W parafii Najświętszego Serca Jezusowego alumni dwóch seminariów przyjęli szatę duchowną, posługę lektora i akolity oraz publicznie wyrazili swoje pragnienie przyjęcia święceń diakonatu i kapłaństwa.
Liturgii przewodniczył bp Zbigniew Wołkowicz, który poprowadził obrzęd admissio, pobłogosławił sutanny dla ośmiu alumnów łódzkiego seminarium oraz trzech alumnów Seminarium 35+, a także udzielił posługi lektora oraz aklolity. – Uczestniczymy w trzech wydarzeniach, w których głównymi bohaterami są nasi klerycy. Pierwszym wydarzeniem jest chwila, kiedy mówią „tak” na swoje powołanie, kiedy mówią „tak” Bogu, który ich powołuje. Po raz pierwszy publicznie wypowiadają: „tak – my chcemy pójść za tym głosem i chcemy w przyszłości zostać kapłanami” – powiedział w homilii bp Wołkowicz i dodał: – Lektor to ten, który głosi słowo Boże, ale biada jeśliby głosił tylko słowo Boże, a nie był najpierw tym, który je rozważa w swoim sercu i nie stara się nim żyć, bo tylko wtedy Słowo staje się skarbem, którym chcą się podzielić z innymi.
Po homilii jeden z alumnów należący do Zakonu Szpitalnego Braci Bonifratrów przyjął posługę lektora. Następnie dwóch alumnów z WSD w Łodzi oraz Seminarium 35+ przyjęło posługę akolity, a na końcu dokonano obrzędu admissio. Następnie bp Zbigniew Wołkowicz odmówił modlitwę i poświęcił sutanny.
Kurowice Wierni parafii Najświętszego Serca Jezusowego przez kilka dni gościli w swojej świątyni obraz Matki Bożej Kalwaryjskiej, który do nich przybył, będąc w drodze do kościoła św. Łukasza w Kalinovac, w Chorwacji.
Ikonę Matki Bożej, za pośrednictwem abp. Henryka Jagodzińskiego, nuncjusza w Republice Południowej Afryki, ufundowała prof. Ewa Kucharska i ofiarowała go do budującej się kaplicy w Čepelovcu, w Diecezji Varaždinskiej. Kaplica stanowi istotną część tworzonego kompleksu religijnego, w skład którego wchodzi droga krzyżowa Fratelli tutti, insiprowana encykliką papieża Franciszka o tym samym tytule. Inicjatywa ta została podjęta przez pochodzącego z archidiecezji łódzkiej ks. Jana Marii Chun Yeana Choonga, pracownika sekretariatu Stanu Stolicy Apostolskiej w Rzymie, i ks. Daria Pavišy, sekretarza Nuncjatury Apostolskiej w RPA. Pochodzący z Malezji ks. Yean w okresie studiów seminaryjnych był klerykiem kurowickiej parafii, z którą – jak podkreśla – jest duchowo związany. Obraz Matki Bożej Kalwaryjskiej do Kalinovac zawieźli ks. kan. Tadeusz Nosal i pan Mirosław Klepacz.
Z miedniewickich pól ruszamy do miejsca, które w XX wieku stało się duchowym fenomenem na skalę światową. Niepokalanów to nie tylko klasztor i bazylika – to urzeczywistnione marzenie św. Maksymiliana, by całą ziemię zdobyć dla Chrystusa przez Niepokalaną. Wchodząc na ten teren, czujemy niezwykłą dynamikę wiary: tutaj modlitwa zawsze szła w parze z pracą, a pokora z nowoczesnością.
W centrum bazyliki, w ołtarzu głównym, wita nas figura Niepokalanej. Nie jest to stary, wiekowy wizerunek, ale postać emanująca światłem i nadzieją, nawiązująca do objawień z Rue du Bac i Lourdes. Maryja w Niepokalanowie jest przedstawiana jako Wszechpośredniczka Łask – z dłońmi otwartymi, z których spływają promienie Bożej miłości. To tutaj św. Maksymilian uczył swoich braci i miliony wiernych, że najkrótszą drogą do stania się świętym jest „całkowite i bezwarunkowe oddanie się w ręce Niepokalanej”.
Z Mazowsza nasza jubileuszowa droga prowadzi nas na północ, do krainy tysiąca jezior – na Warmię. Docieramy do Olsztyna, by pokłonić się Tej, która wita wszystkich przybywających do serca tego miasta. Matka Boża Miłosierdzia, czczona tutaj w wiernej kopii wizerunku z wileńskiej Ostrej Bramy, jest dla mieszkańców Warmii znakiem łączności z dawnymi Kresami i dowodem na to, że miłosierdzie Boże nie zna granic. Pod opieką duszpasterzy i w duchu franciszkańskiej wrażliwości na ludzką biedę, Maryja otwiera tu swoje dłonie dla każdego strudzonego wędrowca.
Kiedy stajemy przed tym wizerunkiem, widzimy Maryję bez Dzieciątka, z rękami skrzyżowanymi na piersiach w geście pokornego przyjęcia Bożej woli. To „Matka Miłosierdzia”, która wpatruje się w nas z taką samą czułością, jak z wysokości wileńskiej bramy. Historia tego obrazu w Olsztynie jest nierozerwalnie związana z powojennymi losami Polaków, którzy przywieźli ze sobą miłość do Ostrobramskiej Pani jako najcenniejszy skarb. To tutaj, w cieniu wiekowych murów, Maryja uczy nas, że prawdziwa siła tkwi w łagodności i przebaczeniu.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
