń i wymienił kolejne dary, jakie otrzymują wyświęcani alumni. – Niech wasza posługa diakońska odbywa się według słów ostatniego wersetu psalmu: „Tobie złożę ofiarę pochwalną i wezwę imienia Pana”. Taką ofiarą jest nie tylko sprawowana Liturgia Godzin, ale i codzienne ofiarowanie siebie – dodał pasterz diecezji, podkreślając, że życie, rodzina, Kościół i powołanie są darami od Boga.
Po homilii nastąpił obrzęd święceń. Kandydaci wyrazili publicznie wolę przyjęcia posługiwania, a po modlitwie Litanią do Wszystkich Świętych biskup na każdego z nich nałożył ręce i odmówił modlitwę święceń. Wyświęceni diakoni otrzymali właściwe tej posłudze stroje liturgiczne – dalmatyki i stuły przewieszane przez ramię. Na koniec nastąpiły obrzędy wyjaśniające – biskup symbolicznie wręczył wyświęconym Księgę Ewangelii i przekazał znak pokoju.
W wilamowickim sanktuarium św. Józefa Bilczewskiego w liturgii święceń wzięli udział bliscy nowych diakonów, proboszczowie rodzinnych parafii, przełożeni seminaryjni i licznie zgromadzeni wierni. Klerycy przyjmujący święcenia wstąpili do Wyższego Seminarium Duchownego Archidiecezji Krakowskiej w 2017 r. Patronem rocznika są błogosławieni Michał Tomaszek i Zbigniew Strzałkowski – franciszkańscy męczennicy, którzy zginęli za wiarę 9 sierpnia 1991 r. w Pariacoto z rąk przedstawicieli terrorystycznego ugrupowania „Świetlisty Szlak”.
Powstała książka popularyzująca przesłanie św. abp. Józefa Bilczewskiego.
Autorką pozycji pt. „Boży Muszkieter. Przesłanie św. Józefa Bilczewskiego” jest nauczycielka i doktor filozofii Ewa Piecha-Kasprzyk. W oparciu o listy pasterskie i homilie pochodzącego z Wilamowic arcybiskupa w sposób twórczy napisała opowiadania o zwykłych osobach, które przeżywają trudne doświadczenia życiowe. Część historii oparta jest na faktach. Sam zaś tytuł książki nawiązuje do wezwania abp. Bilczewskiego, który, zwracając się do kapłanów, mówił: „jeden za wszystkich, wszyscy za jednego”. To jest zasada, której trzymali się muszkieterowie.
Nasza jubileuszowa wędrówka dzisiejszego dnia znajduje swą kulminację w jednym z najważniejszych miejsc dla całej rodziny franciszkańskiej w Polsce – w krakowskiej bazylice św. Franciszka z Asyżu. To tutaj, w cieniu słynnych witraży Stanisława Wyspiańskiego, w bocznej kaplicy spoczywa wizerunek Matki Bożej Smętnej Dobrodziejki. Ten tytuł, choć na pierwszy rzut oka wydaje się sprzeczny, kryje w sobie najgłębszą prawdę o sercu Maryi.
Kiedy klękamy przed tym obrazem, widzimy twarz Maryi przepełnioną cichym bólem. To „Smętna” Matka, która patrzy na mękę swojego Syna i na cierpienia każdego z nas. Jednak Jej smutek nie jest beznadziejny – to smutek, który rodzi współczucie. Wierni od wieków nazywają Ją „Dobrodziejką”, ponieważ w tym miejscu nikt nie odchodzi bez pociechy. Historia obrazu, sięgająca XV wieku, utkana jest z tysięcy podziękowań za uzdrowienia, nawrócenia i ocalone życie. Maryja u krakowskich franciszkanów to Matka, która bierze na siebie nasze ciężary, zamieniając łzy w perły łaski.
Zostawiamy za sobą krakowskie kościoły i ruszamy na zachód, ku beskidzkim wzgórzom, gdzie na górze Żar bije serce polskiej pobożności pasyjnej. Kalwaria Zebrzydowska to miejsce wyjątkowe – powierzone opiece Ojców Bernardynów, od ponad czterystu lat jest domem dla każdego, kto szuka pocieszenia u stóp Matki i w cieniu Chrystusowego Krzyża. To tutaj krajobraz został ukształtowany na wzór świętych miejsc Jerozolimy, by każdy pątnik mógł fizycznie dotknąć tajemnic zbawienia.
Wchodząc do kalwaryjskiej bazyliki, nasze kroki kierujemy ku bocznej kaplicy, gdzie w złocistym ołtarzu cześć odbiera cudowny obraz Matki Bożej Kalwaryjskiej. Ten wizerunek typu Eleusa – Matki Bożej Czułej – ukazuje Maryję, która z nieskończoną delikatnością przytula do policzka małego Jezusa. Historia tego obrazu jest historią cudów a wszystko zaczęło się w 1641 roku, kiedy to w domu pobożnego szlachcica Maryja zapłakała krwawymi łzami. Od tego czasu Pani Kalwaryjska nie przestaje ocierać łez swoich dzieci, stając się powierniczką najtrudniejszych spraw narodu i każdego człowieka z osobna.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
