Reklama

Porady

Psycholog radzi

Dziecko + dentysta = strach

W trosce o zdrowie zębów ważne jest, aby jak najszybciej ten strach przezwyciężyć. Poniżej – pięć wskazówek, co mogą zrobić rodzice, gdy strach u dziecka jest zbyt silny.

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

1. Zacznij wcześnie odwiedzać dentystę

Wielu rodziców zabiera swoje najmłodsze dzieci do dentysty, mimo że nie mają jeszcze zębów. To świetnie! Dzięki temu dziecko przyzwyczaja się do wizyt u dentysty i nie odczuwa strachu – są one już dla niego normą. Warto taką wizytę połączyć z jakąś miłą niespodzianką, np. miniwycieczką lub zjedzeniem lodów.

2. Okazuj pozytywne nastawienie

Wizyty u dentysty nie są przyjemne, ale pozwalają utrzymać zdrowie zębów. Istnieje kilka zachowań, które rodzice mogą wykorzystać, aby przekazać pozytywne nastawienie dziecka do dentysty: „może znowu spotkasz tam dzieci i pobawisz się z nimi w poczekalni”; albo: „niech lekarz obejrzy ci zęby”. Rodzi to u dziecka poczucie, że wizyta u dentysty jest czymś zupełnie normalnym.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Frazy takie jak: „to na pewno nie boli” lub „nie musisz się bać”, częściej wzbudzają u dzieci jeszcze większy strach.

3. Edukacja przyjazna dzieciom

Reklama

Ważne jest, aby rodzice poświęcali czas na wyjaśnianie swoim maluchom, co się dzieje u dentysty, w sposób dla nich przyjazny. Zasadniczo chodzi o to, żeby wszystko spokojnie wyjaśnić, a nawet wzbudzić ciekawość. Pomocne mogą być filmy objaśniające wizytę, które znajdziemy w internecie. Alternatywnie istnieje możliwość wykorzystania gier, takich jak Kroko Doc, do jasnego wyjaśnienia całej sprawy. Podczas wizyty u dentysty rodzice powinni towarzyszyć swoim pociechom, ale rozmowę pozostawić specjalistom – w końcu to oni muszą zdobyć zaufanie dziecka. Do gabinetu dentystycznego można zabrać „dodatkowe wsparcie”, np. ulubioną zabawkę malucha. To sprawia, że miejsce staje się bardziej znajome.

4. Nagrody i motywacja

Nie jest źle połączyć wizytę u dentysty z jakimś czynnikiem motywującym. Wielu lekarzy to stosuje. Ważne jest, aby wizyta u dentysty nie była formułowana jako warunek. Dobrze jest od razu sprawić dziecku radość, żeby ta wizyta kojarzyła mu się z czymś pozytywnym. Inny pomysł: książeczka bonusowa. Co prawda jest mało dostrzegalna dla dzieci, jeśli jednak uda im się zebrać gwiazdki pracowitości i otrzymać coś w zamian, wizyta w gabinecie stomatologicznym od razu stanie się czymś sympatycznym. W środowisku domowym taki system punktowy można rozszerzyć również na opiekę dentystyczną.

5. Wniosek – strach jest prawdziwy

Dzieci często boją się nieznanego. Na dodatek często słyszą przerażające historie innych dzieci lub dorosłych dotyczące wizyty u dentysty. Praktyki dotyczące zwalczania dentofobii mogą pomóc dzieciom przezwyciężyć strach. Ważne jest, aby wizytę u lekarza określić jako pozytywną i nagrodzić dzielność dziecka. Opowieści związane z wizytą u dentysty często rozpalają wyobraźnię dziecka i wzmagają jego niepokój. Ważne: rodzice, którzy sami mogą bać się dentysty, nie powinni przekazywać swoich obaw dzieciom ani wywierać na nie presji. Niektóre obawy dzieci mogą się wydawać nie na miejscu dla rodziców, ale strach u dzieci jest całkowicie realny. Naciskanie lub zastraszanie dziecka nie pomogą.

2023-07-03 17:44

Oceń: +2 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Poznaj granice

Niedziela Ogólnopolska 30/2022, str. 51

[ TEMATY ]

Psycholog radzi

Adobe Stock

Niekiedy znajdujemy się w niekomfortowych sytuacjach, które wywierają na nas presję. Jak sobie z tym poradzić? Dlaczego tak często mówimy „tak”, choć mamy na myśli „nie”?

Był lipcowy dzień, słońce, przenikając przez okno, oświetlało cały pokój. Myśleliśmy sobie: „To idealna pogoda na spacer z wnukiem”. Chcieliśmy usiąść na balkonie, aby wchłonąć promyki słońca. Zauważywszy nagle sąsiadkę, która ma słabość do długich rozmów, odruchowo schowaliśmy się za firanką i zrezygnowaliśmy z naszych planów. W lekkiej panice szukaliśmy innego zajęcia, a przecież miało być tak pięknie. Przez resztę dnia nie opuszczała nas myśl: „Jak tu powiedzieć, że czasami jej towarzystwo jest bardzo męczące? Jak postawić własną granicę, żeby się nie obraziła?”.
CZYTAJ DALEJ

Paulina Jaricot. Ta, która uwierzyła w moc Różańca

Niedziela Ogólnopolska 21/2022, str. 14-15

[ TEMATY ]

Paulina Jaricot

missio.org.pl

Paulina Jaricot, założycielka Papieskiego Dzieła Rozkrzewiania Wiary

Paulina Jaricot, założycielka Papieskiego Dzieła Rozkrzewiania Wiary

Założyła Żywy Różaniec i „Bank Niebios”. 22 maja 2022 r. Paulina Jaricot została beatyfikowana.

Paulina Jaricot była rozkochana w słowie Bożym, w Kościele i Eucharystii. Teraz przez jej beatyfikację doświadczamy tego, że Pan Bóg upomina się o osoby, które Jemu się poświęcają – mówi ks. Maciej Będziński, dyrektor krajowy Papieskich Dzieł Misyjnych (PDM) i dodaje: – Paulina Jaricot jest dla mnie taką osobą, która swoim życiem, zaangażowaniem i uporem pokazała, jak bardzo ważne jest zaufanie Panu Bogu. Stworzyła dwa ogromne przedsięwzięcia: Papieskie Dzieło Rozkrzewiania Wiary i Dzieło Żywego Różańca.
CZYTAJ DALEJ

Wspólnota Dwunastu niesie w sobie tajemnicę wolności

2026-01-09 19:33

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Saul wyrusza z trzema tysiącami wybranych, aby schwytać Dawida. Liczba podkreśla przewagę króla i jego lęk. Dawid żyje wśród skał i jaskiń, na ziemi pogranicza. Tam serce uczy się zawierzenia. Saul wchodzi do jaskini. Dawid z ludźmi pozostaje w głębi. W ustach towarzyszy pojawia się odczytanie chwili jako znaku od Boga. Dawid podchodzi i odcina rąbek płaszcza. Ten gest wygląda drobno, a płaszcz w Biblii niesie znaczenie godności i władzy. Tekst mówi, że „zadrżało serce” Dawida. W hebrajskim pobrzmiewa (wayyak lēb), uderzenie sumienia. Wystarcza mu sam znak. Zatrzymuje swoich ludzi i wypowiada słowa o „pomazańcu Pana” (māšîaḥ JHWH). Namaszczenie wiąże króla z decyzją Boga także w czasie błędu króla. W tej księdze rąbek płaszcza już raz pojawił się przy Saulowej utracie królestwa. Rozdarcie płaszcza w 1 Sm 15 towarzyszyło wyrokowi Samuela. Tutaj odcięty rąbek zapowiada zmianę, a Dawid nie przyspiesza jej przemocą. Wychodzi za Saulem, woła go i pada na twarz. Nazywa Saula „panem moim, królem”. Pokora otwiera przestrzeń prawdy. Dawid pokazuje skrawek płaszcza jako dowód, że jego ręka nie szuka krwi. Wzywa Pana na sędziego i oddaje Mu spór. Brzmi przysłowie o złu, które rodzi zło. Dawid nie chce podtrzymywać tej fali. Słowo i gest poruszają Saula. Król płacze i uznaje sprawiedliwość Dawida. Prosi o przysięgę w sprawie potomstwa, bo królowanie w Izraelu dotyka pamięci rodu i imienia. Dawid przysięga. Opowiadanie rysuje obraz władzy poddanej Bogu i serca, które wybiera miłosierdzie w chwili największej przewagi. W tej scenie zwycięstwo ma kształt opanowania, a jaskinia staje się szkołą serca.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję