Kościół na Ukrainie stał się szpitalem polowym i potrzebuje środków, by leczyć swoich pacjentow, a my tych środkow dostarczamy – mówi ks. dr Andrzej Paś.
Od czternastu lat każda druga niedziela listopada jest w Polsce obchodzona jako Dzień Solidarności z Kościołem Prześladowanym. W tym roku rada polskiej sekcji Papieskiego Stowarzyszenia Pomoc Kościołowi w Potrzebie uznała, że pomoc najbardziej jest potrzebna Kościołowi na Ukrainie. Zebrane środki trafią do księży i sióstr zakonnych, którzy posługują za naszą wschodnią granicą. – Obecnie, w czasie wojny, brakuje tam podstawowych środków do życia. Potrzeba żywności z długim terminem przydatności do spożycia, wody, prądu, tego wszystkiego, co sprawia, że żyje się łatwiej. Nasza organizacja przeznaczyła już kilka milionów euro na pomoc w odbudowie administracji kościelnej na Ukrainie – mówi ks. dr Andrzej Paś.
Kapłan pochodzi z Lubska w diecezji zielonogórsko-gorzowskiej. Od sześciu lat, decyzją bp. Tadeusza Lityńskiego, posługuje w Papieskim Stowarzyszeniu Pomoc Kościołowi w Potrzebie. – Zaczynałem w centrali biura w Warszawie, gdzie tworzyłem felietony radiowe, które dotyczyły prześladowanych chrześcijan, do prawie trzydziestu rozgłośni radiowych w Polsce. W 2019 r. zostałem oddelegowany do pracy na Dworcu Głównym we Wrocławiu, gdzie funkcjonuje biuro regionalne tzw. Stacja Dialog. Dalej prowadzę felietony radiowe, piszę artykuły do prasy katolickiej, spotykam się z księżmi i biskupami, którzy mogą pomóc charytatywnie w akcjach, które prowadzimy. Jako sekcja polska z tysięcy projektów, które są realizowane na całym świecie, wybieramy te, które możemy realizować bezpośrednio, np. przez wspieranie naszych misjonarzy czy zakup maszyny do szycia dla sióstr na Ukrainie, które w ten sposób mogą dalej żyć z pracy własnych rąk. Wojna na Ukrainie sprawiła, że tamtejszy Kościół stał się szpitalem polowym i potrzebuje środków, by leczyć swoich pacjentów, a my tych środków dostarczamy, dzięki takiemu dniu, który jest poświęcony naszym cierpiącym braciom i siostrom – kończy ks. Paś.
Około 25 tys. uchodźców przybyło pociągami z Ukrainy na przemyski dworzec kolejowy, gdzie znajduje się jeden z punktów recepcyjnych. Zdecydowana większość została odebrana przez bliskich i znajomych i udali się w dalszą podróż. Około 600 osób skorzystało z tymczasowego zakwaterowania w Przemyślu.
Jak przekazał w poniedziałek na briefingu prasowym w sekretarz miasta Przemyśl Dariusz Łapa, po drugiej stronie granicy na wjazd do Polski czeka obecnie 14 pociągów, w których jest około 30 tys. osób. Głównie są to matki z dziećmi i seniorzy.
Kto jest patronem leśników? Pewien niemal jestem, że mało kto zna właściwą odpowiedź na to pytanie. Zapewne wymieniano by postaci św. Franciszka, św. Huberta. A tymczasem już od ponad pół wieku patronem tym jest św. Jan Gwalbert, o czym - przekonany jestem, nawet wielu leśników nie wie. Bo czy widział ktoś kiedyś w lesie, czy gdziekolwiek indziej jego figurkę, obraz itd.? Szczerze wątpię.
Urodził się w 995 r. (wg innej wersji w 1000 r.) w arystokratycznej rodzinie we Florencji. Podczas wojny między miastami został zabity jego brat Ugo. Zgodnie z panującym wówczas zwyczajem Jan winien pomścić śmierć brata. I rzeczywiście chwycił za miecz i tropił mordercę. Dopadł go przy gospodzie w Wielki Piątek. Ten jednak błagał go o przebaczenie, żałując swego czynu i zaklinając Jana, by go oszczędził. Rozłożył ręce jak Chrystus na krzyżu. Jan opuścił miecz i powiedział: „Idź w pokoju, gdzie chcesz; niech ci Bóg przebaczy i ja ci przebaczam” (według innej wersji wziął go nawet do swego domu w miejsce zabitego brata). Kiedy modlił się w pobliskim kościółku przemówił do niego Chrystus słowami: „Ponieważ przebaczyłeś swojemu wrogowi, pójdź za Mną”. Mimo protestów rodziny, zwłaszcza swojego ojca, wstąpił do klasztoru benedyktynów. Nie zagrzał tu jednak długo miejsca. Podjął walkę z symonią, co nie spodobało się jego przełożonym. Wystąpił z klasztoru i usunął się na ubocze. Osiadł w lasach w Vallombrosa (Vallis Umbrosae - Cienista Dolina) zbudował tam klasztor i założył zakon, którego członkowie są nazywani wallombrozjanami. Mnisi ci, wierni przesłaniu „ora et labora”, żyli bardzo skromnie, modląc się i sadząc las. Poznawali prawa rządzące życiem lasu, troszczyli się o drzewa, ptaki i zwierzęta leśne. Las dla św. Jana Gwalberta był przebogatą księgą, rozczytywał się w niej, w każdym drzewie, zwierzęciu, ptaku, roślinie widział ukrytą mądrość Boga Stwórcy i Jego dobroć. Jan Gwalbert zmarł 12 lipca 1073 r. w Passigniano pod Florencją. Kanonizowany został w 1193 r. przez papieża Celestyna III, a w 1951 r. ogłoszony przez papieża Piusa XII patronem ludzi lasu. Historia nadała mu także tytuł „bohater przebaczenia” ze względu na wielkie miłosierdzie, jakim się wykazał. Założony przez niego zakon istnieje do dzisiaj. Według jego zasad żyje około 100 zakonników w ośmiu klasztorach we Włoszech, Brazylii oraz Indiach.
Jana Paweł II przypominał postać Jana Gwalberta. W 1987 r. w Dolomitach odprawił Mszę św. dla leśników przed kościółkiem Matki Bożej Śnieżnej. Mówił wówczas: „Jan Gwalbert (...) wraz ze swymi współbraćmi poświęcił się w leśnym zaciszu Apeninów Toskańskich modlitwie i sadzeniu lasów. Oddając się tej pracy, uczniowie św. Jana Gwalberta poznawali prawa rządzące życiem i wzrostem lasu. W czasach, kiedy nie istniała jeszcze żadna norma dotycząca leśnictwa, zakonnicy z Vallombrosa, pracując cierpliwie i wytrwale, odnajdywali właściwe metody pomnażania leśnych bogactw”. Papież Polak wspominał św. Jana także w 1999 r. przy okazji obchodów 1000-lecia urodzin świętego. Mimo to jego postać zdaje się nie być powszechnie znana. Warto to zmienić.
Emerytowany profesor Uniwersytetu Przyrodniczego im. Augusta Cieszkowskiego w Poznaniu, leśnik i autor wspaniałych książek na temat kulturotwórczej roli lasu, Jerzy Wiśniewski, od wielu już lat apeluje i do leśników i do Episkopatu o godne uczczenie tego właściwego patrona ludzi lasu. Solidaryzując się z apelem zacnego profesora przytoczę jego słowa: „Warto by na rozstajach dróg, w rodzimych borach i lasach stawiano nie tylko kapliczki poświęcone patronowi myśliwych, ale także nieznanemu patronowi leśników. Będą to miejsca należnego kultu, a także podziękowania za pracę w lesie, który jest boskim dziełem stworzenia. A kiedy nadejdą ciemne chmury związane z pracą codzienną, reorganizacjami, bezrobociem, będzie można zawsze prosić o pomoc i wsparcie św. Jana Gwalberta, któremu losy leśników nie są obce”.
Konferencja Episkopatu Mozambiku wezwała wymiar sprawiedliwości tego kraju o przeprowadzenie rzetelnego śledztwa w sprawie zabójstwa biskupa mozambickiej diecezji Quelimane Osorio Afonso. Stracił on życie 6 czerwca podczas ataku na rezydencję biskupa uzbrojonych osób.
Przewodniczący Episkopatu Mozambiku abp Inácio Saúre wyraził nadzieję, że inspektorzy policji podejmą niezbędne działania, aby ująć sprawców morderstwa. Jednocześnie wyraził zdumienie faktem, ograniczonych informacji dotyczących śledztwa ze strony mozambickiego wymiaru sprawiedliwości.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
