Uroczystość odbyła się podczas Mszy św. w sanktuarium Matki Bożej Łaskawej w Szczaworyżu 27 października. Przewodniczył jej ks. prał. Franciszek Siarek, kustosz sanktuarium Grobu Bożego w Miechowie i kapelan Rady Rycerzy Kolumba w Miechowie. Mszę koncelebrowali ks. kan. Marian Janik, z buskiej parafii Bożego Ciała, i proboszcz ks. kan. Stanisław Kondrak, modląc się o dobre owoce działalności mężczyzn zaangażowanych w formację dla parafii i dla ich rodzin.

Nowy sztandar z wizerunkiem św. Jakuba Starszego Apostoła, który jest patronem parafii i zawiązanej 29 lutego w 2020 r. Rady 17508 Rycerzy Kolumba w Szczaworyżu, poświęcił ks. Siarek. Rycerze, przejmując sztandar, ślubowali być wierni Bogu i Kościołowi oraz służyć bliźnim.

O znaczeniu tego symbolu, jaki od tej pory będzie reprezentował rycerzy na różnych uroczystościach parafialnych i diecezjalnych, mówił ks. Siarek w homilii. – To będzie znak, który będzie towarzyszył rycerzom tej Rady, będzie ich przewodnikiem i będzie przypomniał o charyzmacie Rycerzy Kolumba. Odwołując się do Ewangelii o uzdrowieniu przez Jezusa niewidomego Bartymeusza, wyjaśniał głębszy sens ślepoty, która może być także „pewnym zamknięciem na innych, jak również egoizmem”. Jezus przez wyprowadzenie tego człowieka z ciemności nadaje mu nową jakość życia. Zaczął widzieć. Uzdrowiony stał się jednym z gorliwych uczniów Jezusa. Chce dzielić się tym światłem, tym co zobaczył – tłumaczył ks. Siarek, dodając, że to także zadanie dla nas, którzy otrzymaliśmy łaskę od Boga.

Widział więcej

Przypomniał drogę życia bł. ks. McGivneya. – W życiu błogosławionego ta historia spod Jerycha w jakiś sposób się powtórzyła. To człowiek, który wszedł na drogę Ewangelii, wyszedł ze ślepoty, z jakiegoś własnego „ja”, egoizmu i zamknięcia, aby robić coś więcej, aby działać i dawać świadectwo miłości i Ewangelii. Zaznaczył, że czasy, w których żył, nie były łatwe. – Przełom XIX i XX w. to czas ciemności, upadku, kryzysu gospodarczego, beznadziei i ślepoty ludzkiej, on jednak widział więcej niż to. Ks. McGivney w tym świecie, w jakim żył, szukając światła u Jezusa, starał podzielić z innymi Ewangelią. Utworzył wspólnotę Rycerzy Kolumba, grupę ludzi, którzy mieli sobie wzajemnie pomagać, aby nie zginąć z głodu, nie być wdeptanym w ziemię. Nie było mu łatwo, miał trudności po ludzku nie do pokonania – podkreślał.

Tutaj macie być świadkami

Ks. Siarek przekonywał, jaką siłę może mieć wspólnota. – Razem możemy zrobić dużo. Po dziesięcioleciach działania Rycerzy Kolumba widzimy, jakie są błogosławione owoce w świecie. One dotarły również do Szczaworyża, by mogła powstać tutaj Rada Rycerzy Kolumba. Wspólnota, która ma czas dla siebie, a przez to ma czas dla kogoś innego. Mówił o postawie zaangażowania mężczyzn z parafii w Szczaworyżu. – Przychodzą myśli, inicjatywy, które są dla dobra wspólnego. Mężczyźni nie załamują rąk, że nic się nie da zrobić. Jeśli zaufa się Bogu, to da się zrobić. Da się pójść za Jezusem, tą drogą, którą On wyznacza. Można działać w wielu wymiarach w tym środowisku i warunkach, w jakich Pan nas stawia. Tutaj macie być świadkami. O to się modlimy, aby was zachęcić, może tych, którzy się wahają i nie wiedzą, czy podjąć taką decyzję, czy też nie, aby ją podjęli, bo żniwo jest wielkie – zakończył.

Sztandaru, ale również dynamicznej działalności Radzie Rycerzy Kolumba pogratulowała wspólnocie Rada z Chmielnika i Wielki Rycerz Marian Styczeń. Rada z Chmielnika (pierwsza powstała w diecezji) zainspirowała mężczyzn w Szczaworyżu do wstąpienia w szeregi wspólnoty, dając świadectwo w czasie Mszy św. w 2020 r., opowiadając o własnej działalności. Zachęciła mężczyzn, a potem wspierała ich na drodze formacji.

Piękne talenty

– Rozpiera mnie duma. Pamiętam, jak kilka lat temu przyjechaliśmy do ks. Stanisława i tutaj z tej ambonki mówiłem o Rycerzach Kolumba. Dziękuję wam, bracia, za to, że jesteście, że trwacie przy Chrystusie. Widzimy to, co dzieje się w Polsce, dlatego musimy na nowo przejrzeć i stanąć otwarcie za Chrystusem. Bo jak nie my, to kto? – pytał Marian Styczeń. Rycerze Kolumba stoją po prawej stronie Kościoła, chcemy zawsze służyć Kościołowi. A przez to, że służymy, zapraszamy nowych mężczyzn, którzy mają swoje piękne talenty. Wiemy jednak, że każdy z nas mężczyzn wstydzi się wyjść coś zrobić. Zapraszam mężczyzn do tej wspólnoty, a sami zobaczycie, co będzie się dziać. Wspierają nas zawsze nasze rodziny, bo rycerz bez żony, bez damy byłby niczym – podsumował. Wyraził także wdzięczność ks. kan. Kondrakowi. – Serdecznie Ci dziękuję ks. Stanisławie, bo gdybyś nas nie zaprosił wtedy, nie było rycerzy tutaj. Życzę wam, bracia, wielu sukcesów, aby wasza parafia, wasza rodzina była z was dumna. Wiwat Jezus! – zakończył przedstawiciel wspólnoty z Chmielnika.

Tworzą prawdziwą wspólnotę

Wielki Rycerz Robert Piwowarczyk opowiada „Niedzieli”: – Spotykamy się raz w miesiącu na Mszy św. Potem jest spotkanie formacyjne w sali pielgrzyma. W parafii rycerze są prawą ręką Proboszcza. Angażują się w oprawę i organizację uroczystości patriotycznych upamiętniających bitwę pod Broniną, tworzą godną asystę w czasie maryjnych czuwań, niosąc kopię obrazu Matki Bożej Szczaworyskiej i w czasie różnych świąt i uroczystości kościelnych. Organizują dzieciom w parafii 6 grudnia Mikołaja. Wydarzenie organizowane jest po Mszy św. w kościele, wtedy każde dziecko otrzymuje paczkę ze słodyczami. Wspierają akcje pomocowe i charytatywne inicjatywy. Wsparli Dom Pomocy Społecznej, chcieliśmy, aby ci pensjonariusze poczuli się docenieni. Niedawno odnowili na cmentarzu parafialnym grób ks. prob. Ptaszyńskiego. Wspólnie się modlą, przeżywają święta, rocznice, spotkanie wigilijne, Andrzejki i sylwestra. Pielgrzymują do sanktuariów, planują również pielgrzymkę szlakiem św. Jakuba.

– Początki naszej działalności to był okres pandemii, ludziom brakowało kontaktu, zaangażowało się wtedy w działania wielu mężczyzn, nie wszyscy dotrwali do chwili obecnej, jednak większość została – mówią rycerze Krzysztof Kania i Mirosław Sagan. Każdy rycerz dokłada swoją cegiełkę pracy i zaangażowania, każdy ma jakiś talent. – Kolega z Rady produkuje meble na wymiar. Do parafialnej sali pielgrzyma wykonał piękną gablotę na sztandar Rady Rycerzy. Trzeba podkreślić, że głównym inicjatorem jest Proboszcz. To on inspiruje nas do działania – tłumaczą.

Bł. ks. McGivney wciąż inspiruje mężczyzn. Rycerze ze Szczaworyża mówili o sile wspólnoty, która jest skutecznym antidotum na samotność i indywidualizm, o wielu talentach, jakie odkrywają w czasie różnych inicjatyw prowadzonych przez parafię, o tym, że w Radzie odnaleźli przyjaciół, o wsparciu, na jakie mogą wzajemnie liczyć. Bo przecież główne idee Rycerzy Kolumba to: miłosierdzie, jedność, braterstwo, patriotyzm. Podkreślają, że zawsze mogą liczyć na wsparcie swoich żon. Zaznaczają, że to odpowiedzialność za siebie, rodzinę, wspólnotę i Kościół jest motywem ich działań. Zdają sobie sprawę, że ich postawa i świadectwo życia obserwują ich dzieci, wnuki, znajomi i choć może teraz podchodzą z rezerwą do wiary i Kościoła, mogą być pociągnięci przez przykład ich życia, jeśli będzie on autentyczny.