Dla Jacka Krawczyka modlitwa „była wchodzeniem w relację z Bogiem żywym”, a wiara rodziła w nim przekonanie, że słowa modlitwy „płynęły z serca do Serca” – powiedział bp Jan Wątroba o kandydacie na ołtarze z diecezji rzeszowskiej.
Członkowie Akcji Katolickiej Diecezji Rzeszowskiej spotkali się 18 marca w parafii Miłosierdzia Bożego w Palikówce na wielkopostnym dniu skupienia. Miejsce zostało wybrane nieprzypadkowo, gdyż jest to parafia pochodzenia sługi Bożego Jacka Krawczyka, którego proces beatyfikacyjny toczy się na szczeblu diecezjalnym od 25 marca 2022 r. Uczestniczący w spotkaniu bp Jan Wątroba ukazał, w jaki sposób duchowe bogactwo kandydata na ołtarze z Palikówki może inspirować do wielkopostnej pracy nad sobą.
Pokora i sakramenty
W homilii w czasie Mszy św. bp Jan Wątroba podkreślił, że sługa Boży Jacek Krawczyk był człowiekiem pokory. Chrześcijańska pokora, polegająca na uznaniu prawdy o Bogu i o sobie, dojrzewała w jego życiu dzięki sakramentom świętym – ze spowiedzią na pierwszym miejscu. Jak podkreślił kaznodzieja, dzisiejszy sługa Boży „odkrył wartość sakramentu spowiedzi ściśle związanego z Najświętszym Sakramentem”, często uczęszczał do kościoła ojców bernardynów w Rzeszowie i przeżywał radość, uczestnicząc w Eucharystii. – Ta radość wypływała z regularnej spowiedzi i współpracy ze stałym spowiednikiem. Sakrament pokuty i pojednania był dla Jacka doskonaleniem pokory poprzez otwieranie się na Boże miłosierdzie i w tym ufnym przyjmowaniu prawdy o Bogu i o sobie warto go naśladować – zachęcał bp Wątroba.
Sługa Boży Jacek był także człowiekiem modlitwy – to kolejna cecha głębokiej duchowości „świętego z sąsiedztwa”, jak bywa nazywany Jacek, którą opisywał w homilii biskup rzeszowski. Według wspomnień mamy Jacka, zapoczątkował on w domu rodzinnym wspólną modlitwę w godzinie Apelu Jasnogórskiego. Był również „apostołem modlitwy”, gdy odwiedzał pensjonariuszy Domu Rencisty w Rzeszowie, gdy prowadził tam nabożeństwo majowe albo Różaniec. Dla Jacka Krawczyka modlitwa „była wchodzeniem w relację z Bogiem żywym”, a wiara rodziła w nim przekonanie, że słowa modlitwy „płynęły z serca do Serca”. Pasterz rzeszowski zachęcił, by uczyć się od kandydata na ołtarze z Palikówki takiego zjednoczenia z Bogiem w modlitwie.
W tajemnicy Krzyża
Biskup zaznaczył, że przykład przyjmowania i przeżywania cierpienia przez Jacka Krawczyka może być w Wielkim Poście pomocą w głębszym odczytywaniu tajemnicy Krzyża. Młody student z Palikówki zaakceptował swoją ciężką, jak się później okazało śmiertelną chorobę, jako osobisty krzyż, przez który Pan Jezus objawiał miłość. Jacek żywił takie przekonanie dzięki dojrzałej wierze i pozwalało mu to wytrwale „dźwigać krzyż cierpienia”, a także udzielić w świetle wiary odpowiedzi na pytanie: „Co zrobić z tym krzyżem, który pojawił się w jego życiu?” – zaznaczył biskup.
Chrześcijańska pokora, modlitwa i przyjmowanie krzyża – to nauka płynąca z Palikówki w wielkopostnym dniu skupienia Akcji Katolickiej Diecezji Rzeszowskiej. Mszę św. koncelebrowało wielu księży asystentów z parafii diecezji rzeszowskiej i był to najważniejszy moment formacyjnego spotkania.
Po Eucharystii młodzież z II LO w Rzeszowie zaprezentowała sztukę poświęconą Jackowi Krawczykowi. Elementem kończącym wielkopostny dzień skupienia Akcji Katolickiej była prelekcja ks. dr. Mateusza Rachwalskiego – postulatora w procesie beatyfikacyjnym kandydata na ołtarze z Palikówki.
W diecezji rzeszowskiej od pięciu lat trwa proces beatyfikacyjny Sługi Bożego Jacka Krawczyka – studenta Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, pochodzącego z Palikówki, który zmarł w opinii świętości w 1991 r., mając zaledwie 25 lat.
W klimacie Świąt Paschalnych spójrzmy, jak prawda o Zmartwychwstaniu, o zwycięstwie Chrystusa nad śmiercią, pomagała Jackowi w zmaganiu z chorobą i cierpieniem.
Kto jest patronem leśników? Pewien niemal jestem, że mało kto zna właściwą odpowiedź na to pytanie. Zapewne wymieniano by postaci św. Franciszka, św. Huberta. A tymczasem już od ponad pół wieku patronem tym jest św. Jan Gwalbert, o czym - przekonany jestem, nawet wielu leśników nie wie. Bo czy widział ktoś kiedyś w lesie, czy gdziekolwiek indziej jego figurkę, obraz itd.? Szczerze wątpię.
Urodził się w 995 r. (wg innej wersji w 1000 r.) w arystokratycznej rodzinie we Florencji. Podczas wojny między miastami został zabity jego brat Ugo. Zgodnie z panującym wówczas zwyczajem Jan winien pomścić śmierć brata. I rzeczywiście chwycił za miecz i tropił mordercę. Dopadł go przy gospodzie w Wielki Piątek. Ten jednak błagał go o przebaczenie, żałując swego czynu i zaklinając Jana, by go oszczędził. Rozłożył ręce jak Chrystus na krzyżu. Jan opuścił miecz i powiedział: „Idź w pokoju, gdzie chcesz; niech ci Bóg przebaczy i ja ci przebaczam” (według innej wersji wziął go nawet do swego domu w miejsce zabitego brata). Kiedy modlił się w pobliskim kościółku przemówił do niego Chrystus słowami: „Ponieważ przebaczyłeś swojemu wrogowi, pójdź za Mną”. Mimo protestów rodziny, zwłaszcza swojego ojca, wstąpił do klasztoru benedyktynów. Nie zagrzał tu jednak długo miejsca. Podjął walkę z symonią, co nie spodobało się jego przełożonym. Wystąpił z klasztoru i usunął się na ubocze. Osiadł w lasach w Vallombrosa (Vallis Umbrosae - Cienista Dolina) zbudował tam klasztor i założył zakon, którego członkowie są nazywani wallombrozjanami. Mnisi ci, wierni przesłaniu „ora et labora”, żyli bardzo skromnie, modląc się i sadząc las. Poznawali prawa rządzące życiem lasu, troszczyli się o drzewa, ptaki i zwierzęta leśne. Las dla św. Jana Gwalberta był przebogatą księgą, rozczytywał się w niej, w każdym drzewie, zwierzęciu, ptaku, roślinie widział ukrytą mądrość Boga Stwórcy i Jego dobroć. Jan Gwalbert zmarł 12 lipca 1073 r. w Passigniano pod Florencją. Kanonizowany został w 1193 r. przez papieża Celestyna III, a w 1951 r. ogłoszony przez papieża Piusa XII patronem ludzi lasu. Historia nadała mu także tytuł „bohater przebaczenia” ze względu na wielkie miłosierdzie, jakim się wykazał. Założony przez niego zakon istnieje do dzisiaj. Według jego zasad żyje około 100 zakonników w ośmiu klasztorach we Włoszech, Brazylii oraz Indiach.
Jana Paweł II przypominał postać Jana Gwalberta. W 1987 r. w Dolomitach odprawił Mszę św. dla leśników przed kościółkiem Matki Bożej Śnieżnej. Mówił wówczas: „Jan Gwalbert (...) wraz ze swymi współbraćmi poświęcił się w leśnym zaciszu Apeninów Toskańskich modlitwie i sadzeniu lasów. Oddając się tej pracy, uczniowie św. Jana Gwalberta poznawali prawa rządzące życiem i wzrostem lasu. W czasach, kiedy nie istniała jeszcze żadna norma dotycząca leśnictwa, zakonnicy z Vallombrosa, pracując cierpliwie i wytrwale, odnajdywali właściwe metody pomnażania leśnych bogactw”. Papież Polak wspominał św. Jana także w 1999 r. przy okazji obchodów 1000-lecia urodzin świętego. Mimo to jego postać zdaje się nie być powszechnie znana. Warto to zmienić.
Emerytowany profesor Uniwersytetu Przyrodniczego im. Augusta Cieszkowskiego w Poznaniu, leśnik i autor wspaniałych książek na temat kulturotwórczej roli lasu, Jerzy Wiśniewski, od wielu już lat apeluje i do leśników i do Episkopatu o godne uczczenie tego właściwego patrona ludzi lasu. Solidaryzując się z apelem zacnego profesora przytoczę jego słowa: „Warto by na rozstajach dróg, w rodzimych borach i lasach stawiano nie tylko kapliczki poświęcone patronowi myśliwych, ale także nieznanemu patronowi leśników. Będą to miejsca należnego kultu, a także podziękowania za pracę w lesie, który jest boskim dziełem stworzenia. A kiedy nadejdą ciemne chmury związane z pracą codzienną, reorganizacjami, bezrobociem, będzie można zawsze prosić o pomoc i wsparcie św. Jana Gwalberta, któremu losy leśników nie są obce”.
W Spycimierzu, miejscowości słynącej z układania przepięknych kwietnych dywanów na trasie procesji Bożego Ciała, rozpoczęły się prace nad muralem upamiętniającym tę wyjątkową tradycję. Mural powstaje na ścianie bocznej kaplicy. Projekt, który realizowany jest od tygodnia, zyskuje już wyraźny charakter - informuje portal uniejow.pl.
Inicjatorem przedsięwzięcia jest ks. Dariusz Ziemniak, który swą wizją pragnie podkreślić unikatową tradycję parafii.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
