Na początku maja w Lubartowie odbył się piąty Przegląd Piosenki Przedszkolnej. Inicjatorką tej imprezy jest dyrektor Przedszkola Miejskiego nr 1, Teresa Oleszko wraz z Radą Pedagogiczną.
Już w zimie powstają zręby kolejnego przeglądu, a w maju jest jego finał.
Na scenie Lubartowskiego Ośrodka Kultury przez dwa dni występowały dzieci z 11 placówek. Prezentowano nie tylko śpiew, ale i oprawę ruchową, a także ubiory i instrumenty. Każda placówka
decydowała o doborze repertuaru. Na widowni dzieci żywo reagowały na każdy występ i dziękowały wykonawcom gromkimi brawami. Wśród widzów byli też dorośli, rodzice, opiekunowie, wychowawcy, katecheci
wraz z siostrami zakonnymi. Atmosfera podniosła i żywiołowa, ale taki jest temperament najmłodszych.
Na lubartowskiej scenie zaprezentowały się: dzieci z Przedszkola Niepublicznego w Firleju (wykonały taniec dyskotekowy i taniec kowbojski), oddział przedszkolny przy Szkole Podstawowej
w Woli Osowińskiej (piosenki: Bajlandia i Dylu, dylu), grupa artystów z Przedszkola Specjalnego nr 11 w Lublinie (inscenizacja ruchowo-muzyczna Miód), dzieci z zerówki przy Szkole
Podstawowej nr 3 w Lubartowie (utwory Kaczor i Kacza-czacza), podopieczni Przedszkola Miejskiego nr 4 w Lubartowie (piosenki o pajacyku i o kolorach). Pierwszy dzień prezentacji
zakończył się występem dzieci z Przedszkola Miejskiego nr 2 w Lubartowie, prezentujących zabawę inscenizacyjną o wiośnie. W drugim dniu impreza rozpoczęła się od gościnnego występu
uczniów klas 0-I ze Szkoły Muzycznej w Lubartowie. W ich wykonaniu obejrzeliśmy krótkie przedstawienie pod tytułem Nadejście wiosny. Wiosna na podwórku - to opowieść muzyczna, którą zaprezentowały
dzieci z Przedszkola w Kamionce. Kolejny program o wiośnie przedstawiły przedszkolaki z Niemiec k. Lublina. Taniec i piosenki zaprezentowały także dzieci z Przedszkola Miejskiego
nr 5 w Lubartowie. Ostatni występ należał do dzieci z integracyjnego Przedszkola Miejskiego nr 5 w Lubartowie, które przygotowały inscenizację o przygodach wiosny.
Można powiedzieć, że wiosna i dzieci zawładnęły przez dwa dni Lubartowskim Ośrodkiem Kultury. Tegoroczna impreza miała także współorganizatora, a było nim Polskie Stowarzyszenie na Rzecz
Osób z Upośledzeniem Umysłowym - Koło w Lublinie. Jak to zwykle bywa, imprezy dla dzieci mają swoich "dobrych wujków", którzy ufundowali nagrody rzeczowe dla wszystkich uczestników przeglądu.
Już samo imię: Kamil (łac. Camillus) oznacza osobę szlachetną. Taką osobą był św. Kamil de Lellis, a przejawiało się to m.in. w czynieniu przez niego dzieł miłosierdzia. Wspominamy go nieobowiązkowo 14 lipca.
Był Włochem. Przyszło mu żyć w drugiej połowie XVI i na początku XVII wieku. To założyciel kamilianów – zakonu w sposób szczególny oddanego posłudze chorym i cierpiącym, który ma swoje placówki również w Polsce. Jego przedstawicieli można rozpoznać po charakterystycznym czerwonym krzyżu na habicie.
Początek księgi Izajasza ma ton oskarżenia sądowego. Prorok zwraca się do przywódców Jerozolimy słowami „książęta Sodomy” oraz „ludu Gomory”. To zestawienie ma wyrwać słuchacza z religijnego samozadowolenia. Jerozolima posiada świątynię. Składa ofiary. Zachowuje dni święte. Pan jednak odsłania, że kult nie leczy sam z siebie życia skażonego przemocą. W wyroczni pojawiają się całopalenia, tłuszcz zwierząt, kadzidło oraz uroczyste zgromadzenia. Wszystko to należało do prawowitego kultu Izraela. Problem leży gdzie indziej. Ręce wyciągane do modlitwy są „pełne krwi”. Krew oznacza przemoc, ucisk oraz niesprawiedliwość. Może chodzić o krzywdę dokonaną mieczem. Może chodzić także o wyrok wydany przeciw bezbronnemu, o zysk z wyzysku, o sąd kupiony pieniędzmi. Izajasz uderza w punkt, gdzie liturgia rozmija się z życiem. Dlatego prorok wzywa do obmycia oraz oczyszczenia. Chodzi o przemianę czynów. Następuje krótki program nawrócenia. „Uczcie się czynić dobro. Troszczcie się o prawo. Prostujcie los uciśnionego. Sądźcie sierotę. Brońcie wdowy”. Wszystkie te sprawy należały do życia miasta oraz do pracy sądu w bramie. Tam rozstrzygała się prawda pobożności. Bóg nie szuka samej poprawności obrzędu. Szuka serca, które żyje sprawiedliwością. To czytanie ma także dobrą nowinę. Pan upomina swój lud, bo nie cofa przymierza. Wzywa do powrotu. Pokazuje drogę bardzo wyraźną. Dobro trzeba czynić. Bezbronnych trzeba osłonić. Właśnie tam zaczyna się modlitwa miła Bogu.
Pielgrzymka do Sanktuarium Boga Ojca przyciągnęła 4 miliony wiernych!
Ponad 4,2 miliona pielgrzymów wzięło w tym roku udział w tradycyjnej pielgrzymce do Sanktuarium Boga Ojca w mieście Trindade w brazylijskim stanie Goiás, co po raz kolejny czyni to wydarzenie jednym z największych wyrazów wiary w Brazylii.
Wychodzę ze świadomości ojcostwa Ojca, miłości Ojca do nas i do wszystkich ludzi tutaj, bez rozróżnienia. Wszyscy jesteśmy kochani przez tego Ojca jednakowo, po prostu dlatego, że nas stworzył, a nie za to, co robimy. To jest sens. To właśnie czuję dziś w sercu – powiedział jeden z pielgrzymów portalowi EWTN News.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
