Szczególnym wydarzeniem dla naszej archidiecezji jest remont „stulecia” Stargardzkiej Kolegiaty NMP Królowej Świata. Świątynia ta powstała w 1292 r. po licznych przebudowach i rozbudowach osiągnęła obecny kształt. W 2010 r. została wpisana wraz z zabudowaniami plebanii i murami miejskimi na listę Pomników Historii. Jest to największy gotycki kościół ceglany na Pomorzu Zachodnim.
Klasa zabytku, jego wielkość i wyjątkowa architektura sprawiają, że dla kustosza kolegiaty ks. kan. dr. Janusza Posadzego remont świątyni jest wielkim zadaniem, który podjął przy pomocy i współpracy z wieloma osobami i instytucjami. Korzystając z dofinansowania Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzącego z Unii Europejskiej, dzięki życzliwości premiera Mateusza Morawieckiego, wicepremiera Piotra Glińskiego, ministra Jerzego Kwiecińskiego, eurodeputowanego Joachima Brudzińskiego, posła Michała Jacha, prezydenta Stargardu Rafała Zająca oraz wielu innych przedstawicieli władz państwowych i samorządowych, przy wsparciu abp. Andrzeja Dzięgi oraz dzięki modlitwie wielu parafian i przyjaciół kolegiaty, cały czas trwają prace mające na celu restaurację tego cennego zabytku. W piątek, 10 marca, w domu parafialnym parafii kolegiackiej odbyła się już jedenasta komisja konserwatorska, która odebrała prace na sklepieniach potwierdzając tym samym, że wykonawca zastosował się do wskazań i sugestii przy pracach renowacyjnych. Jest to ważny moment w historii remontu stulecia kolegiaty. Msza św. dziękczynna w odnowionej kolegiacie w intencji ofiarodawców, budowniczych, wykonawców, restauratorów i przyjaciół kolegiaty sprawowana będzie 26 sierpnia 2023 r. w ramach corocznych obchodów odpustowych.
Księdzu kanonikowi Januszowi Posadzemu i wszystkim zaangażowanym w restaurację stargardzkiej kolegiaty składamy gratulacje w związku z zakończeniem kolejnego, już jednego z ostatnich, etapu remontu „stulecia”.
Matko Boga, Królowo świata, Matko ludzi – módl się za nami” – te słowa śpiewamy w jednej z pieśni. Wspomnienie Matki Bożej Królowej obchodziliśmy 22 sierpnia. Pod tym wezwaniem jest kościół i kilka parafii naszej archidiecezji. Szczególną świątynią dedykowaną Królowej Świata jest gotycka kolegiata w Stargardzie, przy której dokładnie 60 lat temu bp Teodor Bensch powołał parafię pw. Najświętszej Maryi Panny Królowej Świata. Z tej okazji w kolegiacie odbyły się uroczystości jubileuszowe. Świętowanie jubileuszu rozpoczęło się w niedzielę 20 sierpnia, a zakończyło się po oktawie 27 sierpnia br. Każdego dnia dziękowaliśmy za sakramenty, które przez sześćdziesiąt lat były udzielane w parafii.
W 87. rocznicę agresji Związku Sowieckiego na Polskę warto przypomnieć losy nazaretanek z ziem zajętych przez Armię Czerwoną. Po 17 września 1939 roku siostry traciły szkoły, internaty i domy zakonne. Dwadzieścia dziewięć sióstr i kandydatek deportowano z Wilna w głąb ZSRR. Te, które pozostały, pracowały w świeckich ubraniach, chroniły kościoły i potajemnie przyjmowały nowe kandydatki. Sowieckie państwo przez kilkadziesiąt lat próbowało usunąć zgromadzenie ze Wschodu. Bezskutecznie.
Obecność nazaretanek w miastach, które po 1918 roku znalazły się we wschodnich województwach Rzeczypospolitej, rozpoczęła się jeszcze pod zaborami. Dom we Lwowie powstał w 1892 roku. Kolejne placówki otwierano w Wilnie, Grodnie, Stryju, Nowogródku i Równem. Siostry prowadziły szkoły, internaty, katechezę oraz działalność charytatywną.
Od agresji Związku Sowieckiego na Polskę rozpoczął się szlak cierpienia sióstr Nazaretanek na wschodnich terenach Rzeczpospolitej
W 87. rocznicę agresji Związku Sowieckiego na Polskę przypominamy losy nazaretanek z ziem zajętych przez Armię Czerwoną. Po 17 września 1939 roku siostry traciły szkoły, internaty i domy zakonne. Dwadzieścia dziewięć sióstr i kandydatek deportowano z Wilna w głąb ZSRR. Te, które pozostały, pracowały w świeckich ubraniach, chroniły kościoły i potajemnie przyjmowały nowe kandydatki. Sowieckie państwo przez kilkadziesiąt lat próbowało usunąć zgromadzenie ze Wschodu. Bezskutecznie.
Obecność nazaretanek w miastach, które po 1918 roku znalazły się we wschodnich województwach Rzeczypospolitej, rozpoczęła się jeszcze pod zaborami. Dom we Lwowie powstał w 1892 roku. Kolejne placówki otwierano w Wilnie, Grodnie, Stryju, Nowogródku i Równem. Siostry prowadziły szkoły, internaty, katechezę oraz działalność charytatywną.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
