Na spotkanie przybyło sześć grup z różnych stron diecezji ze swoimi opiekunami: z fary jasielskiej z ks. Zbigniewem Irzykiem, z Terliczki z ks. Pawłem Cibą, z Sędziszowa Małopolskiego z o. Cyrylem Mozdyniewiczem, z Cieklina-Dobryni z ks. Franciszkiem Motyką, z Żółkowa z ks. Janem Reczkiem oraz z Osobnicy z ks. Czesławem Szewczykiem, opiekunem, a zarazem diecezjalnym asystentem grup modlitewnych św. Ojca Pio diecezji rzeszowskiej. Podobnie jak w ubiegłym roku osobnicka grupa pełniła funkcję gospodarza, pomagając opiekunowi w przygotowaniach m.in. poprzez ustalenie i akceptację programu kongresu, przygotowanie plakatu i rozpowszechnienie informacji o niecodziennym wydarzeniu.
Kongres rozpoczął się Eucharystią, której przewodniczył w asyście kilkunastu kapłanów ks. Czesław Szewczyk. Kustosz sanktuarium, superior ks. Marcin Sitek powitał zebranych na tegorocznym kongresie, a krajowy koordynator grup o. Robert Krawiec OFMCap wygłosił ubogacające kazanie. Kaznodzieja zauważył, że „św. Ojciec Pio kochał Pana Jezusa, stojąc pod krzyżem, który był jakby wkomponowany w jego duszę, w jego ciało”.
– Wszak nosił otwarte rany, stygmaty, przez które odczuwał ból. Właśnie wtedy z pomocą przychodziła mu Matka Boża, która Ojca Pio i nas okrywa płaszczem miłości i orędownictwa. Wyprasza nam u Pana Boga potrzebne dary, łaski do dobrego, pięknego życia doczesnego, bez grzechu. Święty Ojciec Pio uczył się u Matki Bożej wytrwałości, szczególnie kiedy mu było ciężko, kiedy był chory, uzyskując w zamian łaskę uzdrowienia – podkreślił kaznodzieja.
Kolejnym punktem kongresu był udział w modlitwie różańcowej w plenerze pięknie poprowadzonej przez grupę z Żółkowa wraz z opiekunem. Po wykonaniu pamiątkowego zdjęcia i zaprezentowaniu poszczególnych grup przez opiekunów wysłuchaliśmy konferencji, którą wygłosił o. Robert Krawiec, krajowy koordynator grup św. Ojca Pio.
Ostatnim punktem programu była adoracja Najświętszego Sakramentu oraz Koronka do Miłosierdzia Bożego, w którą włączyły się poszczególne grupy, a której przewodniczył ks. Czesław – gospodarz tegorocznego wydarzenia. Piękna temu spotkaniu nadały wypełniona dorosłymi i dziećmi świątynia oraz słoneczna pogoda. Organizatorzy dziękują wszystkim, którzy przybyli na kongres, ufając, że św. Ojciec Pio będzie wypraszał u Boga potrzebne dary, szczególnie w tajemnicach bolesnych naszego życia.
Plac sanktuaryjny wypełnili strażacy z Podkarpacia
Duch Święty dokonuje prawdziwej rewolucji w życiu człowieka – powiedział bp Jan Wątroba podczas pielgrzymki strażaków do Dębowca.
Funkcjonariusze PSP, druhny i druhowie OSP z Podkarpacia przybyli 19 maja br. do Pięknej Pani z La Salette, aby podziękować oraz prosić o opiekę i błogosławieństwo w codziennej służbie. Centralnym punktem pielgrzymki była Msza św. na placu sanktuaryjnym. Eucharystii przewodniczył i kazanie wygłosił bp Jan Wątroba, ordynariusz rzeszowski. W homilii biskup powiedział: – Pielgrzymka jest okazją, by wsłuchać się w to, co Duch Święty chce nam powiedzieć na tym świętym miejscu. Do Niego dziś wołamy w znanej sekwencji: „Przyjdź, światłości sumień!”. Duchowny podkreślił, że bardzo potrzebujemy Ducha Świętego, Jego darów i owoców, żebyśmy życia nie stracili i nie zmarnowali. Zaznaczył również: – Duch Święty dokonuje prawdziwej rewolucji w życiu człowieka, który na Niego się otworzy i Go przyjmie. To On czuwa nad wiarą, którą otrzymaliśmy na chrzcie św. Potrzebujemy Ducha Świętego, by do wszystkiego, co nas w życiu spotyka, podchodzić po Bożemu.
Kościół katolicki wspomina dziś św. Katarzynę ze Sieny (1347-80), mistyczkę i stygmatyczkę, doktora Kościoła i patronkę Europy. Choć była niepiśmienna, utrzymywała kontakty z najwybitniejszymi ludźmi swojej epoki. Przyczyniła się znacząco do odnowy moralnej XIV-wiecznej Europy i odbudowania autorytetu Kościoła.
Katarzyna Benincasa urodziła się w 1347 r. w Sienie jako najmłodsze, 24. dziecko w pobożnej, średnio zamożnej rodzinie farbiarza. Była ulubienicą rodziny, a równocześnie od najmłodszych lat prowadziła bardzo świątobliwe życie, pełne umartwień i wyrzeczeń. Gdy miała 12 lat doszło do ostrego konfliktu między Katarzyną a jej matką. Matka chciała ją dobrze wydać za mąż, podczas gdy Katarzyna marzyła o życiu zakonnym. Obcięła nawet włosy i próbowała założyć pustelnię we własnym domu. W efekcie popadła w niełaskę rodziny i odtąd była traktowana jak służąca. Do zakonu nie udało jej się wstąpić, ale mając 16 lat została tercjarką dominikańską przyjmując regułę tzw. Zakonu Pokutniczego. Wkrótce zasłynęła tam ze szczególnych umartwień, a zarazem radosnego usługiwania najuboższym i chorym. Wcześnie też zaczęła doznawać objawień i ekstaz, co zresztą, co zresztą sprawiło, że otoczenie patrzyło na nią podejrzliwie.
W 1367 r. w czasie nocnej modlitwy doznała mistycznych zaślubin z Chrystusem, a na jej palcu w niewyjaśniony sposób pojawiła się obrączka. Od tego czasu święta stała się wysłanniczką Chrystusa, w którego imieniu przemawiała i korespondowała z najwybitniejszymi osobistościami ówczesnej Europy, łącznie z najwyższymi przedstawicielami Kościoła - papieżami i biskupami.
W samej Sienie skupiła wokół siebie elitę miasta, dla wielu osób stała się mistrzynią życia duchowego. Spowodowało to jednak szereg podejrzeń i oskarżeń, oskarżono ją nawet o czary i konszachty z diabłem. Na podstawie tych oskarżeń w 1374 r. wytoczono jej proces. Po starannym zbadaniu sprawy sąd inkwizycyjny uwolnił Katarzynę od wszelkich podejrzeń.
Św. Katarzyna odznaczała się szczególnym nabożeństwem do Bożej Opatrzności i do Męki Chrystusa. 1 kwietnia 1375 r. otrzymała stygmaty - na jej ciele pojawiły się rany w tych miejscach, gdzie miał je ukrzyżowany Jezus.
Jednym z najboleśniejszych doświadczeń dla Katarzyny była awiniońska niewola papieży, dlatego też usilnie zabiegała o ich ostateczny powrót do Rzymu. W tej sprawie osobiście udała się do Awinionu. W znacznym stopniu to właśnie dzięki jej staraniom Następca św. Piotra powrócił do Stolicy Apostolskiej.
Kanonizacji wielkiej mistyczki dokonał w 1461 r. Pius II. Od 1866 r. jest drugą, obok św. Franciszka z Asyżu, patronką Włoch, a 4 października 1970 r. Paweł VI ogłosił ją, jako drugą kobietę (po św. Teresie z Avili) doktorem Kościoła. W dniu rozpoczęcia Synodu Biskupów Europy 1 października 1999 r. Jan Paweł II ogłosił ją wraz ze św. Brygidą Szwedzką i św. Edytą Stein współpatronkami Europy. Do tego czasu patronami byli tylko święci mężczyźni: św. Benedykt oraz święci Cyryl i Metody.
Papież Benedykt XVI 24 listopada 2010 r. poświęcił jej specjalną katechezę w ramach cyklu o wielkich kobietach w Kościele średniowiecznym. Podkreślił w niej m.in. iż św. Katarzyna ze Sieny, „w miarę jak rozpowszechniała się sława jej świętości, stała się główną postacią intensywnej działalności poradnictwa duchowego w odniesieniu do każdej kategorii osób: arystokracji i polityków, artystów i prostych ludzi, osób konsekrowanych, duchownych, łącznie z papieżem Grzegorzem IX, który w owym czasie rezydował w Awinionie i którego Katarzyna namawiała energicznie i skutecznie by powrócił do Rzymu”. „Dużo podróżowała – mówił papież - aby zachęcać do wewnętrznej reformy Kościoła i by krzewić pokój między państwami”, dlatego Jan Paweł II ogłosił ją współpatronką Europy.
Chrześcijanie w Ziemi Świętej stają się niewielką, niemal niewidoczną mniejszością - alarmuje ojciec Nikodemus Schnabel. Niemiecki benedyktyn jest opatem klasztoru na Górze Syjon w Jerozolimie. W wystąpieniu do przedstawicieli papieskiej fundacji „Pomoc Kościołowi w Potrzebie” nakreślił obraz wspólnoty naznaczonej wojną, kryzysem gospodarczym i stałym odpływem wiernych.
Choć Jerozolima jest postrzegana jako duchowe centrum chrześcijaństwa, rzeczywistość wygląda zupełnie inaczej. „Jeśli ktoś myśli, że to eldorado chrześcijan, bardzo się myli - podkreślił opat. - Stanowimy mniej niż 2 proc. społeczeństwa. Nawet w najbardziej zsekularyzowanych częściach Europy chrześcijan jest wielokrotnie więcej”.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
