Reklama

Niedziela Rzeszowska

Na przekór władzy

Ksiądz Stanisław Ulaszek, który przez blisko 35 lat pełnił posługę proboszcza w parafii św. Judy Tadeusza w Dąbrówce-Gamrat, zapisał się w jej historii jako jej organizator i budowniczy kościoła.

Niedziela rzeszowska 23/2025, str. V

[ TEMATY ]

wspomnienie kapłana

Archiwum parafii w Dąbrówce-Gamrat

Ks. Stanisław Ulaszek (1939-2023)

Ks. Stanisław Ulaszek (1939-2023)

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Parafia, obejmująca zasięgiem terytorialnym północno-zachodnie rejony Jasła i kilka okolicznych wsi, została erygowana przed pięćdziesięciu laty, 28 maja 1975 r. Jej organizatorem i pierwszym proboszczem był, zmarły przed dwoma laty, ks. Stanisław Ulaszek, należący najpierw do diecezji przemyskiej, a od 1992 r. – do diecezji rzeszowskiej.

Urodził się 20 marca 1939 r. w Osobnicy. Naukę rozpoczął w rodzinnej miejscowości, na poziomie licealnym kontynuował ją w Jaśle. Był to dlań czas zdobywania wiedzy, kształtowania charakteru, ale też dojrzewania w wierze. To ostatnie było dla niego nadzwyczaj ważne, gdyż już w V klasie szkoły podstawowej zakiełkowała w nim myśl o poświęceniu życia służbie Bożej. Była ona na tyle intensywna, że w 1958 r., po zaliczeniu egzaminu dojrzałości, podjął przygotowanie do kapłaństwa w Wyższym Seminarium Duchownym w Przemyślu. Niestety, po dwóch latach zmuszony był je przerwać, gdyż w ramach represyjnej polityki władz komunistycznych został przymusowo wcielony do wojska. W latach 1960-62 służył w jednostce wojskowej w Olsztynie. Po ukończeniu służby wojskowej powrócił do Przemyśla, by tam kontynuować formację. Zwieńczył ją święceniami prezbiteratu, przyjętymi 20 czerwca 1965 r. w katedrze przemyskiej z rąk bp. Stanisława Jakiela.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Reklama

Pierwszym etapem jego misji kapłańskiej była posługa wikariuszowska, realizowana pod kierunkiem kolejnych proboszczów. Pełnił ją w parafiach: Świętoniowa (do 1966), Słocina (do 1969), Polańczyk (do 1971) i pw. św. Stanisława BM w Jaśle (do 27 V 1975). Prawdziwym wyzwaniem był ostatni etap jego posługi w parafii jasielskiej, której proboszcz ks. Stanisław Kołtak, zlecił mu duszpasterstwo wśród parafian na osiedlu Gamrat. Wraz z parafianami wzniósł tam tymczasowy kościół, poświęcony 26 grudnia 1974 r. Działania te, mimo iż były odpowiedzią na potrzeby wiernych, spowodowały represje władz komunistycznych. Dotknęły one również ks. Stanisława.

Represje, choć dotkliwe, to jednak nie zatrzymały prac organizacyjnych i 28 maja 1975 r. w Gamracie erygowano nową parafię, a wzniesiony wcześniej obiekt sakralny stał się jej świątynią parafialną. Pieczę duszpasterską nad tą jednostką powierzono ks. Stanisławowi Ulaszkowi. Jego zadania objęły duszpasterstwo, integrowanie wspólnoty parafialnej, wywodzącej się z różnych tradycji oraz zorganizowanie zaplecza materialnego. To wszystko prowadził w warunkach wrogiej polityki komunistów, utrudniającej mu realizację zadań duszpasterskich i inwestycyjnych. Udało mu się jednak pokonać te trudności i zbudować nową, bardzo prężną wspólnotę parafialną. Dzięki jego staraniom powstała także baza materialna parafii. Pierwszy kościół parafialny konsekrowano 11 listopada 1979 r., a następnie w latach 1997 – 2002 wybudowano nową świątynię. Wzniesiono również plebanię i zaplecze duszpasterskie, a także zorganizowano cmentarz.

Praca parafialna, choć absorbująca, nie była jedyną płaszczyzną aktywności ks. Stanisława. Był on ojcem duchownym kapłanów w dekanacie brzosteckim (2000-10) oraz asystentem dekanalnym Akcji Katolickiej w tym dekanacie (2003-13).

Posługę proboszczowską pełnił przez blisko trzydzieści pięć lat. Po osiągnięciu wieku emerytalnego 22 sierpnia 2009 r. przeszedł na emeryturę. Pozostał w Dąbrówce-Gamracie, gdzie spędził ostanie lata życia. Pod koniec życia zmagał się z problemami zdrowotnymi. Zmarł 4 czerwca 2023 r. Jego doczesne szczątki złożono na cmentarzu parafialnym w Dąbrówce-Gamracie.

2025-06-03 14:39

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Pamiętają o proboszczu

Niedziela rzeszowska 3/2023, str. VI

[ TEMATY ]

wspomnienie kapłana

Bartosz Walicki

Na grobie ks. Mieczysława Lachora zapłonęły znicze

Na grobie ks. Mieczysława Lachora zapłonęły znicze

W 32. rocznicę śmierci ks. Mieczysława Lachora staraniem środowiska górnieńskiego zorganizowano wspomnieniowe obchody.

Uroczystą Mszę św. w kościele parafialnym w Górnie sprawował proboszcz i wicedziekan sokołowski ks. Tomasz Kozicki. Na zakończenie nabożeństwa w krótkim wykładzie przypomniano sylwetkę zmarłego kapłana. Później na jego grobie złożono kwiaty i zapalono znicze.
CZYTAJ DALEJ

Przesłanie do każdego, kto słucha dzisiejszej Ewangelii: mamy oddawać Bogu cześć swoim życiem!

2026-03-03 16:37

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

pexels.com

Ewangelista pisze, że Jezus zmęczony drogą siedział sobie przy źródle, tzn. usiadł przy studni. Zazwyczaj jest w drodze, przemieszcza się z miasta do miasta, z wioski do wioski. Tym razem usiadł.

Jezus przybył do miasta samarytańskiego zwanego Sychar, w pobliżu pola, które dał Jakub synowi swemu, Józefowi. Było tam źródło Jakuba. Jezus zmęczony drogą siedział sobie przy źródle. Było to około szóstej godziny. Wówczas nadeszła kobieta z Samarii, aby zaczerpnąć wody. Jezus rzekł do niej: «Daj Mi pić!» Jego uczniowie bowiem udali się przedtem do miasta, by zakupić żywności. Na to rzekła do Niego Samarytanka: «Jakżeż Ty, będąc Żydem, prosisz mnie, Samarytankę, bym Ci dała się napić? » Żydzi bowiem i Samarytanie unikają się nawzajem. Jezus odpowiedział jej na to: «O, gdybyś znała dar Boży i wiedziała, kim jest Ten, kto ci mówi: „Daj Mi się napić”, to prosiłabyś Go, a dałby ci wody żywej». Powiedziała do Niego kobieta: «Panie, nie masz czerpaka, a studnia jest głęboka. Skądże więc weźmiesz wody żywej? Czy Ty jesteś większy od ojca naszego, Jakuba, który dał nam tę studnię, i on sam z niej pił, i jego synowie, i jego bydło?» W odpowiedzi na to rzekł do niej Jezus: «Każdy, kto pije tę wodę, znów będzie pragnął. Kto zaś będzie pił wodę, którą Ja mu dam, nie będzie pragnął na wieki, lecz woda, którą Ja mu dam, stanie się w nim źródłem tryskającym ku życiu wiecznemu». Rzekła do Niego kobieta: «Panie, daj mi tej wody, abym już nie pragnęła i nie przychodziła tu czerpać. Widzę, że jesteś prorokiem. Ojcowie nasi oddawali cześć Bogu na tej górze, a wy mówicie, że w Jerozolimie jest miejsce, gdzie należy czcić Boga». Odpowiedział jej Jezus: «Wierz Mi, kobieto, że nadchodzi godzina, kiedy ani na tej górze, ani w Jerozolimie nie będziecie czcili Ojca. Wy czcicie to, czego nie znacie, my czcimy to, co znamy, ponieważ zbawienie bierze początek od Żydów. Nadchodzi jednak godzina, nawet już jest, kiedy to prawdziwi czciciele będą oddawać cześć Ojcu w Duchu i prawdzie, a takich to czcicieli szuka Ojciec. Bóg jest duchem; trzeba więc, by czciciele Jego oddawali Mu cześć w Duchu i prawdzie». Rzekła do Niego kobieta: «Wiem, że przyjdzie Mesjasz, zwany Chrystusem. A kiedy On przyjdzie, objawi nam wszystko». Powiedział do niej Jezus: «Jestem nim Ja, który z tobą mówię». Wielu Samarytan z owego miasta zaczęło w Niego wierzyć dzięki słowu kobiety. Kiedy więc Samarytanie przybyli do Niego, prosili Go, aby u nich został. Pozostał tam zatem dwa dni. I o wiele więcej ich uwierzyło dzięki Jego słowu, a do tej kobiety mówili: «Wierzymy już nie dzięki twemu opowiadaniu, usłyszeliśmy bowiem na własne uszy i wiemy, że On prawdziwie jest Zbawicielem świata».
CZYTAJ DALEJ

Episkopat Włoch wzywa do modlitwy i postu o pokój

2026-03-06 20:05

[ TEMATY ]

modlitwa

post

episkopat Włoch

@Vatican Media

Decyzja ta nawiązuje do apelu Papieża Leona XIV, który ostrzegł przed niebezpieczeństwem dalszej eskalacji konfliktu i wezwał do „zatrzymania spirali przemocy, zanim stanie się ona nieodwracalną przepaścią”. Włoscy biskupi zachęcają wiernych, aby w tym dniu zwrócili się do Króla Pokoju z modlitwą o ocalenie ludzkości od tragedii wojny oraz od cierpienia, jakie niesie ze sobą każdy konflikt zbrojny - informuje Vatican News.

W swoim przesłaniu Prezydium Episkopatu Włoch przypomina, że wojna nigdy nie może być rozwiązaniem sporów. Biskupi podkreślają, że logika siły nie może zastąpić cierpliwej i odpowiedzialnej dyplomacji, która pozostaje jedyną drogą prowadzącą do przezwyciężenia konfliktów. Zwracają również uwagę, że huk broni nie może zagłuszyć godności narodów i ich uzasadnionych aspiracji, a strach i groźby nie mogą zwyciężyć nad dialogiem i troską o dobro wspólne. Obrazy wojny i cierpienia wzywają do większego zaangażowania w budowanie pokoju, które powinno wyrażać się zarówno w konkretnych gestach solidarności, jak i w codziennej modlitwie.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję