Reklama

Głos z Torunia

Wystarczy obecność

W Chrystusie powinniśmy dostrzegać lekarza, upatrywać w Nim tego, który ma stać się dla nas ratunkiem – mówił ks. kan. Zbigniew Łukasik podczas diecezjalnych obchodów XXXIII Światowego Dnia Chorego.

Niedziela toruńska 8/2025, str. VI

[ TEMATY ]

Światowy Dzień Chorego

Agata Pawluk

Sakramenty przynoszą ulgę w cierpieniu

Sakramenty przynoszą ulgę w cierpieniu

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

W parafii Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Toruniu 11 lutego osoby chore i starsze spotkały się na Jubileuszu Chorych. Eucharystii przewodniczył ks. kan. Marian Wróblewski. Na modlitwie obecni byli również: ks. kan. Zbigniew Łukasik, proboszcz parafii Matki Bożej Nieustającej Pomocy, diecezjalny duszpasterz służby zdrowia, o. Wiesław Pabian, redemptorysta, kapelan hospicjum i szpitala wojewódzkiego w Toruniu, ks. prał. Marek Rumiński oraz ks. Tomasz Pelc, somasek i ks. Maciej Kępczyński.

Boże Miłosierdzie

W kazaniu ks. Łukasik przypomniał, jak ważne jest otaczanie drugiego człowieka miłością. – Troska o jego dobro, pomoc w cierpieniu, w chorobie to dary bezcenne – mówił. Diecezjalny duszpasterz służby zdrowia przypomniał wiernym o objawieniach Matki Bożej w Lourdes. Zwrócił uwagę, że wydarzenia sprzed 167 lat, które miały miejsce w małym francuskim miasteczku, były znakiem Miłosierdzia Bożego. – Bernadecie Soubirous Maryja przekazała orędzie wzywające do modlitwy i pokuty – podkreślił kapłan. Zaznaczył, że w tamtym czasie Lourdes pogrążone było w chaosie. Mieszkańcy doświadczali nieurodzaju, klęsk żywiołowych, licznych konfliktów rodzinnych i sąsiedzkich, a także duchowego oddalenia od Boga. – Wielu ludzi zapomniało drogi do kościoła. Właśnie wtedy Maryja przez prostą dziewczynkę przemówiła do świata, nawołując do nawrócenia – zakończył kapłan.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Mieć czy być?

Podczas Jubileuszu Chorych jak co roku obecne były wolontariuszki Caritas Diecezji Toruńskiej, które podkreślają, że praca z seniorami i osobami chorymi ma nieocenioną wartość. – Dzięki ich zaangażowaniu osoby potrzebujące otrzymują nie tylko konkretną pomoc, ale przede wszystkim poczucie, że nie są same. Podczas wolontariatu spotykamy ludzi, którzy zmagają się z bólem, ograniczeniami ruchowymi czy trudnościami psychicznymi. W takich sytuacjach staramy się dawać im nadzieję i motywację. Niekiedy sama obecność, uścisk dłoni czy wspólne milczenie daje więcej niż słowa – mówiła Monika. – Posługa charytatywna nauczyła mnie empatii, cierpliwości i wdzięczności za zdrowie. W pracy z seniorami i osobami chorymi człowiek zaczyna doceniać rzeczy, które wcześniej brał za pewnik – podkreśla Sandra. Vira natomiast zaznacza, że wolontariusze wiele mogą uczyć się od podopiecznych. – Widząc ich determinację, uczę się, jak ważna jest siła ducha i wsparcie drugiego człowieka. To ogromna lekcja pokory. Zachęcamy wszystkich, którzy chętni są wnieść trochę radości w życie osób chorych, do współpracy z Caritas Diecezji Toruńskiej, która od wielu lat wspiera osoby w potrzebie. Wszelkie informacje można znaleźć na stronie: www.torun.caritas.pl.

Podczas Eucharystii wiernym udzielono sakramentu namaszczenia chorych, a po odmówieniu litanii do św. Rity odbyło się błogosławieństwo na sposób lourdzki.

2025-02-19 10:54

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Miłosierdzie, bliskość i pomoc

[ TEMATY ]

Światowy Dzień Chorego

Katarzyna Krawcewicz

11 lutego w całej diecezji obchodzono XXX Światowy Dzień Chorego. W kościołach odprawiono Msze święte z udzieleniem sakramentu namaszczenia chorych.

- Wiodącym tematem tego dnia jest miłosierdzie i okazywanie bliskości, pomocy tym, którzy są cierpiący – mówi bp Tadeusz Lityński. – Papież słusznie zauważył, że wszyscy jesteśmy za to odpowiedzialni, szczególnie w okresie pandemicznym (zobacz tutaj).
CZYTAJ DALEJ

Komunikat Komisji Wychowania Katolickiego Konferencji Episkopatu Polski w związku z wydarzeniami w szkole w Kielnie

2026-01-09 11:15

[ TEMATY ]

szkoła

BP KEP

Komisja Wychowania Katolickiego oczekuje od instytucji państwowych zdecydowanych działań na rzecz zagwarantowania szacunku do symbolu krzyża, by incydent, do którego doszło w szkole w Kielnie, nie powtórzył się więcej - czytamy w komunikacie Komisji Wychowania Katolickiego Konferencji Episkopatu Polski.

W związku z wydarzeniem zdjęcia i profanacji krzyża w szkole w Kielnie Komisja Wychowania Katolickiego Konferencji Episkopatu Polski wyraża oburzenie faktem, że dochodzi do tego rodzaju aktów wymierzonych przeciwko chrześcijaństwu oraz prawu dzieci do wychowania zgodnego ze światopoglądem ich rodziców. Bardzo dziękujemy wszystkim, którzy odważnie stanęli w obronie krzyża. Niech to bolesne doświadczenie nas nie dzieli, ale uczy wzajemnego szacunku dla własnych przekonań religijnych.
CZYTAJ DALEJ

Wspólnota Dwunastu niesie w sobie tajemnicę wolności

2026-01-09 19:33

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Saul wyrusza z trzema tysiącami wybranych, aby schwytać Dawida. Liczba podkreśla przewagę króla i jego lęk. Dawid żyje wśród skał i jaskiń, na ziemi pogranicza. Tam serce uczy się zawierzenia. Saul wchodzi do jaskini. Dawid z ludźmi pozostaje w głębi. W ustach towarzyszy pojawia się odczytanie chwili jako znaku od Boga. Dawid podchodzi i odcina rąbek płaszcza. Ten gest wygląda drobno, a płaszcz w Biblii niesie znaczenie godności i władzy. Tekst mówi, że „zadrżało serce” Dawida. W hebrajskim pobrzmiewa (wayyak lēb), uderzenie sumienia. Wystarcza mu sam znak. Zatrzymuje swoich ludzi i wypowiada słowa o „pomazańcu Pana” (māšîaḥ JHWH). Namaszczenie wiąże króla z decyzją Boga także w czasie błędu króla. W tej księdze rąbek płaszcza już raz pojawił się przy Saulowej utracie królestwa. Rozdarcie płaszcza w 1 Sm 15 towarzyszyło wyrokowi Samuela. Tutaj odcięty rąbek zapowiada zmianę, a Dawid nie przyspiesza jej przemocą. Wychodzi za Saulem, woła go i pada na twarz. Nazywa Saula „panem moim, królem”. Pokora otwiera przestrzeń prawdy. Dawid pokazuje skrawek płaszcza jako dowód, że jego ręka nie szuka krwi. Wzywa Pana na sędziego i oddaje Mu spór. Brzmi przysłowie o złu, które rodzi zło. Dawid nie chce podtrzymywać tej fali. Słowo i gest poruszają Saula. Król płacze i uznaje sprawiedliwość Dawida. Prosi o przysięgę w sprawie potomstwa, bo królowanie w Izraelu dotyka pamięci rodu i imienia. Dawid przysięga. Opowiadanie rysuje obraz władzy poddanej Bogu i serca, które wybiera miłosierdzie w chwili największej przewagi. W tej scenie zwycięstwo ma kształt opanowania, a jaskinia staje się szkołą serca.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję