Wolontariat Caritas daje dużo radości, pozwala działać we wspólnocie, przekazuje chrześcijańskie wartości – mówi Paulina Stepnowska, koordynator Szkolnych Kół Caritas.
Z okazji Dnia Dziecka Caritas Archidiecezji Lubelskiej przygotowała szereg atrakcji dla małych i trochę większych dzieci. Wolontariusze ze Szkolnych Kół Caritas mieli swój piknik z mnóstwem zabaw na świeżym powietrzu, koncertem i rozstrzygnięciem konkursów; fani dobrej muzyki i bajek wzięli udział w koncercie charytatywnym przygotowanym przez Lubelską Orkiestrę Muzyki Rozrywkowej FeelHarmonia, a chorzy i podopieczni ośrodków wsparcia otrzymali mnóstwo prezentów w „pudełkach szczęścia”.
Reklama
Wiosenny piknik Caritas, zorganizowany już po raz 10., zgromadził ok. 500 osób. – To zaledwie jedna czwarta wszystkich wolontariuszy ze 113 kół działających w szkołach na terenie naszej archidiecezji – mówi Paulina Stepnowska. Koordynator Szkolnych Kół Caritas zwraca uwagę, że przy tak dużej grupie z rozległego terenu nigdy nie udało się zgromadzić w jednym czasie i miejscu wszystkich osób zaangażowanych w wolontariat. – Na piknik zazwyczaj przyjeżdżają uczniowie z kół, które biorą udział w organizowanych przez nas konkursach. Tym razem było to zbieranie korków, wykonywanie kartek świątecznych dla beneficjentów i darczyńców, sprzedaż baranków wielkanocnych oraz przeprowadzenie różnych akcji w ramach Dnia Dobra – wylicza pani Paulina. Podkreśla, że uczniowie z różnego typu szkół i w różnym wieku wciąż zaskakują nieprzemijającą energią i oryginalnością pomysłów na promowanie dobra oraz niesienie konkretnej pomocy w swoich lokalnych środowiskach.
W konkursie „Mam tę moc” zwyciężyło koło Caritas z Niepublicznej Integracyjnej Szkoły Podstawowej Nowoczesnych Technologii i Języków Obcych „Arka” w Chełmie; na podium znalazły się także szkoły podstawowe w Skokowie i Poniatowej. Wyróżnienia trafiły do wolontariuszy ze szkół podstawowych w Wierzbicy i Dorohusku oraz z Zespołu Szkół Technicznych w Chełmie, Zespołu Szkół Centrum Kształcenia Rolniczego w Okszowie i Centrum Kształcenia Zawodowego i Ustawicznego im. Krzysztofa Kamila Baczyńskiego w Lublinie. – Wolontariat daje dużo radości i pomnaża energię; jak się widzi szczęśliwe, uśmiechnięte twarze młodych ludzi, niosących pomoc bliźnim, samemu chce się żyć i działać – mówi Paulina Stepnowska. – Poczucie wspólnoty i zwielokrotniona moc czynienia dobra z innymi jest bezcenna – podkreśla.
Radość jest tym większa, im więcej osób jej doświadcza, dlatego wolontariusze zaprosili do wspólnego świętowania przyjaciół ze świetlicy środowiskowej oraz z Centrum Pomocy Migrantom i Uchodźcom. Tym, którzy nie mogli uczestniczyć w spotkaniach, a szczególnie chorym rówieśnikom ze szpitali, przekazali upominki. Dzięki lubelskiej Caritas ponad 750 „pudełek szczęścia” trafiło m.in. do pacjentów Dziecięcego Szpitala Klinicznego i Szpitala Neuropsychiatrycznego, ale też do podopiecznych ośrodków w Księżomierzy i Puławach.
Do Kurii Metropolitalnej w Lublinie zgłoszono dziewięć przypadków przestępstw duchownych przeciwko VI przykazaniu Dekalogu z osobą małoletnią. Mówimy o latach 1990-2018. Cztery z omawianych przypadków dotyczą dzieci poniżej 15. roku życia, pięć to przestępstwa przeciwko małoletnim pomiędzy 15-18. rokiem życia – powiedział w rozmowie z KAI ks. dr Adam Jaszcz.
Jak zauważył rzecznik archidiecezji lubelskiej, duchowny, który dopuścił się przestępstwa wobec małoletniego poniżej 15. roku życia, jest zagrożony podwójną karą. Jedną ze strony prawa kanonicznego, co ważne także wówczas, gdy ofiara nie ukończyła 18. roku życia, drugą ze strony prawa państwowego. Kara, jaką przestępca ponosi w jednym systemie, nie zwalnia ani nie zastępuje kary wymierzonej w innym.
To - wbrew pozorom - bardzo trudne i poważne pytanie. Przecież w głowie się nie mieści zestawienie razem dwóch słów: „dobry” i „łotr”. Za życia byłem pospolitym kakoűrgos, czyli kryminalistą i recydywistą zarazem. Byłem po prostu ZŁOCZYŃCĄ (por. Łk 23,39-43). Wstyd mi za to. Naprawdę... Nie czyniłem dobra, lecz zło. Dlatego też do tej pory czuję się zażenowany, kiedy ludzie nazywają mnie Dobrym Łotrem... W moim życiu nie mam właściwie czym się pochwalić, więc wolę o nim w ogóle nie mówić. Nie byłem przykładem do naśladowania.
Moje prawdziwe życie zaczęło się dopiero na krzyżu. Faktycznie zacząłem żyć na parę chwil przed śmiercią. Obok mnie wisiało Dobro Wcielone - Nauczyciel z Nazaretu, który przeszedł przez życie „dobrze czyniąc” (por. Dz 10,38). Zrozumiałem wtedy, że aby naprawdę ŻYĆ, to wpierw trzeba po prostu umrzeć! I ja umarłem! Naprawdę umarłem! Wtedy wreszcie dotarło do mnie, że totalnie przegrałem życie... Właśnie w tym momencie Jezus wyciągnął do mnie pomocną dłoń, choć ta nadal tkwiła przymocowana do poprzecznej belki krzyża. Właśnie w tej chwili poczułem na własnej skórze siłę miłości i przebaczenia. Poczułem moc, którą dać może tylko świadomość bycia potrzebnym i nadal wartościowym, nadal użytecznym - człowiekiem... W końcu poczułem, że ŻYJĘ naprawdę! Wcielona Miłość tchnęła we mnie ISTNIENIE!
Może więc dlatego niektórzy uważają mnie za pierwszego wśród świętych. Osobiście sądzę, że to lekka przesada, lecz skoro tak myślą, to przecież nie będę się im sprzeciwiał. W tradycji kościelnej nadano mi nawet imię - Dyzma. Pochodzi ono z greki (dysme, czyli „zachód słońca”) i oznacza: „urodzony o zachodzie słońca”. Przyznam, iż jest coś szczególnego w znaczeniu tego imienia, bo rzeczywiście narodziłem się na nowo, właśnie o zachodzie słońca, konając po prawej stronie Dawcy Życia.
Jestem patronem więźniów (również kapelanów więziennych), skazańców, umierających, pokutujących i nawróconych grzeszników. Oj! Sporo ludzi obrało mnie za orędownika. Ci pierwsi wydają nawet w Polsce specjalne pismo redagowane właśnie przez nich, które nosi tytuł... Dobry Łotr.
Sztuka przedstawia mnie na wiele sposobów. Raz jestem młodzieńcem, innym razem dojrzałym mężczyzną. W końcu zaś mam wygląd zmęczonego życiem starca. Co artysta to inna wizja... Któż może nadążyć za sztuką?.. Na pewno nie ja!
Zwykle moim jedynym strojem bywa opaska na biodrach lub tunika. Natomiast na ikonach jestem ubrany w czerwoną opończę. Krzyż, łańcuch, maczuga, miecz lub nóż stały się moimi atrybutami.
Cóż takiego mogę jeszcze o sobie powiedzieć? Chyba tylko tyle, że Bóg każdemu daje szansę. KAŻDEMU! Skoro dał ją mnie, to może również dać ją i Tobie! Nikt nigdy przed Bogiem nie stoi na straconej pozycji! I tego się w życiu trzymajmy!
Z wyrazami szacunku - św. Dobry Łotr
23-latek włamał się do kaplicy i ukradł narzędzia. Zdjęcie poglądowe
Sąd Rejonowy we Wschowie wydał wyrok wobec 23-letniego mężczyzny, który włamał się do kaplicy, skąd ukradł narzędzia firmy remontującej kościół.
Prokurator Rejonowy w skierowanym do sądu akcie oskarżenia zarzucił mu, że w dniu 4 października 2025 roku z placu budowy znajdującego się na terenie kościoła, dostał się do wnętrza kaplicy.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
