Reklama

Święci i błogosławieni

PATRON TYGODNIA

Papież przełomu

Jest patronem ostatniego dnia roku kalendarzowego, a także opiekunem zwierząt domowych.

Niedziela Ogólnopolska 51‑52/2024, str. 28

[ TEMATY ]

św. Sylwester

commons.wikimedia.org

Św. Sylwester

Św. Sylwester

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Papież Sylwester zasiadał na tronie Piotrowym przez 21 lat. Jego pontyfikat przypadł na czasy spokoju religijnego w Cesarstwie Rzymskim, które po wydaniu edyktu mediolańskiego zerwało z praktyką prześladowania chrześcijan. Mimo to nie zachowało się wiele źródeł o św. Sylwestrze. Urodził się w Rzymie, jego ojcem był Rufin, prawdopodobnie kapłan – w tamtym czasie duchowieństwa nie obowiązywał celibat. Z uwagi na brak źródeł jego życiorys uzupełniają liczne legendy.

Święcenia kapłańskie Sylwester przyjął prawdopodobnie w czasie prześladowań Dioklecjana. Dał się poznać jako niezłomny i gorliwy kapłan, czym zaskarbił sobie powszechne uznanie. Dlatego po śmierci papieża Milcjadesa (314 r.) to właśnie jego wybrano na nowego papieża. Świętemu Sylwestrowi przypadło organizowanie życia kościelnego w czasach spokoju religijnego. Wysłał swoich legatów na pierwszy sobór powszechny, który odbywał się w Nicei (325 r.). W czasie jego pontyfikatu zatwierdzono m.in. Wyznanie wiary, ogłoszono dogmat o Boskości Syna i Jego równości z Ojcem oraz ujednolicono obchodzenie świąt Wielkanocy w całym Kościele. Przy wsparciu cesarza Konstantyna rozpoczął budowę kościołów w Rzymie i jego okolicach – m.in. Bazyliki św. Piotra na Watykanie. Pontyfikat św. Sylwestra zapoczątkował zmiany, które umożliwiły dynamiczny rozwój Kościoła.

Św. Sylwester, papież ur. 2. poł. III wieku zm. 31 grudnia 335 r.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2024-12-17 12:16

Oceń: +3 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Papież wolności

Właśnie tak można powiedzieć o św. Sylwestrze I, którego wspominamy 31 grudnia. Jego pontyfikat przypadał bowiem na czasy po tzw. edykcie mediolańskim z 313 r. Pozwalał on chrześcijanom na swobodne praktykowanie swojej religii.

Święty Sylwester I został wybrany na następcę św. Piotra Apostoła w 314 r. i piastował ten urząd aż 21 lat. Miał zatem czas, by po okresie prześladowań wyznawców Jezusa z Nazaretu, które przez prawie dwa stulecia miały miejsce w Cesarstwie Rzymskim, uporządkować kościelne sprawy.
CZYTAJ DALEJ

To nie był pierwszy raz. Świadectwo uczniów z Kielna

2026-01-13 21:39

[ TEMATY ]

krzyż

Adobe Stock

W jednej ze szkół podstawowych w Kielnie doszło do serii zdarzeń, które poruszyły lokalną wspólnotę wierzących. Uczniowie, pragnący obecności krzyża w swojej sali lekcyjnej, napotkali na zdecydowany opór ze strony jednej z nauczycielek. Historia ta, choć bolesna, staje się pytaniem o granice szacunku dla sacrum w przestrzeni publicznej.

Z relacji rodziców wynika, że obecność krzyża w sali lekcyjnej klasy 7a była dla uczniów sprawą fundamentalną. Już na początku września dzieci zauważyły, że tradycyjny, drewniany krzyż, który wisiał obok godła państwowego, zniknął. Uczniowie nie pozostali bierni – dzięki uprzejmości szkolnej woźnej pozyskali inny poświęcony krzyż i przywrócili go na należne mu miejsce.
CZYTAJ DALEJ

Uczeń Jezusa spotyka czasem niezgodę najbliższych

2026-01-14 20:57

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

wikipedia.org

Opowiadanie stoi na progu nowej epoki. Dawid wraca do Siklag, a z pola bitwy przychodzi posłaniec z rozdartą szatą i ziemią na głowie. Tak Biblia opisuje człowieka dotkniętego śmiercią. Przynosi znaki władzy: koronę i naramiennik Saula. Znaki królewskie zmieniają właściciela, a Dawid nie traktuje ich jak łupu. Rozdziera szaty, płacze i pości aż do wieczora. Żałoba obejmuje Saula, Jonatana i poległych Izraela. Potem rozbrzmiewa pieśń żałobna (qînâ). Otwiera ją wołanie o „ozdobie Izraela” zabitej na wyżynach. Hebrańskie (haṣṣəḇî) niesie sens splendoru, czegoś drogiego i kruchego. Refren „Jakże polegli mocarze” oddaje hebrajskie (’êk nāpelû gibbōrîm) i spina pamięć całego narodu. Dawid nie pozwala, aby wieść stała się pieśnią triumfu w miastach Filistynów. W pochwałach dla Saula i Jonatana nie ma pochlebstwa. Jest uznanie prawdy: byli złączeni w życiu i w śmierci, szybsi niż orły i mocniejsi niż lwy. Słowo „mocarze” (gibbōrîm) obejmuje tu odwagę i odpowiedzialność za lud. Dawid pamięta także dobro, które Izrael otrzymał za Saula, szczególnie bezpieczeństwo i dostatek. W końcu głos staje się osobisty. Dawid opłakuje Jonatana jak brata i mówi o miłości „przedziwnej”. Ta przyjaźń wyrasta z przymierza i wierności. Tekst ukazuje królewskość Dawida zanim otrzyma tron. Objawia się w panowaniu nad odwetem i w czci dla pomazańca Pana, także podczas jego prześladowania. Dawid nie buduje swojej przyszłości na upokorzeniu poprzednika. Wypowiedziany żal oczyszcza przestrzeń władzy i uczy, że królowanie zaczyna się od słuchania Boga, a nie od gromadzenia łupów.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję