Ma ona swoje źródło w wieczornej modlitwie w intencji Kościoła i ojczyzny, która w ciągu 71 lat sprawowania na Jasnej Górze, w duchowym centrum Polski, stała się pomnikiem naszej katolickiej, ale i narodowej kultury oraz tożsamości. Mowa, oczywiście, o Apelu Jasnogórskim, który jednoczy Polaków jako wspólnotę wiary i narodu. W pierwszym Apelu uczestniczyło zaledwie kilka osób. Była to modlitewna odpowiedź na prześladowania i próbę zniewolenia Kościoła przez władze komunistyczne. Obecnie Apel (sprawowany codziennie o godz. 21) modlitewnie gromadzi rzesze Polaków w kraju i za granicą, również dzięki transmisjom radiowym i telewizyjnym, i nadal jest odpowiedzią na wyzwania współczesnego świata oraz przeciwności, a wypowiadana przy tej okazji nauka inspiruje do otwarcia się na Boże słowo. Tradycyjnie w czasie Apelu Jasnogórskiego do wiernych zwraca się abp Wacław Depo, metropolita częstochowski. Jego słowa są źródłem wiedzy o wydarzeniach minionych dni oraz zbiorem duchowych drogowskazów na przyszłość. Dzięki Wydawnictwu Sióstr Loretanek możemy na co dzień wracać do refleksyjnych słów metropolity częstochowskiego, a to za sprawą książki Apelowe „głosów zbieranie”.
Najnowsze wydanie tego tytułu obejmuje wypowiedzi abp. Depo z czasu wyjątkowego dla dziejów Apelu Jasnogórskiego, bo z 2023 r., gdy świętowaliśmy 70. rocznicę rozpoczęcia tego dziś najbardziej znanego i charakterystycznego dla Jasnej Góry nabożeństwa. Słowa metropolity częstochowskiego są zaproszeniem do pójścia drogą Maryi na podobieństwo trzech słów Apelu: „Jestem, pamiętam, czuwam”, i wspólnego przyjęcia darów, zadań oraz wyrażenia wdzięczności za dar życia i powołania. Niewątpliwie jest to publikacja na nasze czasy.
Apelowe „głosów zbieranie” 2023 Abp Wacław Depo
Wydawnictwo Sióstr Loretanek
29 listopada w parafii św. Józefa Rzemieślnika abp Wacław Depo poświęcił figurę Matki Bożej Medjugorskiej oraz niebieski krzyż na skałach, przypominające miejsce objawień w Medjugorje.
– Chcemy, by Maryja chroniła każdego z nas, kiedy zagraża nam zło, które atakuje Kościół i samego Boga – powiedział ks. Marek Kundzicz, proboszcz parafii.
Ewangelia uczy, że nikt nie jest gotów wybrać się w drogę za Jezusem, poddać się Jego wymaganiom czy też poświęcić się dla Niego, jeśli wpierw nie (roz)pozna w Nim swojego Zbawiciela.
Jan zobaczył podchodzącego ku niemu Jezusa i rzekł: «Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata. To jest Ten, o którym powiedziałem: „Po mnie przyjdzie Mąż, który mnie przewyższył godnością, gdyż był wcześniej ode mnie”. Ja Go przedtem nie znałem, ale przyszedłem chrzcić wodą w tym celu, aby On się objawił Izraelowi». Jan dał takie świadectwo: «Ujrzałem ducha, który zstępował z nieba jak gołębica i spoczął na Nim. Ja Go przedtem nie znałem, ale Ten, który mnie posłał, abym chrzcił wodą, powiedział do mnie: „Ten, nad którym ujrzysz ducha zstępującego i spoczywającego na Nim, jest Tym, który chrzci Duchem Świętym”. Ja to ujrzałem i daję świadectwo, że On jest Synem Bożym».
Arka Przymierza jest w Biblii znakiem obecności Pana pośród ludu. Hebrajskie (’ārôn) oznacza skrzynię, a jej wnętrze niesie tablice przymierza. Nad Arką znajduje się przebłagalnia (kappōret) i cheruby, więc Arka bywa kojarzona z tronem Boga. Dawid przenosi Arkę do Miasta Dawidowego, czyli do Jerozolimy zdobytej niedawno i uczynionej stolicą. Wniesienie Arki scala plemiona wokół Boga, a nie wokół samej polityki. W pamięci opowiadania stoi wcześniejsza próba zakończona śmiercią Uzzego. Świętość Boga okazuje się nie do oswojenia. Procesja idzie z ofiarą. Składanie wołu i tuczonego cielca podkreśla, że wędrówka ma charakter starotestamentalnej liturgii. Dawid tańczy z całej siły przed Panem, przepasany lnianym efodem (’ēfōd). To strój związany z posługą przy ołtarzu. Król przyjmuje postawę sługi. Tekst wspomina okrzyki i dźwięk rogu (šōfār), a ten dźwięk przypomina Synaj i ogłaszanie panowania Pana. Arka zostaje umieszczona w namiocie. Świątynia Salomona jeszcze nie istnieje, a jednak obecność Pana ma swoje miejsce w sercu miasta. Dawid składa całopalenia i ofiary biesiadne, a potem błogosławi lud w imię Pana Zastępów. Błogosławieństwo przechodzi w chleb. Każdy otrzymuje porcję pożywienia, mężczyzna i kobieta, po bochenku chleba, kawałku mięsa i placku z rodzynkami. Kult nie zostaje zamknięty w murach przybytku. Dotyka stołu i codziennej sytości. W centrum pozostaje przymierze. Arka niesie pamięć Słowa, a procesja uczy, że obecność Boga idzie pośród ludzi i porządkuje ich świętowanie.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
