Czasy, w których żyjemy, stanowią wyzwanie dla młodych ludzi, którzy chcą iść za Chrystusem. Często wyrażają oni potrzebę przynależności do grupy, która będzie podzielała wyznawane przez nich wartości. Na przeciw tym potrzebom wychodzi wspólnota „Trzeba siać”.
Wspólnota swoje korzenie ma w parafii św. Szczepana w Raszynie. Powstała w 2019 r. z potrzeby spotkania i dzielenia się wiarą. W ciągu kilku lat istnienia „Trzeba siać” dotarło do parafii św. Maksymiliana na Mokotowie, Ofiarowania Pańskiego na Ursynowie oraz św. Bartłomieja w Rybiu.
Słuchać
We wspólnocie istnieje zwyczaj, według którego co miesiąc odbywa się rada wspólnoty, podczas której uczestnicy zgłaszają swoje pomysły. Pozwala to na wychodzenie na przeciw ich oczekiwaniom.
– Choć może wydawać się to ryzykowne, oddajemy głos młodym ludziom. Chcemy, by mówili o swoich potrzebach – mówi ks. Rafał Mińkowski, duszpasterz wspólnoty w parafii św. Szczepana w Raszynie.
We wszystkich czterech parafiach do wspólnoty należy ok. 50 osób. W Raszynie najstarszym z nich jest Jakub Owsianko, który przynależy do lokalnej grupy od blisko czterech lat.
– Zanim dołączyłem do wspólnoty, szukałem na różnych stronach internetowych, treści teologicznych w języku przystępnym dla młodego człowieka. Te, które znajdywałem, często były pisane dla osób starszych, które więcej wiedzą. Wspólnota sprawiła, że tematy związane z wiarą stały się dla mnie bardziej zrozumiałe – wyjaśnia Owsianko.
Choć „Trzeba siać” nie jest duża, staje się coraz bardziej aktywna w życiu poszczególnych parafii oraz diecezji.
Zaangażowanie
Reklama
Uczestnicy wspólnoty spotykają się regularnie. Co tydzień odbywają się spotkania w parafiach. Cztery wspólnoty z diecezji spotykają się także na dniach skupienia czy innych przedsięwzięciach. Organizowali m.in. Dzień Młodych w Świątyni Opatrzności Bożej w Wilanowie na prośbę Kurii Diecezjalnej.
W czasie wydarzenia adorację Najświętszego Sakramentu zorganizowano w taki sam sposób, jak w małych wspólnotach, gromadząc młodzież wokół ołtarza w prezbiterium. W Wilanowie było to tysiąc osób.
Jedność wartości i poglądów docenia także Jakub, który podkreśla, że dziś trudno przyznawać się do wiary przed rówieśnikami, a formacja we wspólnocie nie jest objęta sztywnymi ramami. Dzięki temu może poszukiwać różnych dróg ewangelizacji i duchowego rozwoju.
– To, co proponujemy młodzieży, stanowi odpowiedź na ich aktualne wyzwania, z którymi przychodzą – wyjaśnia ks. Mińkowski i dodaje. – Młodzi są bardzo kreatywni, lepiej niż duszpasterze znają się na działaniach w Internecie, który czeka na Ewangelię.
W życiu wspólnoty nie brakuje też czasu na integrację i rozrywkę. W planach na bieżący rok, oprócz regularnych spotkań, jest organizacja rekolekcji w szkołach, wyjazd na narty połączony z rekolekcjami, wyjazd wakacyjny i dni skupienia.
„Trzeba siać” jest otwarte nie tylko dla osób, które od lat są zaangażowane w życie swoich parafii, ale dla wszystkich, również tych, którzy Boga poszukują. Do wspólnoty mogą należeć uczniowie ostatniej klasy szkoły podstawowej i wszystkich klas szkół średnich.
Stałość w wierze jest jedną z najważniejszych cnót. Chodzi o niegasnącą gotowość do kochania Boga i ludzi. Perseverantia to cierpliwe trwanie przy Bogu, we wszelkich przeciwnościach losu. Nie psychologiczny optymizm, ale kurczowe trzymanie Jezusa „za rękę”, duchowe dojrzewanie w otaczającej nas niekiedy ciemności i w czasie próby. W przypadku relacji między ludźmi chodzi o konkretną postawę: bardziej czyn niż słowo (choć ono jest czasem niezastąpione), bardziej długotrwały trud niż efemeryczne poruszenie emocji, czasochłonny wysiłek, a nie ubolewanie. Prorok Ozeasz opisuje postawę Izraela wobec Boga – przyznajmy, że często także naszą. To obraz znikających nagle chmur o świtaniu i porannej rosy w upalny dzień. Gdy chodzimy letnim rankiem po trawie, czujemy przyjemny chłód wilgoci. Jest jej mnóstwo, niczym wody w zbiorniku. A jakież zdziwienie nas ogarnia, gdy po wschodzie Słońca nagle ten bezmiar wilgoci ustępuje miejsca przejmującej suchości, chłód zmienia się w gorąc, a przyjemna miękkość zieleni – w twardość podłoża przypominającego skałę. Jak to możliwe w tak krótkim czasie? – pytamy zaskoczeni. Niemal identycznie dziwi się Ozeasz postawie ludu Bożego wybrania. Wielkie słowa, zapewnienia o wierności Bogu i Jego przymierzu, liczne ofiary, modlitwy, uroczystości oraz święte zwołania... i nagle pustka. Więcej nawet: odwrót! Zwrot ku pogańskiemu kultowi, ku Baalowi, nikczemne zachowanie nielicujące z rangą wybrania i Dekalogiem, złożonymi ślubami i obietnicami. Słomiany zapał – mawiamy w takiej sytuacji, wzruszając ramionami. Konsekwencje stygnięcia wiary Izraela były widoczne w życiu publicznym, gdzie sojusze polityczne były ważniejsze niż zaufanie Bogu. Panował chaos, mnożyły się społeczne konflikty, a moralne zepsucie elit widoczne było gołym okiem. A wszystko to w obliczu niebezpieczeństwa inwazji ze strony potężnej Asyrii. Skąd my to znamy? Wszelkie podobieństwa do sytuacji, w jakiej obecnie się znajdujemy, są nie tylko nieprzypadkowe, ale wręcz ostentacyjnie oczywiste! Kochający swój naród Ozeasz natarczywie napomina, grozi karą Bożą, ale i zachęca swych rodaków do powrotu pod skrzydła Boga. Wprawdzie porównuje Izrael do niewiernej żony, ale jednocześnie przypomina, że Bóg jawi się jako wierny mąż, gotowy do przebaczenia. Jeśli tylko Izrael powróci do lojalności, do głębi, a nie będzie „mydlił oczy” Bogu fałszywym, bo pozbawionym nawrócenia moralnego kultem, On zwróci pogodne oblicze ku swemu ludowi. Pojednanie i odnowienie przymierza możliwe jest w każdej chwili. Czułymi słowami Ozeasz kreśli obraz Boga – jest On pełen miłości, współczucia i cierpienia z powodu zdrady człowieka. Można by powiedzieć, że paradoksalnie upadek każdego z nas Bóg przeżywa jako własną porażkę, bo nas kocha. Poznanie prawdziwego Boga, Ojca Jezusa Chrystusa, a nie boga mojej wyobraźni, ambicji czy aspiracji, jest kluczowe. Wtedy bardziej będziemy wydobywali z siebie miłosierdzie, niż tylko składali ofiary, dawali samych siebie, a nie tylko coś od siebie.
Lednica nie jest festiwalem emocji, nie jest tylko koncertem, tańcem i braterskim spotkaniem. Lednica ma sens tylko wtedy, gdy staje się miejscem decyzji, gdy jest miejscem nowego genesis – mówił bp Grzegorz Suchodolski w homilii Mszy św. sprawowanej podczas XXX Ogólnopolskiego Spotkania Młodych na Lednicy.
Tegoroczna Lednica odbywa się pod hasłem „GENESIS”, które zaprasza do powrotu do źródeł – do początku naszej historii, wiary i powołania. Centralnym miejscem każdej Lednicy jest Msza święta sprawowana pod Bramą-Rybą. Eucharystii przewodniczył abp Wojciech Polak, prymas Olski, a homilie wygłosił pomocniczy biskup siedlecki. Nawiązał w niej do historii Lednicy, do wielkich marzeń Ojca Jana Góry – twórcy Lednicy i do kolejnych spotkać na polach lednickich. - Lednica ma sens tylko wtedy kiedy staje się miejscem decyzji. Może właśnie dziś zaczyna się nowa historia. Lednica jego miejscem wyboru, miejscem decyzji, miejscem nowego Genesis. 30 lat temu zrodziło się wielkie marzenie ojca Jana Góry. Wtedy 20 tysięcy ludzi wybrało Pana Jezusa jako swojego Pana i zbawiciela. Większość z was nie pamięta tego co było 30 lat temu…. Przyjechaliście po nowe wyzwania. Ale wielkie Genesis to nie powrót do roku 2000, to tu i teraz! – mówił bp Grzegorz Suchodolski
Lednica nie jest festiwalem emocji, nie jest tylko koncertem, tańcem i braterskim spotkaniem. Lednica ma sens tylko wtedy, gdy staje się miejscem decyzji, gdy jest miejscem nowego genesis – mówił bp Grzegorz Suchodolski w homilii Mszy św. sprawowanej podczas XXX Ogólnopolskiego Spotkania Młodych na Lednicy.
Tegoroczna Lednica odbywa się pod hasłem „GENESIS”, które zaprasza do powrotu do źródeł – do początku naszej historii, wiary i powołania. Centralnym miejscem każdej Lednicy jest Msza święta sprawowana pod Bramą-Rybą. Eucharystii przewodniczył abp Wojciech Polak, prymas Olski, a homilie wygłosił pomocniczy biskup siedlecki. Nawiązał w niej do historii Lednicy, do wielkich marzeń Ojca Jana Góry – twórcy Lednicy i do kolejnych spotkać na polach lednickich. - Lednica ma sens tylko wtedy kiedy staje się miejscem decyzji. Może właśnie dziś zaczyna się nowa historia. Lednica jego miejscem wyboru, miejscem decyzji, miejscem nowego Genesis. 30 lat temu zrodziło się wielkie marzenie ojca Jana Góry. Wtedy 20 tysięcy ludzi wybrało Pana Jezusa jako swojego Pana i zbawiciela. Większość z was nie pamięta tego co było 30 lat temu…. Przyjechaliście po nowe wyzwania. Ale wielkie Genesis to nie powrót do roku 2000, to tu i teraz! – mówił bp Grzegorz Suchodolski
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
