Siostry Misjonarki Chrystysa Króla dla Polonii Zagranicznej (od lewej): s. Anna, s. Magda i s. Monika posługują przy parafii Ducha Świętego w Zielonej Górze
Ks. Rafał Witkowski: Co daje siostrze praca z młodzieżą?
S. Anna Kraśner: Uczenie religii w szkole daje siłę i wewnętrzną radość. Osobiście sama dużo się uczę od młodych, zwłaszcza prostoty w patrzeniu na rzeczywistość. Młody człowiek jest poszukujący i moje bycie z uczniami to konkretne ukierunkowanie ich na inne wartości, które świat spycha na drugi plan. Choć nie zawsze proste jest dla mnie mówienie o Panu Bogu, to mogę to czynić również przez postawę czy styl bycia. Nie ukrywam, że praca w szkole jest trudna, ale siłę daje Bóg: wychodzę do pracy z różańcem – pierwsza dziesiątka jest zawsze za moich uczniów.
Studiowanie teologii i układanie kwiatów – jak to połączyć?
S. Magdalena Honkisz: Naturalnie – miłością, bo miłość to pasja. Jeżeli zdecydowałam się iść za Jezusem, to chcę Go bardziej poznawać, dlatego studiuję teologię. Nauka służy poznaniu mojego Pana, ale też zrozumieniu fenomenu wiary. To jest dobro, które jest dane wielu z nas. Dobrem może być też piękno, które inspiruje, podnosi na duchu. Ja wyrażam je chociażby przez układanie kwiatów, pisanie ikon, robienie zdjęć.
Dlaczego lubi siostra posługę w zakrystii?
S. Monika Mackiewicz: Mam poczucie, że daje to mi bliskość z Bogiem. Mogę pracować dla Niego, a także współpracować z ludźmi. Wykonuję zwykłe czynności, ale z intencją, że czynię to dla Jezusa. To świadectwo w prostych rzeczach, np. zwykłe zapalanie świeczek, uzupełnianie oliwy, czyszczenie kropielnic. Niby błahostki, a z drugiej strony… dla Jezusa.
Pod naciskiem rządu Indii zgromadzenie misjonarek miłości musiało zamknąć dom dziecka w stanie Uttar Pradesh. Wcześniej ministerstwo obrony twierdziło, że założony przed 50 laty przez św. Matkę Teresę ośrodek w Kanpur powstał na terenie należącym do wojska, a umowa o dzierżawę wygasła już w 2019 roku, poinformowała 6 stycznia azjatycka służba prasowa UCAN.
„Ubolewamy, że instytucja, która służyła opuszczonym i pozbawionym głosu członkom społeczeństwa, będzie zamknięta, zamiast przedłużyć jej dzierżawę”, powiedział rzecznik Indyjskiego Forum Katolickiego. Forum wyraziło również brak zrozumienia dla żądania ministerstwa, aby zgromadzenie zapłaciło równowartość prawie 221 tys. euro za „nieuprawnione korzystanie z nieruchomości”.
Dz 15 pokazuje pierwsze wielkie rozeznanie Kościoła. Sprawa dotyczy ludzi z narodów. Chodzi o obrzezanie oraz pełny ciężar Prawa Mojżesza. Pytanie dotyka tożsamości, stołu, czystości rytualnej oraz granic wspólnoty. Po długiej dyskusji Piotr wraca do wydarzenia w domu Korneliusza w Cezarei.
ks. Roman Piwowarczyk, autor książki Arka Noego odnaleziona
W Łódzkim Klubie Biznesu przy ul. Piotrkowskiej 85 odbyło się spotkanie z ks. dr Romanem Piwowarczykiem, autorem książki „Arka Noego odnaleziona”. - Moja przygoda z historią Noego i poszukiwaniem arki zaczęła się w listopadzie 2017 r. i trwa do dzisiaj. Pewnego dnia przygotowując się do Mszy świętej natrafiłem na fragment Ewangelii, który mocno mnie poruszył: „Jezus powiedział do swoich uczniów: Jak działo się za dni Noego, tak będzie również za dni Syna Człowieczego: jedli, pili, żenili się i za mąż wychodzili aż do dnia, kiedy Noe wszedł do arki; nagle przyszedł potop i wygubił wszystkich” (Łk 17,26).
Ksiądz Roman dr filozofii znający języki obce m.in.: łacinę, grekę, francuski, angielski, natrafił na różne dokumenty potwierdzające budowę arki. Noe przygotowywał się do potopu przez długi czas, budował ją prawie 100 lat. Miała ona długość około 150 m, szerokość 14 m i wysokość 20 m. Był to największy drewniany statek zbudowany na naszej planecie wykonany w drewna cedrowego i cyprysowego. Potop nastał, gdy Noe miał 600 lat (a żył ponad 900). Nie było to żadne tsunami ani podtopienie, tylko globalny potop. Arka osiadła po roku dryfowania na samotnej, wulkanicznej Górze Ararat, mającej kształt piramidalny. Święta Góra Ararat przez tysiąclecia była w obszarze Armenii i jest do dzisiaj jej symbolem. Tam wyszedł z arki Noe wraz z rodziną, rozpoczął nowe życie i założył pierwsze państwo po potopie.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.