Msza św. została odprawiona 21 maja w tymczasowej kaplicy. Następnie parafianie wraz z bp. Janem Wątrobą udali się na plac budowy, gdzie pasterz diecezji poświęcił fundamenty pod nową świątynię, podziękował wykonawcom i sponsorom oraz dopytywał o dalsze prace.
Nowy kościół jest wznoszony przy ul. Skrajnej 9. Patronem parafii nieprzypadkowo został bł. ks. Jan Balicki, bowiem jest to rodak rzeszowski, pochodzący właśnie ze Staromieścia. 27 marca 2015 r. w miejscu, w którym ma powstać nowy ośrodek duszpasterski ustawiono poświęcony krzyż. Biskup ordynariusz poświęcił plac pod budowę 1 maja 2016 r. Natomiast 27 lipca 2016 r. podczas Światowych Dni Młodzieży w Częstochowie papież Franciszek poświęcił kamień węgielny pod budowę kościoła, którą rozpoczęto 11 września 2017 r. 24 września 2019 r. bp Jan Wątroba poświęcił kaplicę, jej wyposażenie, ołtarz, tabernakulum i krzyż przed wejściem do kaplicy. Był to moment, który rozpoczął funkcjonowanie kaplicy na nowym osiedlu. W tym dniu odbyło się uroczyste wprowadzenie relikwii bł. ks. Jana Balickiego. Początkowo była to kaplica dojazdowa z parafii św. Józefa na Staromieściu. Wspólnota jako odrębna parafia funkcjonuje od 1 września 2022 r. Jej proboszczem jest ks. Jacek Pasela.
Potrzeba jeszcze wiele modlitwy, czasu i funduszy, by mieszkańcy Osiedla Staromieście-Ogrody w Rzeszowie mogli cieszyć się nowym kościołem. Zachęcamy do wsparcia duchowego i materialnego powstającej świątyni.
Konto budowy kościoła nr: 35 1240 4751 1111 0011 1825 2826
Uroczystości jubileuszowej przewodniczył biskup rzeszowski Jan Wątroba
Parafia pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa w Rzeszowie – katedra rzeszowska – przeżywała 12 października br. swój złoty jubileusz.
Był to dzień wdzięczności za pół wieku modlitwy, wspólnoty i nieustannego wzrastania w wierze. W czasie przygotowań do jubileuszu wspólnota parafialna przeszła duchowe rekolekcje – Misje Święte, które poprowadzili księża saletyni: ks. Maciej Kucharzyk MS i ks. Wiesław Burski MS.
Wędrówka od góry Hor ku Morzu Czerwonemu prowadzi na drogę okrężną, bo ziemia Edomu zamyka przejście. Lud traci cierpliwość. To późna faza pustyni. Zmęczenie szybko zmienia się w szemranie. Powraca zdanie: „Czemu wyprowadziliście nas z Egiptu, byśmy tu na pustyni pomarli?”. Pojawia się też pogarda dla manny: „pokarm mizerny”. Tekst odpowiada obrazem, że Pan zsyła węże „o jadzie palącym”. W hebrajskim stoi tu słowo powiązane z rdzeniem „palić” (śārāf), stąd tradycyjne „węże serafiny”. Ukąszenie obnaża bezradność. Wyznanie winy brzmi krótko: „Zgrzeszyliśmy”. Mojżesz modli się za lud. Odpowiedź Boga zaskakuje. Wizerunek węża ma stanąć wysoko na palu. Hebrajskie „sztandar, znak” to nēs. Wzrok podniesiony z ziemi przestaje krążyć wokół zagrożenia. Spojrzenie staje się aktem posłuszeństwa wobec słowa Boga. Nie ma tu miejsca na magię przedmiotu. Księga Mądrości dopowie później, że ratunek przychodzi od Boga, a znak jedynie kieruje ku Niemu (Mdr 16,6-7). Równie ważna pozostaje historia po latach. Król Ezechiasz rozbija „węża miedzianego”, bo lud pali mu kadzidło (2 Krl 18,4). Znak łatwo przechodzi w kult rzeczy. W samym brzmieniu hebrajskim pojawia się gra słów: wąż (naḥāš) i miedź (neḥōšet); stąd nazwa „Nehusztan”. Najstarsza lektura chrześcijańska widzi w tym typ krzyża. Justyn Męczennik łączy węża wyniesionego na palu z tajemnicą krzyża w „Dialogu z Tryfonem” (rozdz. 91). Augustyn, komentując słowa Jezusa o wężu z pustyni, tłumaczy ukąszenia jako grzechy, a węża wyniesionego jako śmierć Pana, na którą patrzy wiara.
At-Tajjiba to ostatnia całkowicie chrześcijańska wioska na Zachodnim Brzegu. Brutalne akcje żydowskich osadników na półtoratysięczną chrześcijańską społeczność rozpoczęły się tuż po bestialskim ataku Hamasu na Izraelczyków w październiku 2023 r. i stale nasilają się. Ostatni miał miejsce kilka dni temu. O stale pogarszającej się sytuacji chrześcijan mówił Vatican News proboszcz parafii At-Tajjiba ks. Bashar Fawadleh apelując o interwencję do społeczości międzynarodowej.
Ks. Fawadleh przypomniał, że w lipcu ubiegłego roku osadnicy podpalili cmentarz koło antycznego kościoła św. Jerzego, jednej z najstarszych chrześcijańskich świątyń w Palestynie, otworzyli ogień i wypisali hasła z pogróżkami na ścianach i murach. „Pędzą swoje krowy – mówi proboszcz – by wyjadały owoce z naszych drzew. Gdy chcemy zbierać oliwki strzelają. Podpalają nasze samochody. 19 marca wdarli się do naszej cementowni, odprawiali talmudyczne rytuały religijne i modlili się. Na jednym z magazynów wywiesili izraelską flagę”. Mimo interwencji izraelskiej policji zrobili to samo następnego dnia. Zdaniem proboszcza te i podobne incydenty są częścią szerszego planu zmuszenia mieszkańców do opuszczenia domów i przejęcia kontroli nad terytoriami między wschodnią Jerozolimą a Doliną Jordanu.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
